N(euro)otjes stroomverbruik

Het stroomverbruik daalt gestaag in Huize Vrek. Natuurlijk komt dat voor een deel doordat er steeds later lampjes aan gaan omdat het nu eenmaal steeds een beetje langer licht blijft. Maar dat is elk jaar zo en toch daalde het stroomverbruik voorheen niet… En dat terwijl er toch een behoorlijk grote vriezer werd aangeschaft. Wel eentje met een A+++ label… Alleen…., hadden de Vrekken zich toch een beetje verkeken op de 360 liter inhoud van de kast. En ging de inhoud van de drie kleintjes er slechts met een hoop passen en meten in…. En hebben de Vrekken (echt waar….) toen besloten dat er nog een vriezer bij moest komen…. En nu staan er dus twee…. Een voor N(euro)otje en Man en één voor Ouders. Maar wel twee met een A+++ label… :-)  En natuurlijk ter vervanging van drie kleine energieslurpers… En: het stroomverbruik is toch gedaald! Kun je nagaan wat die drie kleine vriezers verbruikten…

Natuurlijk is er heel wat over gesteggeld, wel of niet nog eentje erbij. Uiteindelijk gaf de vriesruimte de doorslag. Want zo makkelijk als N(euro)otje en Man zonder koelkast leven, zo dol zijn de meeste bewoners van Huize Vrek op een vriezer. Al is het alleen maar voor het bewaren van oogstoverschotten. Natuurlijk wordt er ook geweckt en gedroogd maar vriesruimte is toch ook best handig. En N(euro)otje mag dan een voorvechtster zijn van vereenvoudigen op het gebied van verbruik maar ze weet ook wanneer ze even op moet houden. Het leven zonder koelkast wordt nog geaccepteerd (Man vindt het allemaal best en Zoon accepteert het met een hoop gemopper…). Leven zonder een vriezer is echter voor sommigen in Huize Vrek een paar reuzenstappen te ver. N(euro)otje accepteert dan haar verlies maar dan moet het dus wel het meest energiezuinige exemplaar worden.

Hoe dan ook, tot een paar maanden geleden hadden ze vier verschillende vriesruimtes (drie losse onderbouwvriezers en een vriesgedeelte van drie lades in de koel/vriescombi), nu nog twee. Alleen deze twee hebben meer inhoud tegen minder stroomverbruik. De Vrekken zijn er dus dik tevreden mee.

De tweede nieuwe vriezer is iets minder dan anderhalve week geleden ingeschakeld en heeft daarna bijna de hele dag dubbel gedraaid met de laatste van de kleine vriezers. ‘s Avonds is de laatste bevroren waar overgeheveld en ging de stekker van de kleine vriezer eruit.

Ondertussen bleek het weekverbruik van de twee Vrekkenhuishoudens gedaald te zijn tot onder de 100 kWh, namelijk 97 kWh. En vorige week, de eerste week waarin de twee nieuwe vriezers volledig hebben gedraaid, daalde het verbruik voor de twee huishoudens samen zelfs tot 91 kWh!!! De laatste jaren lag het weekverbruik gemiddeld (voor de twee huishoudens samen) tussen de 140 en 150 kWh…

N(euro)otje kan dus tevreden zijn: de andere Vrekken hebben voor deze besparing niet hoeven in te leveren op luxe en toch wordt er flink bespaard.

 

N(euro)otjes weekmenu

Voor deze week had ze er even moeite mee. Het is een drukke week, dus het moet allemaal niet te ingewikkeld.

Maandag – gisteren aten de Vrekken aardappeltjes met bloemkool. Natuurlijk met zelfgemaakt kaassausje.

Dinsdag – nasi, N(euro)otje eet dat op het werk op.

Woensdag – iets met aubergines want die zagen er zo lekker uit…. N(euro)otje heeft de verleiding niet kunnen weerstaan… Ze troost zich met de gedachte dat ze in ieder geval niet de hele wereld over zijn gevlogen, op het bordje stond dat ze uit Nederland kwamen… In Duitsland gekocht,  dat dan weer wel… Hmmmm,  vullen of in een ratatouille…?

Donderdag – de snijbiet moet op….

Vrijdag – verrassingsmenu.  Er komen vrienden logeren. Ze komen al terwijl N (euro)otje nog op haar werk zit. Tegen de tijd dat ze thuiskomt, heeft Vriendin het eten klaar! :-)

Zaterdag – soepje met brood. Gaat even in overleg met de vrienden.

