N(euro)otje doet mee aan Earth Hour 2015

Zaterdag 28 maart is het weer zover. Dan doen wereldwijd zoveel mogelijk particulieren, bedrijven en gemeenten de lichten uit. Gemeenten doven de verlichting van overheidsgebouwen,  bedrijven doen hun reclameverlichting uit en particulieren zetten bijvoorbeeld de tv en de lampen uit en gaan rummikubben bij kaarslicht. Bijvoorbeeld. Er zijn ook weer tal van plaatselijke en regionale initiatieven. Zoals een kookworkshop volgen en vervolgens dineren bij kaarslicht. Overdag is het WNF-Regioteam Groningen van 10:00 tot 13:00 uur  en van 14:00 tot 17:00 uur te vinden bij de IKEA in Groningen.  Kinderen en volwassenen kunnen energiegerelateerde proefjes doen en hun ecologische footprint laten berekenen. Vanaf 20:30 uur ’s avonds kunnen kinderen meedoen aan een speurtocht door de IKEA en zal een poppenspeler zijn kunsten laten zien. In Nijmegen kun je vanaf 17:00 uur in De Klinker windlichten maken.

Voor veel meer inspiratie kun je op de site terecht: Earth Hour 2015.  Alle evenementen  in het land kun je hier vinden.

Wij hebben ons eigen mini-initiatiefje: we krijgen visite. En die mogen naar de koffiemelk en de suiker tasten in het donker.

Nee hoor, grapje. We hebben zoveel olielampen en kaarsen in huis dat we genoeg licht kunnen maken om de krant bij te lezen. Maar visite weerhoudt ons niet om mee te doen. Dus: de waxinelichtjes, lucifers en olielampen staan klaar. En voor de achtergrondmuziek zal ons bezoek zich uit mogen leven op de (niet-elektrische) instrumenten die we hebben.

Iedereen alvast heel veel plezier toegewenst aankomende zaterdag!

N(euro)otje is ook tegen plastic tasjes

Ik weiger al jaren de plastic tasjes die je overal vanzelf aangeboden krijgt. Ook bij de groentenafdeling van de supermarkt kan het me irriteren wanneer ze geen papieren zakjes hebben voor losse groenten of fruit maar wel rollen vol met plastic. Heel veel voedsel hoeft ook niet verpakt te worden. Waarom zou je je bananen, sinaasappels of kool in een zakje stoppen? En die preien kun je bij elkaar binden met een meegenomen elastiek. Sticker erop, klaar. In Duitsland hoef je er zelfs geen sticker op te plakken, daar wordt alles gewogen bij de kassa.

Wanneer ik groenten en fruit koop op de markt heb ik een mand bij me. Die geef ik af en ze doen alles er los in. Ook geen papieren zakjes. Werkt prima.

Ik verbaas me iedere keer weer over het plastic verpakkingsmateriaal waar je niet omheen kunt. Sommige producten zoals koekjes zitten niet alleen in een plastic verpakking maar zijn dan ook nog eens per stuk in plastic verpakt…. Koekjes vormen in Huize Vrek geen eerste levensbehoefte dus die worden weinig gekocht. Een zelfgebakken koekje of  taart is trouwens veel lekkerder. En zoiets als schoonmaakazijn in glas ben ik ook nog nooit tegengekomen… En al zou het in glas zitten, zou er ongetwijfeld weer een plastic sluiting op zitten. Ik let wel op maar ook ik zwicht voor de mozarella bij de Aldi. Voornamelijk omdat ik hier in de wijde omtrek geen winkel weet waar je dat los in een zelf meegenomen bakje zou kunnen laten stoppen.

Vandaar dat ik al jaren weiger wat ik wel kan voorkomen: plastic tasjes.

En nu worden die gratis tasjes per 1 januari 2016 verboden. Prachtig! Een eerste stap hoewel ik liever had gezien dat ze helemaal verboden zouden worden. En ter herinnering nog even een paar beelden van de ellende die ontstaat door al dat plastic dat in het milieu terechtkomt.

