N(euro)otje zit thuis

Met de nadruk op zitten want dat is op het moment het enige wat ik kan doen. Eindelijk ben ik aan een knie geopereerd. Het werd wel tijd want het was geen doen meer. Ruim een jaar lang kon ik niet meer fatsoenlijk lopen, geen trappen op en af, niet fietsen en niet zwemmen. Auto rijden werd een te grote belasting, staan, te lang zitten…

Maar het is dus gebeurd. De knieschijf zit nu op een beter plekje en de operatie moet ervoor zorgen dat mijn kniegewricht niet als een bezetene verslijt en ik dus binnen een paar jaar een kunstknie zou moeten krijgen.

Ik ben er goed voorbereid in gegaan, leesvoer en puzzelboeken genoeg, alleen erg,  erg, erg zonde van het tuinseizoen…. Maar ja, sommige dingen heeft een mens niet voor het kiezen.

Ik heb mijn blog wel schandelijk verwaarloosd….. Ga ik goed maken. Wordt vervolgd 🙂

Advertenties

In memoriam

Het was hier even stil. Onlangs overleed, totaal onverwacht, mijn schoonvader.

Nooit ziek en toch ineens weg. Verbazing en ongeloof. Dat waren in eerste instantie de overheersende emoties. De uitvaart is inmiddels geweest. De dagelijkse dingen worden weer hervat, iedereen moet verder….

Dag pa!

N(euro)otje ruimt op.. en op… en op…

Tja, een paar weken geleden blies ik het concept om tien dingen per dag de achterdeur uit te schuiven, nieuw leven in. Inmiddels is Man ook aangestoken door het opruimvirus.  Niet dat het hier nou een troep is, daar heb ik een grondige hekel aan, maar in elk laatje en kastje zit wel iets wat weg kan of moet.

En we hebben nog een kamer die verbouwd moet worden en waar al langere tijd van alles ‘even’ in weggezet werd. Even werd lang…

Na bijna 120 dingen uit laatjes en kasten te hebben weggedaan, kreeg die kamer een magnetische werking. Twee hele leuke houten kisten, ooit gebruikt voor het opbergen van speelgoed, stonden daar. Leeg, gelukkig.  Dat dan wel. Een kist staat nu onder de trap. Nog steeds leeg maar hij staat er wel leuk. De andere kist heeft Man gebruikt om een verzameling goede snoeren en kabels in op te bergen. Ter compensatie smeet hij een heleboel niet zulke goede snoeren en kabels weg. En onderdeeltjes van onderdelen. En onderdeeltjes waarvan geen mens meer weet waar ze ooit bij hoorden of in zaten.

En dan mijn persoonlijke grootste ergernis, waar ieder huishouden in Nederland, zelfs een abonnementsloos huishouden als dat van de Vrekken, vrijwel wekelijks mee wordt overspoeld: papier. Oude polissen en andere papieren met persoonlijke gegevens erop in de kachel gemikt , verpakkingsdozen en een kilo of twintig aan tijdschriften bij het oud papier gezet. In een van de schuren staat nog een houten bank met opbergruimte die ook vol zit met tuin- en woontijdschriften. Want in de zomer willen we nog wel eens een stapeltje doorneuzen om ideeën op te doen en zo. Dachten we toen we een paar jaar geleden al die (gekregen) tijdschriften in de bank legden. Binnenkort liggen ze aan de weg. We controleren ze niet meer op geweldige ideeën.

En we gingen verder het huis door. Oude bollen wol, een rieten mand met deksel die vol houtworm bleek te zitten…., oude speelgoedjes, agenda’s, een stuk of dertig oude wegenkaarten…., tassen en mandjes. Noteerde ik eerst nog wat ik wegdeed, uiteindelijk was dat geen doen meer. Er zijn vele honderden dingen en dingetjes afgevoerd. Er staat ook nog het een en ander klaar voor de kringloop en we zitten zelfs te twijfelen of het zinvol is om eens een kleedje op straat neer te leggen met Koningsdag.

Ook Ouders raakten aangestoken door het Grote-Ontrommelvirus en gingen dingen weggooien die ze al tientallen jaren met zich meesleepten. Ook daar verdwenen heel wat kilo’s papier en oude spulletjes waarvan ze niet eens meer wisten dat ze die hadden.

