N(euro)otjes weekmenu

Maandag – zilvervliesrijst met sla uit de tuin en een eitje

Dinsdag – noedels met kerrie

Woensdag – aardappels en zomergroenten van de bbq, met een beetje sla erbij en een zelfgemaakte groentenburger

Donderdag – groene asperges en aardappels van de bbq met een stukje gemarineerde kip voor de vleeseters en een zelfgemaakt groentenburgertje voor mezelf

Vrijdag – zelfgemaakte pizza. Van de bbq!

Zaterdag – eenvoudige tomatensoep met witte bonen, daarbij broodjes en zelfgemaakte kruidenkaas

Zondag – hapjes en/of kliekjes

We koken en eten al vanaf vorige week donderdag buiten. Hopelijk laat het weer het ook de komende week toe. Ook als het een beetje frisser is, kan het nog wel want onze buitenkeuken staat redelijk beschut en in het avondzonnetje. En er komt een eenvoudig dakje boven zodat we de boel niet iedere keer met een zeil hoven af te dekken als er regen dreigt.

Advertenties

N(euro)otje oogst vergeten groenten…

De Vrekken zijn lekker bezig in de tuin. Man heeft alle banken en stoelen alweer buiten gezet, het doek ligt weer op de partytent bij de barbecue en de moestuin is zo goed als bij. We hadden gedurende de winter al het blad op de tuin laten liggen en er is na het harken hele mooie rulle grond onder vandaan gekomen. De bramen en de vlinderstruiken zijn gesnoeid, Vaders heeft de nestkastjes schoongemaakt en er zijn al heel veel groenten in de volle grond gezaaid.

Vorige week dunden we ook de aardperen uit. Ze waren nog niet uitgelopen dus nog prima eetbaar. Maar de moestuin had nog wat andere verrassingen voor ons. Vergeten groenten…. En dan bedoel ik letterlijk, vergeten groenten…. Zo kwam ik nog een kilo worteltjes tegen in het bed dat gisteren schoongemaakt werd… Die drie overgebleven preitjes had ik heus wel gezien. Ze wilden maar niet groeien vorig jaar en daarom had ik ze maar laten staan.  Ze gaan nu alsnog op, zo klein als ze zijn. En dat er nog één schorsenerenplant op de tuin stond, wist ik ook wel. En ik laat altijd een rijtje snijbiet staan. Komt altijd goed de winter door en is in het vroege voorjaar prima te eten. Maar die worteltjes,  echt, ik had geen idee meer. Helemaal vergeten! 🙂

Het weekmenu draait de komende week dus om aardperen, worteltjes, schorseneren, snijbiet en prei…..  Maar die worteltjes stelen de show.

 

N(euro)otjes boodschappen en budget

Vorige week na de storting van het salaris hebben we 300 euro gepind. Dat geld wordt verdeeld over envelopjes; voor maart zijn dat er vier. Vier keer 75 euro dus.

Vorige week deed ik voor 52,86 euro boodschappen. Het resterende geld is in het lege envelopje nummer 5 gestopt. Als we deze week ook weer geld overhouden, gaat dat bij het restant van vorige week, in de envelop van week 5. Dit geld kan ik eventueel gebruiken voor geweldige aanbiedingen mochten die voorbijkomen, of ik kan aan het einde van de maand envelop nummer 1 van de volgende maand ermee vullen en wat ik dan minder van de rekening pin naar de spaarrekening doorschuiven. Of ik kan er eens iets leuks van doen. Keuze genoeg!