N(euro)otje en het koelkastloze leven

Tja,  hoe lang staat -ie eigenlijk al uit? Ik zou het na moeten kijken op dit weblog… Maar iedereen heeft vrede met het ontbreken van een koelkast. We horen niemand klagen of mopperen. Er hebben zich geen gevallen van voedselvergiftiging voorgedaan. Drinken uit de kelderkast heeft een aangename drinktemperatuur.  Niet tandenpijnigend koud maar gewoon lekker koel. Kliekjes kunnen prima bewaard worden in de kelderkast. Groenten blijven vers, zelfs vleeswaren kunnen er nu (winterperiode) prima bewaard worden. De temperatuur in de kelderkast komt nu niet meer boven de 9, 10 graden uit. En als het gaat vriezen zakt de temperatuur naar om en nabij de 6 graden. Als het heel hard gaat vriezen wordt het nog kouder in de koude kast…  ’s Zomers kan het wel 15 graden worden in de kast maar ook dan is het koelkastloze bestaan nog steeds prima vol te houden. Wij zijn in ieder geval het warmste jaar sinds men de temperaturen is gaan bijhouden, prima doorgekomen. De koelbox is slechts een paar keer gebruikt, vooral voor een paar pakjes vleeswaren die we in huis hadden gehaald voor visite. De koeling bestond uit een pak bevroren vlees. Alles ging binnen een etmaal op. Een paar keer hebben we er iets in koel gehouden met behulp van vrieselementen. Maar het is geen routine geworden. De koelbox staat alweer maanden op zolder.

Het is wel opvallend dat we toch anders zijn gaan gaan inkopen. En we hebben ons menu aangepast. We kopen bewuster in. We dachten al behoorlijk bewust te zijn maar na het uitzetten van de koelkast bleek dat we toch nog wel eens het een en ander kochten met het idee dat het wel even goed bleef in de koelkast. Het aanpassen van het menu is eigenlijk alleen maar logisch. Een weekmenu is bij ons al jaren een ingeburgerd fenomeen maar nu (en dan vooral in de zomer) wordt de volgorde in het weekmenu afgestemd op het risico van bederf.  Wanneer we vlees of vis kopen is dat voor dezelfde dag,  of we maken het vlees vast klaar voor de volgende dag.  Dingen zoals tahoe zijn voor dag twee, hooguit dag drie en de rest van de week eet iedereen puur vegetarisch, ook zonder tahoe. Voor groenten geldt dat zachte groenten het eerst worden gegeten. Sla, spinazie en dergelijke zijn dus voor het begin van het weekmenu, kool, spruitjes en dergelijke zijn voor later in die week.

Het is verbluffend hoe snel je went aan een leven zonder koelkast. Hoewel het inderdaad misschien toch makkelijker is als het menu, zoals bij ons, voornamelijk vegetarisch is.  Maar al met al wordt er minder weggegooid. Juist door het bewuster inkopen. En wij altijd maar denken dat we al zo goed bezig waren… Terugkijkend op het koelkasttijdperk valt dat toch nogal tegen. Juist nu is het zaak om ons goed aan het weekmenu te houden. En we verzinnen andere manieren om groenten goed te houden. Zo blijkt het te schelen als je een strookje broccoli rechtop in een laagje water zet. Een paar maanden geleden kochten we bij de Zweed een metalen open ladenkastje op wieltjes.  De bodems van de drie vakken hebben gaatjes. Het is perfect voor het bewaren van groenten want er kan overal lucht bij komen. Daarvoor lag alles in kunststof boxen. Niet ideaal. De groenten blijven nu veel langer goed.

We kunnen concluderen dat het experiment meer dan geslaagd is. Sterker nog, het is inmiddels doorgegroeid tot een normale manier van leven.  Het kan nog steeds, leven zonder koelkast. Een van de meest ingeburgerde apparaten in onze samenleving blijkt helemaal niet zo onontbeerlijk als ons altijd is verteld. De koelkast weg doen, we durven het iedereen aan te raden.