Zondag – het zou zomaar mooi weer kunnen worden. En dan eet de hele ploeg lekker buiten. Kampvuurtje aan, pruttelpan erboven en natuurlijk wat op de barbecue.  Ook als het niet zo heel warm is is het goed toeven bij zo’n kampvuur. Als het maar droog is. Er moet nog een plan B bedacht worden….

N(euro)otje spaart wel eens voor korting

In de plaatselijke supermarkt krijg je altijd wel zegeltjes voor het een of ander. N(euro)otje pakt ze altijd aan, ook al weet ze van tevoren dat de kans klein is dat ze er gebruik van zal gaan maken. Maar meestal loopt ze wel tegen iemand aan die ze wel wil gebruiken en geeft ze de zegeltjes weg.  Een tijdje geleden hadden ze een spaaractie waarbij je zegeltjes kon plakken op een kaartje waarmee je dan bij een heleboel winkels 5 euro korting kon krijgen op elke 25 euro die je daar uitgaf.

Nou is N(euro)otje niet zo uitgeverig dus ook bij die kaartjes is de kans klein dat ze er zelf iets mee doet. Maar toch…., het kan verkeren. Moeders spaarde de zegeltjes ook en wilde naar een kledingzaak. En N(euro)otje spotte daar, o vreugd,  het ideale wintervest.  Moeders schafte ook het een en ander aan, en alles bij elkaar konden er toch een paar kaartjes ingeleverd worden.  Maar toen was N(euro)otjes kooplust al weer bevredigd en zat ze met de rest van die kaartjes.

Gelukkig verhuisden toen ineens Dochter en Schoonzoon en konden zij met heel wat korting de benodigde verf, behang, deurmat en stofjes kopen. Het stel was er heel blij mee en er bleef op deze manier geen kortingskaartje meer over.

De zelfde supermarkt heeft ook 1 of 2 keer per jaar zo’n actie waarbij je een gratis doos vol boodschappen bij elkaar kunt sparen. Nou doen de Vrekken zelf te weinig boodschappen in de winkel om zo’n kaart vol te plakken dus bundelen ze in dat geval de krachten. Wie zelf niet genoeg uitgeeft moet maar samenwerken,  zoiets… En zo kan N(euro)otje toch altijd een doosje ophalen, met zegeltjes van zichzelf, van Ouders, van de Kinderen, van aardige mensen bij de kassa die ze spontaan aanbieden en soms, indien nodig, zelfs van Grote Vriendin die ze per post opstuurt…. En elke zegeltje dat daarna toch nog overblijft, wordt weer heel menslievend doorgegeven aan iemand anders, bijvoorbeeld bij de kassa. De inhoud van die doos wordt altijd heel democratisch verdeeld onder de twee vrekkenhuishoudens. Helaas zitten die dozen meestal vol met spul wat N(euro)otje zelf niet gebruikt… Dus nog meer om weg te geven aan mensen die er wel wat aan hebben. Stom eigenlijk dat je iets bij elkaar wilt sparen waar je niet veel aan hebt, enkel en alleen omdat het gratis is…. Je ziet, N(euro)otje mag dan in veel opzichten een die-hard-vrek zijn, soms laat ze zich toch nog een beetje verleiden. Maar ja, gratis he! Blijft toch leuk….

Als ze nou eens in een winkel is waar ze vrijwel nooit komt, vraagt ze altijd aan degenen achter haar of ze belang hebben aan zegeltjes. Reageert er niemand, laat ze de zegeltjes daar.

Doen jullie dat nou ook, sparen voor acties terwijl je weet dat je het zelf niet zult gebruiken? En geef je de zegeltjes, kaartjes of opbrengst dan ook aan iemand die er wel wat mee doet? Of weiger je standaard alles al bij de kassa?

N(euro)otje haalt het prijsverschil terug

Al jaren schrijft N(euro)otje over het belang van het controleren van de kassabon. Daar is ze tamelijk fel op, vooral sinds ze jaren geleden schrok van het totaalbedrag bij de kassa en ze erachter kwam dat een fles frisdrank van 99 cent op de bon stond voor 99 gulden en 99 cent… Ze controleerde de bon op dat moment direct toen ze hem kreeg want het totaalbedrag deed meteen alle alarmbellen afgaan.