Overigens vonden we ook iets wat we al een tijdje zochten: de kassabon van onze lekkende keukenkraan waar nog garantie op zit. Alle garantiebewijzen zitten keurig bij elkaar in een map en je raadt het al, juist deze ene die we nodig hadden,  zat er niet bij. Tijdens het Grote Ontrommelen kwam de bon tevoorschijn uit een mandje waar we nog wat meer keukendingetjes in hadden gedaan. De rest van de inhoud van dat mandje kon weg en het mandje zelf ook. Maar met die bon zijn we wel blij.

In memoriam: Sammy

Gisteren overleed Sam. ’s Morgens terwijl ik op mijn werk zat werd hij ziek. Tegen de tijd dat ik thuis was, was er geen redden meer aan. De kinderen zijn afscheid komen nemen en ’s avonds is hij overleden. Op zijn eigen vaste plekje in de keuken,  niet bij de dierenarts. Man en ik waren erbij en dat viel niet mee. Ik werd verscheurd door twijfel: toch de dierenarts bellen? Maar het is goed zo. Hij is gegaan op zijn plekje bij de verwarming, waar hij meer dan veertien jaar zijn eigen stekje heeft gehad. Sam is zestien jaar oud geworden. Hij kwam bij ons toen hij zes maanden oud was en wij waren het vierde of vijfde gezin waar deze verschoppeling terecht kwam. Bij ons is hij gebleven. En bij ons is hij gestorven. Het laatste jaar had hij last van een oog. De ontsteking die hij opliep wilde niet meer weg. Maar verder was hij nog goed gezond. De gewone ouderdomskwaaltjes: stram en stijf bij het wakker worden en de laatste paar maanden kon hij zijn plas niet meer lang ophouden en moesten we vrijwel iedere ochtend dweilen. Gisteren ging hij ineens spugen, later gaf hij bloed op. Niet leuk maar hij is gelukkig rustig ingeslapen. Man en ik hebben hem geaaid en vastgehouden totdat het voorbij was. Straks gaan we hem begraven. Naast Floor.

Dag Sammy…..

N(euro)otje is weer terug maar ze is niet blij….

Ik had het niet vermeld maar we waren even weg. Twee weekjes Frankrijk. Helaas niet voldoende om van een rotziekte af te komen. Heb ik ook nog nooit vermeld maar ik word al een tijd, enkele jaren, geplaagd door ziekte van Lyme. Dat weet ik pas sinds een paar maanden. De verschijnselen worden echter steeds heftiger en inmiddels is het grootste deel van mijn gewrichten ontstoken. De homeopaat ziet wel dat ik Lyme heb maar de bloedonderzoeken bij het laboratorium zijn nog steeds negatief.  Dus direct na thuiskomst weer naar de huisarts. Dit keer voor een foto van een flink ontstoken knie die me de hele vakantie het lopen en zwemmen moeilijk heeft gemaakt en maar weer een bloedonderzoek. Ondertussen blijkt dat de knie al beschadigd is…

Nee, het is geen reuma. Voorheen was ik heel blij als weer een arts dat tegen me zei. Maar of je kraakbeen nou naar de knoppen gaat door reuma of door iets anders, het resultaat is hetzelfde….

Daarbij ben ik al maanden bekaf en lig ’s avonds soms al om 8 uur in bed, ook tijdens de vakantie, omdat ik het niet meer trek.

Kortom, ik ben niet vrolijk. Loop een beetje tegen janken aan. De homeopathische medicatie die ik maanden geslikt heb heeft dus niet het gewenste resultaat gehad en zolang de huisarts geen bevestiging krijgt van borelia in mijn bloed, krijg ik daar ook niet de behandeling tegen Lyme…

Volgende week weer naar het werk. Voor het eerst sinds ik daar werk zal ik de vijf trappen moeten laten voor wat ze zijn en de lift moeten nemen want trappen lopen gaat echt even niet meer…. O,  en mijn eerste werkdag is een avonddienst…

Nou, genoeg gezeurd, ik ga maar pompoenen proberen te oogsten…

N(euro)otje gaat veranderen

Ik had even een onverwachte blogpauze ingelast. Geen tijd, geen inspiratie, geen zin. In die volgorde. We zijn de laatste paar weken erg druk geweest met (alweer 🙂 ) een verhuizing van Dochter en Schoonzoon. De roosters op mijn werk vallen me soms redelijk zwaar, ik kan de werkdruk niet altijd even goed aan, moet in de zomer extra werken en natuurlijk heb ik het ook daarbuiten gewoon…. druk. Jammer maar helaas. De zomerperiode is hier altijd hollen en vliegen. Alles lijkt in die paar maanden samen te komen. Het verklaart misschien mijn voorliefde voor de winter. Rust….

