N(euro)otje is er nog….

Maar ik heb mijn blogje redelijk verwaarloosd… Schande. Het ontbrak me aan zin en inspiratie…

Nou ja, die inspiratie komt nu wel weer want…. De winter staat weer voor de deur!!

En de meesten die hier meelezen weten het: dan gaat N(euro)otje los met voorraad, olielampjes en nog veel meer. De voorraad is aardig op peil, we kunnen weken ingesneeuwd en geheel van de rest van de beschaving afgesloten raken en toch nog lekker eten. Ergens weet ik wel dat het nooit zal gebeuren maar ach…. Er schuilt geen kwaad in het hebben van zestien blikken sperziebonen, toch? En altijd handig als, en dit is een waarschijnlijker scenario dan die twee meter sneeuw die ik zo graag zou zien vallen…, we geveld zouden worden door een flinke griep; dan hoeft er in ieder geval niemand de deur uit voor boodschappen.

Ergens in Limburg zou vandaag zomaar de eerste natte sneeuw naar beneden kunnen dwarrelen. Dus laat maar komen, die winter. Ondanks dat de rest van Huize Vrek wordt bevolkt door winterhaters kan ik niet wachten op de eerste lantaarnpaalstaaravond van dit jaar. Ik word zo gelukkig van sneeuw, heel veel sneeuw….

Nog even nalopen:

Tochttekkels: check. Voorraad: check. Lampjes,  petroleumstellen,  olie en lucifers: check. Goede winterfilms om alvast in de stemming te komen: check.

 

 

N(euro)otje was het even zat………..

Sorry, sorry, sorry!!!

Ik ben er even een paar weken tussenuit gepiept. Althans wat mijn activiteiten op het www betreft. Veel privézorgen: druk met Vaders die na zijn beroerte niet echt heel erg lekker gaat, een overspannen Dochter, Man is niet in orde geweest, erg druk op het werk, de computer crashte en ik kan niet overweg met de tablet. De chronische RSI klachten waar ik al jaren mee loop maakten het er ook niet beter op…. Nou was dat nog het minst erge…

Misschien geen hele verschrikkelijke dingen dus behalve dan dat ik af en toe zelf een beetje bang begon te worden in de richting van burn-out twee te gaan. En dat vooruitzicht alleen al was goed voor een portie hartkloppingen. Ik heb de tablet aan de kant geschoven en realiseerde me vorige week ineens dat ik toch echt de inmiddels nieuw gearriveerde computer eens moest gaan uitproberen want er moesten rekeningen betaald worden…

Nou, ik heb mijn weg weer gevonden naar mijn blogje, begon het onderhand toch wel te missen. En met die burnoutverschijnselen voor mezelf valt het wel mee. Dit keer is Dochter aan de beurt… Maar dat vind ik bijna nog erger dan wanneer ik het zelf weer gekregen had. Ik  zou het met liefde van haar overnemen. Met alles wat ze doet en zegt denk ik: zo zat ik een paar jaar geleden ook. Niet leuk, en ik heb er heel wat doorwaakte nachtjes aan overgehouden.

Sorry voor de consternatie. Maar ik leef dus nog 🙂

Dankjulliewel voor je berichtjes! Heb ze zojuist gelezen! 

N(euro)otje heeft het even heel erg druk…

Familie-omstandigheden zorgen er op dit moment voor dat N(euro)otje even geen tot zeer weinig tijd heeft om te bloggen. Ze is ook gewoon bijna niet thuis. Het lijkt allemaal wel goed te komen maar voorlopig is ze er druk mee. Ze zal proberen tegen het einde van de week wat van zich te laten horen.

N(euro)otje oogst al…

Ze kocht vorig jaar een bak om champignons te kweken maar het ding stond nog steeds in de kelderkast. Toen Dochter weer terug kwam zag ze daar direct een schone taak: de champignonnenkwekerij opstarten. Nou stonden daar vorige week dus twee redelijk forse champignons in de doos. Maar ja, druk hè, met de verhuizing vanuit België, met het werk en dan ligt er ook nog wat overheen want de paddenstoeltjes schijnen het beter te doen in het donker. Dus toen N(euro)otje gisteren eraan dacht om even te kijken hoe het met de paddenstoeltjes ging, bleken ze een ietsje uit de kluiten gewassen te zijn:

DSC04083

Dat euromuntje ligt er dus om te laten zien hoe groot ze nou echt zijn… De volgende exemplaren dus even iets sneller afsnijden… 🙂

N(euro)otje gaat opruimen…

Al vaker deed ze verwoede pogingen om bepaalde stukjes huis lekker strak georganiseerd te krijgen. Maar het lukt niet altijd… Er zijn van die hoekjes, laatjes, kastjes, stukken zolder en schuur waar spullen liggen waarvan ze niet eens wat het is. En dan weet je ook niet of het weg kan…

Ze neusde graag bij “Een kastje per dag” en besloot vandaag met Man hier eens een goed gesprek over te hebben. Dat was een gesprek van nog geen 30 seconden want hij ging direct om. En ook het eerste laatje ging direct om! Jahoeoeoeoe!