Eerder deze week deed ze met Ouders boodschappen in Duitsland. De zalm was in Duitsland altijd een dubbeltje duurder dan bij de Nederlandse A.ldi dus die namen ze daar nooit mee. Maar een paar weken geleden werd de zalm in Nederland ineens 70 cent duurder… Afgelopen week constateerde N(euro)otje dat de prijs van de zalm in Duitsland gelijk gebleven was. Dus werden er vier pakjes ingeladen want nu dus veel goedkoper dan in Nederland. Maar bij het controleren van de kassabon stond de zalm toch voor dezelfde prijs als in Nederland op de bon. Dus N(euro)otje terug naar de kassamevrouw… Er kwam nog een andere mevrouw aan te pas die met het bordje aan kwam lopen dat bij de vriezer had gehangen. De zalm was ook in Duitsland duurder geworden maar men had verzuimd om een nieuw prijskaartje te plaatsen. De Vrekken kregen vier maal zestig cent terug….

Dat is misschien niet veel maar alle kleine beetjes helpen….

Het is alleen jammer dat N(euro)otje het niet van tevoren geweten heeft. Dan had ze vast nog meer pakjes in het karretje gelegd….. ;-)

N(euro)otjes uiterlijke verzorging

N(euro)otje maakt wel eens het grapje tegen Man dat hij toch maar weinig onderhoudskosten aan haar heeft. Ze koopt weinig kleding en schoenen (nu moet ze wel want alle schoenen lijken gelijktijdig totaal versleten te zijn; het ene paar na het andere verdwijnt de laatste weken in de vuilnisbak omdat er niets meer aan te redden valt…), en ze besteedt hoegenaamd een minimaal bedrag per jaar aan de uiterlijke verzorging.

Zo gebruikt ze zuiveringszout in plaats van shampoo en deodorant.  Haar gezicht maakt ze tweemaal per dag schoon met een beetje olijfolie. Dag- of nachtcrème gebruikt ze helemaal niet. Vroeger at ze heel wat lippenstiften op per jaar maar dat is ook al een dikke vijftien jaar geleden…. Ze gebruikt ze helemaal niet meer. Het enige waar ze niet buiten lijkt te kunnen is mascara. Ze gebruikt er zeker drie per jaar, van nog geen drie euro per stuk. En ze verft haar haren met henna. Azijn wordt gebruikt in plaats van crèmespoeling en antiklitmiddel, en bij de kapper komt ze nooit.

Doordat ze minstens anderhalve liter water per dag drinkt, zichzelf nooit met zeep wast en af en toe lekker insmeert met verdunde olijfolie, heeft ze geen last van een droge huid waarvoor overigens ontelbare dure bodylotions in de handel verkrijgbaar zijn…

Aan antirimpelcremes heeft ze geen behoefte. Wanneer ze kijkt naar vrouwen die zich volsmeren met dure middeltjes, ziet ze het er niet aan af. Rimpels horen bij het ouder worden, er valt niets tegen te doen. Je kunt smeren wat je wilt, het valt niet tegen te houden. De enigen die er beter van worden, zijn de fabrikanten van al die smeerseltjes. Een schoonheidsspecialiste die ze ooit sprak, lachte hartelijk om het verschijnsel ‘vochtinbrengende crème’. Het is gewoon onmogelijk dat je huid vocht opneemt. Dan zou je immers bij het badderen opzwellen als een waterballon…

Kortom, N(euro)otje laat zich niet gek maken en gaat gewoon haar eigen weg.

Veel van haar kennissen hebben een badkamerkast vol met potjes, flesjes en tubetjes. Zelfs mannen worden tegenwoordig getorpedeerd met reclames voor gezichtscremes…. Misschien komt dat wel omdat steeds meer N(euro)otjes het spul niet meer willen kopen. De omzet moet toch ergens vandaan komen, dus dan zoek je een nieuwe doelgroep… ;-)

Maar, de grote vraag van vandaag: Gebruiken jullie crèmes en lotions? En ben je er tevreden over? Want dat kan natuurlijk ook hè,  dat het je gewoon heel erg bevalt…

 

 

 

 

 

 