 

N(euro)otje verbaast zich

Zuinigaan (http://zuinigaan.blogspot.nl/2014/06/uien.html) schreef vandaag over uien, hoe lekker ze zijn en hoeveel er hier in Nederland geproduceerd wordt. En hoeveel er geëxporteerd wordt. En ze gaf nog even een lekker receptje. Maar die export van al die uien, daar verbaasde N(euro)otje zich nou over. Ze probeert altijd een beetje rekening te houden met de afstanden die voedsel heeft moeten afleggen om op ons bord te belanden. Zo verbaasde ze zich bij het zien van de uitzending van De wilde keuken die Zuinigaan noemde, erover dat Nederland zoveel uien verbouwt en exporteert, en dat de uien in Nederlandse winkels uit Nieuw-Zeeland komen. Niet altijd hoor. Soms. Maar dus ook midden in het seizoen waarin ze ook hier verbouwd worden. Of het dus met het groeiseizoen of de bewaartijd te maken heeft,  weet ze niet want, nog een voorbeeldje:

Onlangs liet ze de courgettes bij de Aaldie liggen omdat ze uit Spanje kwamen. Die courgettes zijn hier dan per duur en milieubelastend vervoer gekomen en N(euro)otje kiest er dan voor om rustig te wachten tot ze haar eigen courgettes kan oogsten. (Ook niet altijd, dadels uit Nederland is ze nog nooit tegengekomen dus daar schippert ze al, maar als groenten- en fruitsoorten hier in Nederland verbouwd worden, wil ze ze ook graag hier vandaan hebben…)

Maar, later diezelfde dag kwam ze bij de Duitse Liedel en zag dat de courgettes daar uit Nederland afkomstig waren… En ze waren bovendien veel goedkoper: de Spaanse courgettes in de Nederlandse winkel kostten 84 of 85 cent per stuk, de Nederlandse courgettes in de Duitse winkel kostten 89 cent per kilo… Ze zaten per kilo verpakt in een netje en er zaten vier tot vijf in één netje. Het formaat was gelijk aan die in Nederland.

En dan ga je je toch afvragen waar dat nou voor nodig is. En wie er het grootste voordeel behaalt. De consument? De boer? De tussenhandel? Iets met subsidies?

De Vrekken proberen een beetje op te letten dat ze niet alles maar klakkeloos kopen wat er in de schappen ligt. Een komkommer uit Nederland is weliswaar in een kas verbouwd maar een komkommer uit Israël is hier per vliegtuig gekomen. Dan wordt het kiezen tussen twee milieuvervuilende komkommers… Courgettes kunnen prima buiten verbouwd worden, dus of die hier in Nederland toch ook uit een kas komen, geen idee. Fruit is moeilijk. Het grootste gedeelte van het fruit kan in ons klimaat niet verbouwd worden en komt dus bijna altijd uit het, soms hele verre, buitenland. Maar een aardappel en een ui, of een spruitje,  moeten toch gewoon hier in den lande kunnen groeien en verkocht kunnen worden.

Moeilijk. N(euro)otje is idealist genoeg om zich er druk over te maken en nuchter genoeg om te beseffen dat ze het toch niet kan veranderen. Houden jullie rekening met de herkomst van wat je eet?

 

N(euro)otjes zero-plastic-week

Afgelopen weekend ging N(euro)otje braaf naar de markt en kwam thuis met allerlei groenten en fruit, zonder plastic. De mevrouw van de groentenkraam deed op N(euro)otjes verzoek alles met duidelijk plezier in de grote mand. Als N(euro)otje niet vrijwel altijd op marktdag moest werken, ging ze elke week met haar mandje naar de markt.

Met een paar andere dingen ging het later toch een beetje mis. Man haakte af toen hij merkte dat er geen worst zonder plastic verkrijgbaar was. Uiteindelijk viel de schade wel mee, er is een klein beetje plastic het huis binnen gekomen, dat om een leverworst heen zat en om een rol met blikjes pastei, maar het is toch veel minder dan anders. N(euro)otje kocht toen ook maar meteen de zo gemiste mozzarella… Is het eigenlijk wel mogelijk om  mozzarella zonder plastic verpakking te kopen?

Wat ze niet kochten: koek, snoep, zoutjes. Dat kopen ze al een tijdje niet meer om de simpele reden dat ze het niet veel eten. Ook Zoon is gestopt met het eten van al die onzin, dus ook voor hem hoeven ze het niet meer te halen. Dat scheelt wel heel veel plastic!