Vorige week keek ik naar een oude aflevering van “Hoeveel ben je waard” en daarin zat een jong stel dat 50 euro per week uitgaf aan boodschappen. De vraag was of ze geen honger leden….  Want gemiddeld schijnt een tweepersoonshuishouden in Nederland 95 euro per week uit te geven aan boodschappen. Wij vormen een driepersoonshuishouden en redden het ook met gemiddeld 60 euro. Ruim mag ik wel zeggen. Waar zou dat nou mee te maken hebben? Misschien heeft het ermee te maken dat we niet malen om merkproducten, we de boodschappen aan de hand van een lijstje en een weekmenu doen, we maar één keer per week naar de winkel gaan, contant betalen, niet erg impulsaankoopgevoelig zijn, zelden tijdschriften kopen en niemand bij ons rookt. O, en ik mag de voorraad niet vergeten. Niets zo kostenbesparends als een beetje voorraad. Bij elke boodschappenronde haal ik voor een vast bedrag wat voor de voorraad. Die is daarmee altijd op peil en we staan vrijwel nooit voor verrassingen.

Als je wel eens naar die programma’s kijkt over mensen die finaal aan de grond zitten, zoals Dubbeltje, rollen wij soms van de bank van verbazing wanneer er verteld wordt wat mensen per maand pinnen. Soms wel rond de 1.000 euro! Hoe eet je dat op, vragen wij ons dan af. Wij komen met ons maximum van 300 euro per maand niet bepaald om van de honger.

Een jaar of vijfentwintig geleden sprak ik met collega’s over de boodschappenbudgetten.  Wij deden toen ook al voor ongeveer 80 tot 100 gulden per week boodschappen en daar zaten in die tijd heel wat luxe dingen bij (het was de tijd waarin we nog vonden dat we voor de bijna wekelijkse visite echt zoveel mogelijk in huis moesten hebben. Later zijn we daar veel makkelijker in geworden; in onze arme tijd kon het ook gewoon niet meer en zetten we mensen voor wat er was. Die trend hebben we doorgezet, we zijn daardoor heel ontspannen over bezoek. We doen wel extra moeite wanneer er iemand komt met een speciaal dieet of een voedselallergie). De ene collega woonde samen en had geen kinderen,  de andere was alleen.  Beide gaven toen al voor 200 tot 220 gulden per week uit…. bijna het dubbele van wat wij uitgaven. Wanneer ik zoveel jaren later nog wel eens met anderen praat over dit onderwerp blijkt er niet veel veranderd te zijn en verbaas ik me nog steeds over de boodschappenuitgaven van anderen. En zij verbazen zich soms over die van ons…

Hoe doen jullie dat: wel of geen lijstjes, weekmenu, het op=op-systeem,  één keer in de week of maand naar de winkel? En, als, ik zo brutaal mag zijn, hoe hoog is je budget?

N(euro)otjes weekmenu

Ik zet het weekmenu er toch maar op vanaf maandag, in plaats van donderdag. Voor deze week ziet het er voor Huize Vrek zo uit:

  • Maandag – voor mijzelf een klein vispannetje (stukje kabeljauw met aardappeltjes, worteltjes en zo…) en de mannen kunnen zich helemaal te buiten gaan aan spaghetti met saus met bio-kip….
  • Dinsdag – Indiase bloemkoolcurry
  • Woensdag – nasi van restjes groenten met gemarineerde tofu
  • Donderdag – Marokkaans stoofschoteltje met kikkererwten
  • Vrijdag – weer een groentenstoof,  dit keer met linzen
  • Zaterdag – Turkse soep met groene kool en bulghur met Turks brood (recept: klik)
  • Zondag – Griekse couscous met stukje zalm

Iedere keer als ik het weekmenu zelf bekijk, moet ik grinniken over de multiculti eetgewoonten in Huize Vrek. Niks mis met puur Hollands eten, getuige ook de regelmaat waarmee hutspot, spruitjes en stamppot boerenkool op het menu staan, maar ik ben toch wel heel blij met al die andere smaken die we tot onze beschikking hebben.