Ondertussen heb ik wel na lopen denken over het wel of niet voortzetten van dit blog en zo ja, hoe. Elke dag een berichtje heb ik bij vlagen vol kunnen houden. Maar het wordt een soort zelf opgelegde plicht. Dat was toch niet de bedoeling toen ik bijna 7 jaar geleden met dit blog begon. Met de mailbox die aan dit blog hing ben ik al maanden geleden gestopt. Geen tijd. Het zijn voornamelijk de reacties die op dit blog worden gepubliceerd die ook daar binnenkomen en natuurlijk alle spam.  En daartussen zit af en toe een leuk berichtje of een vraag van een lezer of een uitnodiging om mee te doen aan een televisieprogramma… Maar die berichtjes komen doorgaans tussen de spam terecht, vervolgens in de prullenbak en natuurlijk voel ik me dan heel rot als ik daarna een keer een berichtje wel oppik van iemand die al eerder wat gestuurd heeft zonder antwoord te krijgen… Vandaar geen e-mail adres meer op dit blog.

Dus nu zat ik zo te denken om gewoon één berichtje per week te plaatsen. Zit er toch regelmaat in maar voor mijzelf is het dan wat overzichtelijker.  En misschien wat meer over onze leefstijl, zo lekker zonder koelkast, kokend op petroleumstelletjes,  waarbij ik alles zelf in elkaar flans, zonder hulp van bouillonblokjes, pakjes, zakjes en andere kant en klaar rommeltjes.  Over de kipjes, de eitjes, de honden, de moestuin enzovoort. Omdat ik dit blog ben begonnen als een soort bespaarblog voel ik me op een of andere manier altijd genoopt om over geld besparen, bezuinigen en vrekkentips te schrijven. Best leuk maar ik heb mezelf al heel wat keren herhaald.

Ik wil dus het roer weliswaar niet helemaal omgooien maar wel hier en daar wat veranderen. Misschien de titel, het uiterlijk van het blog, misschien alleen de inhoud. Ik zie wel.

Tips zijn altijd welkom 😉

N(euro)otjes weekend

Het afgelopen weekend waren er goede vrienden te logeren. Een paar weken geleden waren ze er ook en hielpen de nieuwe bijkeuken neer te zetten. Dat was uiteindelijk niet afgekomen, deels door tijdgebrek en deels door problemen met de wijzigingen in de waterleiding. Vorige week belden ze op: En, is je keuken af? Uuuuh,  nee…. Nou, ben je thuis dan van het weekend?  Uuuuh,  ja… Nou, dan komen we het even afmaken!

Geweldig toch! Het is nog steeds niet helemaal af hoor, maar de waterleiding is verlegd, de onderkasten staan, de lades zitten erin, de bovenkasten hangen maar nog niet allemaal met de deuren ervoor want te weinig scharnieren (grrrmpf!  Lekker stom van N(euro)otje, heeft ze niet in de gaten gehad…). En de oude spoelbak uit het vorige huis die N(euro)otje wilde hergebruiken, blijkt voor een 80 cm. brede kast te zijn en in deze keuken zit nu een 60 cm. kast… Dus moet er nog een andere spoelbak gehaald worden… Maar verder ziet het er al heel fantastisch uit.

De Vrekken waren heel gelukkig met de hulp want zoveel zelfkennis is er niet nodig om te kunnen stellen dat ze de hele zomer niet zover zouden zijn gekomen. Het weer was natuurlijk ook bijzonder mooi, er kon steeds lekker buiten gegeten worden. Oké,  ze hebben een paar keer naar binnen moeten hollen voor een onweersbuitje maar die  buitjes waren niet zoals in het zuiden des lands. Een paar klappen onweer, een korte bui zonder hagel of windstoten en hup!, daar gingen de kussens weer op de stoelen en de parasol in zijn voetje.

O ja, N(euro)otje heeft ‘voor’ foto’s gemaakt en zal binnenkort ook ‘na’ foto’s maken. Kunnen jullie allemaal even meekijken. Beloofd. 🙂

Vorige Oudere items