Samenvatting van zero-plastic-week in Huize Vrek: het valt toch nog wel een beetje tegen. Met sommige dingen is het vrij makkelijk, zoals met groenten en fruit, brood en kaas (behalve mozzarella dan…). Als je een koekjesmonster bent, heb je al een klein probleempje en als je geen slager of visboer in de buurt hebt waar je met eigen bakjes heen kunt, wordt dat ook wat moeilijker. Het is vrij moeilijk om helemaal zonder plastic te leven maar het is zonder al te veel kunstgrepen wel mogelijk om heel veel minder plastic te gebruiken. Dingen die nu bijvoorbeeld extra opvielen: muesli zit in een kartonnen doos maar binnenin weer in een plastic zak. Muesli is makkelijk zelf te maken, dus toch maar eens doen… Een pot pindakaas kwam er vorige week ook niet in vanwege het plastic deksel… Kaas moet je echt bij een kaaswinkel halen. Of op de markt. Dit wordt voor de Vrekken nog een heikel punt: een kaaswinkel hebben ze hier niet en zoals vermeld, N(euro)otje moet vrijwel altijd op marktdag werken. De dichtstbijzijnde andere markt is toch zo’n 16 kilometer verderop. Om daar nou speciaal naartoe te rijden, is ook zo wat. Hier in de buurt zit een echte, ouderwetse bakker. Maar al het brood ligt al keurig in plastic zakken verpakt in de schappen. N(euro)otje bakt sinds een tijdje weer haar eigen brood, dus dit heeft zich vanzelf opgelost.

N(euro)otje heeft wel overal waar ze kwam heel openlijk aangegeven dat het zero-plastic-week was en een meisje die haar hielp bij de broodkraam (er lagen van die lekkere, hele grote kaascroissants…. 🙂 ), had daar ook al van gehoord. Er kwamen leuke reacties op, ook van bijvoorbeeld een mevrouw die naast haar stond en het een heel mooi initiatief vond. Als door zo’n week meer mensen aan het denken worden gezet, helpt het misschien.

De Vrekken laten het in ieder geval niet bij deze ene week. Het plasticgebruik zat vooral N(euro)otje al veel langer dwars; deze week was voor haar dan ook meer een poging om een nieuwe weg in te slaan. Na het jarenlang weigeren van plastic tasjes en het niet kopen van pedaalemmerzakjes en vuilniszakken,  is dat gewoon de logische, volgende stap.

En hoe is het jullie vergaan? Helemaal 100% plasticvrij of toch ook (net) niet helemaal?

N(euro)otjes boodschappen en zero-plastic-week

Vorige week deed N(euro)otje boodschappen voor 34,82 euro. Ruim binnen budget dus. Ze kocht alleen maar groenten zonder plastic verpakking, waaronder een hele grote bloemkool van 88 cent…  Maar bij het wc-papier ging het mis natuurlijk. Ze troostte zich met het idee dat de zero-plastic-week nog niet was begonnen. Deze week heeft ze nog helemaal geen boodschappen gedaan dus er is ook nog geen plastic het huis binnengekomen. Maar nu wordt het toch wel tijd… Morgen moet ze in Winschoten zijn. Toevallig is daar markt 😉 Dus je begrijpt wel waar ze te vinden is met haar rieten mandje. Op het lijstje staat voornamelijk fruit, groenten, kaas en toch nog een paar plantjes voor de moestuin. Misschien moet ze ook meteen maar wat vlees halen. Bakjes mee en een koelbox met vrieselementen achterin de auto, dan kan er niks misgaan. Brood bakt ze tegenwoordig weer zelf en dat bevalt goed. Scheelt ook weer plastic.