Zie hier de ‘voor’-fotoDSC03988

Het grote uitsorteren:

DSC03990

Eerder deze week stond Man bij de Duitse Lidl vragend met een pakje met rolletjes plakband in zijn hand. N(euro)otje zei dat er vast nog genoeg plakband in huis was. En ja hoor, natuurlijk kwamen er hier ook weer drie rolletjes tevoorschijn. De pennen in het pennenbakje, de gereedschapjes in de gereedschapskist en een 7 Watt lampje in de lamp op de kast.

De batterijen zijn uitgeprobeerd. Die het nog doen in het laatje met batterijen in het kastje in de hal. Die het niet meer doen en zelfs bijna gingen lekken in het batterijenweggooibakje. De houtjes voor op de foto stammen nog uit de tijd dat er hier een oranje kanarie kwam aanvliegen. N(euro)otje vond nog een kooitje in de schuur en Man een stokje waarvan hij een een paar stukjes op maat maakte. Dit waren blijkbaar de restanten. Er zijn geen gekooide vogeltjes meer in Huize Vrek en de stokjes liggen nu in de bak met hout naast de kachel.

Alle snoertjes, draadjes en ondefinieerbare dingetjes die volgens Man met tv en radio te maken hebben, mochten terug in het laatje want het is een laatje van de kast waar al die apparatuur in en op staat. En de rest is weggegooid. Niet heel veel maar alle beetjes helpen. En voor een gemiddeld mens was dit misschien een kleine stap, maar voor Man een reuzenstap. Want die heeft het niet zo op weggooien. Bewaren is zijn motto. Want stel je voor dat……..

Ondanks dat ziet laatje er nu zo uit:

DSC03996

Dat is toch een heel eind beter?

Man begint het licht te zien. Morgen weer een laatje. Of een kastje.

N(euro)otjes sneeuwplezier

Tja, er schijnt niet zoveel sneeuw gevallen te zijn in Groningen… Maar N(euro)otje zit dit weekend in België. En daar sneeuwde het vanmorgen vroeg al heel lekker. Een centimeter of vier, vijf lag er toch wel. En de dooi was niet stevig genoeg, het is nog steeds redelijk wit in de stad.

N(euro)otje zat dus op het goede moment op de goede plek 🙂 Ze heeft heerlijk in de sneeuw gewandeld en daarna lekker gekookt met Dochter.

Volgens de Buienradar komt er zondag nog meer sneeuw aan. N(euro)otje schreef het een paar weken leden al: het wordt een lekker wintertje.

🙂

N(euro)otje scheert

N(euro)otje heeft in de loop der jaren alle manieren geprobeerd om gladde benen te houden. Van haartje voor haartje uittrekken met een (automatisch) pincet tot een batterij-aangedreven-vrouwenscheerapparaat. Eerst had ze een gewoon apparaatje, moest je wel elke dag gebruiken want het sneed de haartjes alleen maar af. Daarvoor heeft ze overigens ook nog gewaxt… Pijnlijk maar effectief. Totdat ze er steeds blauwe plekken aan overhield. Daarna kreeg ze van Man zo'n prachtig scheerapparaat dat de haartjes uittrekt. Te verdragen en ook redelijk effectief. Maar voor je oksels hoef je dat niet te gebruiken uiteraard… Na een paar jaar ging het stuk en wilde ze geen geld uitgeven aan een nieuwe want ze waren toen behoorlijk aan de prijs. Uiteindelijk is ze toen uitgekomen bij het vrouwenscheermesje. Maar ook dat blijkt niet zo goedkoop te zijn als ze had gehoopt. De goede mesjes zijn duur in aanschaf. De goedkope mesjes, echt de héél goedkope mesjes, zijn van slechte kwaliteit. N(euro)otje heeft al meerdere malen flinke stukken huid losgesneden en met grote kapotte plekken op de benen gelopen. Dus dan koop je toch weer nieuwe, dure mesjes voor je duur betaalde houdertje. Overigens gebruiks ze geen dure schuimpjes of gels bij het schuren. Gewoon de benen goed nat maken met water met een drupje olijfolie erin. Werkt ook prima en dan bespaar je tenminste nog ergens op.

Vorige Oudere items