N(euro)otje over eetbare jeugdherinneringen

Als ik het vraag aan Moeders kan ze het zich niet meer herinneren. Maar in de eerste helft van de jaren ’70 maakte ze regelmatig een kaassoufflé.  Wat we er bij kregen aan groenten of salade weet ik niet meer; ik was volledig gebiologeerd door de soufflé. Zo mooi hoog gerezen in die ronde schaal met ribbeltjes aan de buitenkant en plaatjes van groenten aan de binnenkant. Ik zie de worteltjes op de bodem nog zo voor me. En het ritueel er omheen: de deur moest zachtjes dichtgedaan worden en er mocht niet gestampt worden omdat anders de soufflé inzakte. En dan kwam Moeders, heel seventies,  met haar nylon mini-jasschort in jaren-’70-tinten groen, bruin en oranje de kamer ingezweefd met de dampende souffléschaal in de in ovenhandschoenen gestoken handen.

De soufflé was altijd zalig. En ik wenste dat ik de schaal zou hebben. Als kind raakte ik niet uitgekeken op die worteltjes. Overigens werd die schaal ook gebruikt als Moeders de vissenkom schoonmaakte. Dan gingen de visjes in de schaal en zwommen ze over de worteltjes heen. Ik mocht daar graag naar kijken. En kreeg ondertussen weer zin in kaassoufflé.

Ik maak graag soufflé; gisteren nog een spinaziesoufflé gegeten. En broccolisouffle valt hier ook altijd goed in de smaak. Maar aan kaassoufflé had ik me nog nooit gewaagd. Het voelt een beetje unheimisch om het maar eens in goed Nederlands uit te drukken. Ik ben denk ik bang dat ik een fijne jeugdherinnering verpest. Dat -ie helemaal niet het culinaire hoogstandje is waarvoor ik het altijd aangezien heb. En dat de smaak niet is wat ik me ervan herinner.

Onlangs vond ik op internet een echt Nederlands kaassoufflé-recept.  Hij staat op het volgende weekmenu. Ik moet het geprobeerd hebben. Alleen is mijn soufflévorm niet zo inspirerend. Wel met ribbeltjes aan de buitenkant maar zonder worteltjes op de bodem. En op de één of andere manier vrees ik met grote vreze dat juist het ontbreken van die worteltjes de anticlimax van het jaar wordt…

N(euro)otjes weekmenu

In Huize Vrek zijn we nog steeds dol op weekmenu’s.  Het is makkelijk met boodschappen doen omdat je precies weet wat je nodig hebt, hierdoor bespaar je op je boodschappen en als je je er netjes aan houdt, gooi je ook minder weg. Win-win-win.

We doen de boodschappen meestal op donderdag, vandaar dat ons weekmenu donderdag als eerste dag heeft.

Donderdag – ik ga deze eens uitproberen: Marokkaans stoofpotje

Vrijdag – op z’n Indiaas: bloemkoolcurry.

Zaterdag – is hier meestal soep met brooddag.  Deze keer pompoensoep met veel Indiase kruiden en een Turks brood. En natuurlijk de eventuele kliekjes…

Zondag – het is weer eens tijd voor een lekkere simpele uienpizza… Misschien is er nog wat soep over….

Maandag – op z’n Hollands, boerenkool. Voor mezelf een vegaburger erbij, de mannen krijgen een stukje vlees.

Dinsdag – Mexicaans: chili sin carne.

Woensdag: als Zoon niet thuis is, hutspot (daar houdt hij niet zo van, hoewel hij het buitenshuis altijd braaf op zal eten. Maar van zijn moeder verwacht hij wel een beetje begrip…). Als hij wel thuis is, wordt het spinazie met aardappeltjes. Altijd lekker! Voor mijzelf weer een zelfgemaakte vegaburger, voor Manlief een stuk rookworst als het hutspot is en anders een balletje gehakt bij de spinazie.

Al met al ziet het weekmenu er weer lekker internationaal uit. Met de nadruk op lekker!