Het is best wel lastig, plasticloos willen leven. Zo wilde ze van de week lekker salade maken met tomaten en mozzarella.  Tomaten op en mozzarella op. Tja, dus maar wat anders gemaakt want dat kon toch niet. Van balorigheid deed ze toen op haar vrije dag maar helemaal geen boodschappen meer. Morgen moet ze. Tomaten zijn nog steeds op, kaas is inmiddels ook op, en er is bijna geen fruit meer. Nog een halve meloen, 3 appels en 3 bio – citroenen…

Vandaag had ze een schotel gemaakt met aubergines,  kikkererwten en wortels. Die wortels zaten in een plastic bakje. Bio – wortels notabene…. Denk je lekker bezig te zijn… Maar de couscous kwam dan weer uit een kartonnen doosje…

Wat ze al een tijdje niet meer koopt, al ver voor zero-plastic-week, is koek en chips. Beide niet al te gezond en een koekje is bovendien zo zelf gebakken. Kortom, het gaat wel. Met horten en stoten, dat dan weer wel…

N(euro)otje naar de markt

Volgende week doet ze mee aan zero-plastic-week maar dat wil niet zeggen dat ze de rest van het jaar maar plastic inlaadt of het niks is. Plastic tasjes weigert ze al jaren en groenten en fruit die geen omhulsel behoeven krijgen er geen. Soms ziet ze mensen in de winkel een meloen in zo’n plastic zakje stoppen  of laatst, haar eigen moeder notabene, een tros bananen… Dat is echt niet nodig. Alleen ziet ze zich  niet de champignons uit het blauwe bakje schudden om ze vervolgens los op de band te leggen…

Maar daar is gelukkig de markt. Als ze op die dag niet hoeft te werken, gaat ze op de fiets daar naartoe en laat alles los in een rieten mand deponeren. Ook de champignons, hoewel ze daar graag een klein rieten bakje voor meeneemt… De marktlui zijn alleen zo gewend om alles in het plastic mee te geven dat hun hand al automatisch opzij reikt om een tasje te pakken. Ook voor de bananen. En de meeste mensen pakken al die zakjes net zo automatisch aan.

En daarom doet ze mee aan zero-plastic-week. Omdat ze zichzelf even onder de neus moet wrijven dat het, al is het dan automatisch, weigeren van een plastic tasje toch niet voldoende is. Ze koopt weliswaar ook al jaren geen pedaalemmerzakjes en vuilniszakken meer, voor het vuil gebruikt ze alles wat er wel aan verpakking het huis binnen komt, maar is dat dan genoeg?

N(euro)otje vond dat ze best nog een stapje extra kan zetten en probeert nu die ene week eens uit hoe het is om bijna niks meer te kunnen kopen omdat het in plastic zit. En dat zou wel eens tegen kunnen vallen… Bakkers zijn er uiteraard wel en bovendien heeft ze voor deze week het brood zelf gebakken, maar een aparte groentenboer is er niet. Nou wonen ze in een plattelandsdorp dus er zijn boeren genoeg die van alles aanbieden en daarbij hebben ze zelf een moestuin dus dat missen ze ook niet echt. Maar een slager is er bijvoorbeeld weer niet. Daar moet ze minstens 15 kilometer voor rijden. Toch wil ze eens gaan kijken of het mogelijk is om een keer in de zoveel tijd, als ze dan toch die rit al gemaakt heeft voor iets anders, dit te combineren met een bezoekje aan de slager. Zoveel vlees wordt er in Huize Vrek nou ook weer niet gegeten…

In elk geval, gaat die week maandag dus van start. N(euro)otje start vandaag al met haar bezoek aan de markt. Volgende week lukt dat niet want dan moet ze die dag werken. En dan eens zien hoe het gaat. Ze gaat zeker niet nu nog extra  inkopen omdat het volgende week niet kan… Maar er zijn producten die in milieuvriendelijker materiaal zitten. Biologische melk en yoghurt zijn bijvoorbeeld te koop in glazen statiegeldflessen. Duurder maar de ervaring leert dat ze ook lekkerder zijn. Kaas kan ze vandaag al halen op de markt in plaats van in de supermarkt, waar de kaas standaard in het plastic zit. Groenten en fruit zijn zo’n probleem niet. Vleeswaren hoeven ze niet. Dat wordt dermate weinig gegeten in Huize Vrek, er zijn wel meer weken dat daar niets van gekocht wordt. Bijna alle koek zit in plastic, en als het al in een kartonnen doosje zit, zit het binnenin alsnog in het plastic.  Maar koek koopt ze ook heel weinig en ze bakt het net zo lief zelf.

Hoe dan ook, de Vrekken gaan hun best doen. Volgende week meer…

Vorige Oudere items