N(euro)otjes ontbijt

N(euro)otje kan haar dag niet beginnen zonder een ontbijtje.  En dan komen er geen speciaalproducten op tafel, met klinkende, nieuwe namen voor vezels en dat soort dingen. Soms gewoon brood, of een plak roggebrood.  Met kaas. Of honing…

Maar haar favoriete ontbijt bestaat nog altijd uit een tuinkruidenomelet. Twee eitjes van de eigen kippen, geklutst met een scheutje room of koffiemelk met bijvoorbeeld  fijngeknipte bieslook en stengelui uit de moestuin. Heel klein beetje peper, snufje paprikapoeder en dan lekker bakken in een pannetje op het petroleumstel. Naarmate het seizoen vordert en er meer kruiden voorhanden zijn, verandert de samenstelling van de omelet. Zo is die nooit hetzelfde.

Maar een fruitontbijtje gaat er ook wel in. Een paar soorten fruit in stukjes…. Eventueel in een bakje yoghurt. En dan vooral ‘s zomers want dan is het smullen van de aardbeien, frambozen, druiven en bramen. En later in het seizoen komen de eigen appels, peren, pruimen en kersen erbij.

Eigenlijk lust ze ‘s morgens alles wel. Al zou je haar een kliek van de vorige avond voorzetten,  zou het er nog in gaan…. Man snapt het niet, die heeft er nog altijd een beetje moeite mee. Alleen koffie gaat erin…  Zoon lijkt op zijn vader en krijgt doorgaans ook geen hap door zijn keel maar hij weet dat het ontbijt een belangrijke start van de dag is, dus probeert hij het de laatste tijd toch maar weer…

In Huize Vrek wordt trouwens wel getafeld. Of je nou iets eet of alleen een kop koffie of thee drinkt, dat moment aan tafel is belangrijk voor de familie. Dat is een van de redenen waarom N(euro)otje altijd vroeg opstaat. Lekker rustig ontbijten. Als ze dat niet doet, wordt ze stikchagrijnig.

Ontbijten jullie? En doen jullie dat uitgebreid, of staand aan het aanrecht? Met een volkomen boterham of speciale vezelcrackers? Of gewoon alleen voor de gezelligheid?

N(euro)otjes weekmenu

Wat een prachtige dag was het gisteren! Het leek wel zomer. N(euro)otje heeft lekker in de tuin gewerkt, nog wat doperwten, koolrabi en bieten gezaaid, en daarna heerlijk in de zon een boek zitten lezen. Er staat nog snijbiet van vorig jaar op de tuin die nodig op moet om plaats te maken  voor de groenten van dit jaar. Snijbiet kan heel wat hebben en schiet niet snel door. Vandaar dat die er nu, na de wel heel zachte winter, nog prachtig bijstaat. Maar deze week gaat het op. De nieuwe snijbiet staat alweer klaar, drie rijen dik, en groeit voorspoedig.

Bij het wieden in de tuin spotte N(euro)otje een paar smakelijke brandnetels en holde snel naar binnen om een vergiet en een schaar te halen. Dat werd een kleine aanpassing in het weekmenu, in de vorm van een voorafje…

Het weekmenu van deze week ziet er trouwens zo uit:

Maandag – spaghetti met als voorafje dus brandnetelsoep (vergiet vol met brandneteltoppen, gewassen, overgoten met kokend water om de prik eraf te halen, fijngehakt en toegevoegd aan in olie gefruite uitjes met knoflook. Een paar fijngehakte lavasblaadjes zachtjes mee laten smoren. Daarna een flinke aardappel in stukjes toevoegen en water. Niet teveel, de soep wordt anders te dun. Als de aardappelen gaar zijn, de soep pureren en op smaak afmaken met (kruiden)zout en peper)

Dinsdag – kliekjesdag: voor N(euro)otje brandnetelsoep en het restje spaghetti op het werk want late dienst. Zoon eet niet thuis en Man eet boerenkool uit de vriezer. Met worst…

Woensdag – gestoomde aardappelen en bloemkool. Met zelfgemaakt kaassausje en zelfgemaakte vegaburger

Donderdag – hartige taart van snijbiet en op speciaal verzoek van Dochter wederom brandnetelsoep erbij

Vrijdag – preitaart met een koude pastasalade

Zaterdag – aardappelpreisoep

Zondag – makkelijk dagje: zelfgemaakte pizza met beleg van restjes groenten

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 166 andere volgers