N(euro)otje en het koelkastloze leven

Tja,  hoe lang staat -ie eigenlijk al uit? Ik zou het na moeten kijken op dit weblog… Maar iedereen heeft vrede met het ontbreken van een koelkast. We horen niemand klagen of mopperen. Er hebben zich geen gevallen van voedselvergiftiging voorgedaan. Drinken uit de kelderkast heeft een aangename drinktemperatuur.  Niet tandenpijnigend koud maar gewoon lekker koel. Kliekjes kunnen prima bewaard worden in de kelderkast. Groenten blijven vers, zelfs vleeswaren kunnen er nu (winterperiode) prima bewaard worden. De temperatuur in de kelderkast komt nu niet meer boven de 9, 10 graden uit. En als het gaat vriezen zakt de temperatuur naar om en nabij de 6 graden. Als het heel hard gaat vriezen wordt het nog kouder in de koude kast…  ’s Zomers kan het wel 15 graden worden in de kast maar ook dan is het koelkastloze bestaan nog steeds prima vol te houden. Wij zijn in ieder geval het warmste jaar sinds men de temperaturen is gaan bijhouden, prima doorgekomen. De koelbox is slechts een paar keer gebruikt, vooral voor een paar pakjes vleeswaren die we in huis hadden gehaald voor visite. De koeling bestond uit een pak bevroren vlees. Alles ging binnen een etmaal op. Een paar keer hebben we er iets in koel gehouden met behulp van vrieselementen. Maar het is geen routine geworden. De koelbox staat alweer maanden op zolder.

Het is wel opvallend dat we toch anders zijn gaan gaan inkopen. En we hebben ons menu aangepast. We kopen bewuster in. We dachten al behoorlijk bewust te zijn maar na het uitzetten van de koelkast bleek dat we toch nog wel eens het een en ander kochten met het idee dat het wel even goed bleef in de koelkast. Het aanpassen van het menu is eigenlijk alleen maar logisch. Een weekmenu is bij ons al jaren een ingeburgerd fenomeen maar nu (en dan vooral in de zomer) wordt de volgorde in het weekmenu afgestemd op het risico van bederf.  Wanneer we vlees of vis kopen is dat voor dezelfde dag,  of we maken het vlees vast klaar voor de volgende dag.  Dingen zoals tahoe zijn voor dag twee, hooguit dag drie en de rest van de week eet iedereen puur vegetarisch, ook zonder tahoe. Voor groenten geldt dat zachte groenten het eerst worden gegeten. Sla, spinazie en dergelijke zijn dus voor het begin van het weekmenu, kool, spruitjes en dergelijke zijn voor later in die week.

Het is verbluffend hoe snel je went aan een leven zonder koelkast. Hoewel het inderdaad misschien toch makkelijker is als het menu, zoals bij ons, voornamelijk vegetarisch is.  Maar al met al wordt er minder weggegooid. Juist door het bewuster inkopen. En wij altijd maar denken dat we al zo goed bezig waren… Terugkijkend op het koelkasttijdperk valt dat toch nogal tegen. Juist nu is het zaak om ons goed aan het weekmenu te houden. En we verzinnen andere manieren om groenten goed te houden. Zo blijkt het te schelen als je een strookje broccoli rechtop in een laagje water zet. Een paar maanden geleden kochten we bij de Zweed een metalen open ladenkastje op wieltjes.  De bodems van de drie vakken hebben gaatjes. Het is perfect voor het bewaren van groenten want er kan overal lucht bij komen. Daarvoor lag alles in kunststof boxen. Niet ideaal. De groenten blijven nu veel langer goed.

We kunnen concluderen dat het experiment meer dan geslaagd is. Sterker nog, het is inmiddels doorgegroeid tot een normale manier van leven.  Het kan nog steeds, leven zonder koelkast. Een van de meest ingeburgerde apparaten in onze samenleving blijkt helemaal niet zo onontbeerlijk als ons altijd is verteld. De koelkast weg doen, we durven het iedereen aan te raden.

 

Vorige Oudere items