N(euro)otje zou ook wel ‘off the grid’ willen…

Op TLC is nu een serie, ‘Risking it all’, waarin drie families gevolgd worden die alles achterlaten en midden in de natuur helemaal opnieuw beginnen. De een om hun huwelijk te redden, een ander om gezondheidsreden en anderen willen aan hun onderlinge relaties werken. Een gezin heeft bouwplannen voor een huis, een ander gezin gaat in twee tenten op een vlonder wonen. Buiten koken, geen televisie, zelfs helemaal geen elektriciteit,  moestuin, kleinvee, hard werken en van elkaar houden. Dat zijn zo’n beetje de dingen die mij aanspreken in de serie. Ik zou niet in een tent willen wonen maar ik vind het leuk om te zien dat de vijf (!) kinderen van dit gezin zich toch maar aanpassen. En in een ander gezin komen de twee dochters inderdaad nader tot elkaar en worden ondanks het behoorlijke leeftijdsverschil, vriendinnen. Lief! Er is een jongetje van vier die geen speelgoed als cadeautjes wilt maar gereedschap. Om met de rest mee te kunnen werken. Hij poetst de squad, en gaat het onkruid te lijf met zijn gekregen grasmaaier. Niks spelen met lego, meneer wil een kerel worden! In het derde gezin gaat vader met zijn dochter vissen. Gewoon even het bospad aflopen naar het meertje toe. De dochter wordt niet wit om de neus van een waterslang en als vader vraagt wat ze met een eventueel gevangen vis moeten doen is haar reactie al heel zelfvoorzienend: opeten! Prachtig om te zien.

N(euro)otje nog steeds zonder koelkast

De koelkast in Huize Vrek is niet meer aangegaan. Alleen de eerste twee weken vergisten ze zich af en toe en trokken de deur van de koelkast open. Maar het wende al snel, behalve voor Zoon die nog wel eens moppert op dat gedoe met die koude kast en een koelbox met vrieselementen… Die koelbox wordt overigens niet altijd gebruikt, alleen als er verse vleeswaren gekocht zijn, zoals afgelopen weekend met de logees.

Het gaat wonderbaarlijk goed en N(euro)otje heeft geen enkele behoefte meer aan een koelkast. Zelfs nu dat het warmer wordt kan het haar niet deren. De koude kast is koel genoeg, hooguit dat het aankomende weekend, waarin het wel dertig graden kan worden, een probleempje zou kunnen geven. Dan wordt de koelbox met de vrieselementen wel een kleine noodzaak. Tenminste, als er vleeswaren in huis zijn….

Verder hebben ze gemerkt dat je anders in gaat kopen. En daardoor ga je ook vanzelf minder weggooien. Bovendien stonden dingen als yoghurt, kaas, boter en eieren, altijd al in de koude kast dus daar is niks in veranderd. Nu staan ook de potjes mosterd en sambal niet meer in de koelkast. Die kunnen prima buiten de koelkast bewaard worden. Op één van de planken in de kelderkast is nu ruimte gemaakt voor alles wat in een ‘normaal’ 😉 huishouden in de koelkast staat. Zo staat er een bakje met kaas en boter, een bakje met potjes jam, een bakje met potjes mosterd, sambal en dergelijke, en voor de rest staan daar de yoghurt en dingen zoals zure room en crème fraiche. Verder staan er op de vloer in de kast een grote bak met aardappelen en een bak met groenten. Oké, die groenten moet je geen weken willen bewaren, maar is dat in een koelkast wel verstandig?

Op de deel staat nog wel een knoepert van een vrieskast; over een vriezerloos bestaan wordt eerlijk gezegd nog niet nagedacht… Als er voor het avondeten vlees in de planning staat, wordt dat ruim op tijd uit de vriezer gehaald en in de koelbox gelegd. Dat vlees dient dan meteen als koelblok…

Er zijn trouwens genoeg manieren om ook in zomerse temperaturen etenswaren en drinken koel te bewaren. Zo kun je flessen met frisdrank koel houden in water (zo deden we dat vroeger ook, aan de boot hing altijd een touw met een emmer daaraan met flessen erin). Of je kunt een kleipot maken zoals op het korte filmpje hieronder:

 

Voor de Vrekken is het duidelijk: leven zonder koelkast, zoals onze opa’s en oma’s dat zelfs nog gewend waren, is nog steeds mogelijk. Ook in 2014.

N(euro)otje en de zielige kip

Ze weet blijkbaar haar vrije dagen goed uit te zoeken want deze week is ze helemaal vrij! En Man,  wat een prachtig weer is het al. De ramen en deuren staan al vanaf vanmorgen vroeg open, de moestuin schreeuwt om aandacht, en N(euro)otje is er helemaal klaar voor!

Enige minpuntje is dat ze gisteren besloten heeft dat een van de kippen toch echt uit haar lijden verlost moet worden. Deze kip overleefde een aanval van een roofvogel maar raakte hierbij gewond aan haar rechterpoot.  De poot is genezen maar ze is wel kreupel gebleven. Na het een tijdlang aangezien te hebben is de conclusie dat het gehinkel en gefladder van deze kip haar nou niet bepaald een kipwaardig bestaan garandeert. Bovendien is ze sinds de aanval vrijwel nooit meer buiten in de ren gekomen. Ze is gewoon doodsbenauwd gebleven. Vaders en N(euro)otje pakken haar wel eens op om buiten neer te zetten maar ze weet zich steeds, met de nodige moeite, weer naar binnen te wurmen. En dat gehinkel gaat haar steeds moeilijker af. Een kip kan nog een redelijke leeftijd bereiken. Tien jaar behoort tot de mogelijkheden. Deze kip is net twee jaar oud.

Vaders had het over de nek omdraaien. De held, want zelf zal hij dat niet kunnen… 🙂  N(euro)otje vraagt liever haar vriendin die als meisje van vijf jaar in Suriname al leerde om kippen te slachten en die het werkelijk zo snel doet dat je amper de tijd krijgt om met je ogen te knipperen. Vorig jaar slachtte ze nog zes haantjes hier in de tuin. Die vriendin heeft wel zin om nu met vijf kilo kip naar huis te gaan. Dus, het einde is nabij voor Mankie,  de enige kip in alle jaren die een naam gekregen heeft…

Hard? Nee, zelfs N(euro)otje, die toch al meer dan dertig jaar vegetariër is, op een enkel stukje vis na dan…., kan hier prima mee leven. Het is diervriendelijker dan het beestje nog jaren te laten stumperen.  En het zal prima vlees zijn, zonder antibiotica en andere rommel. En het is zo ongeveer het tegenovergestelde van de plofkip in de supermarkt. Vaders wil er niet van eten, die heeft liever die anonieme plofkip. En dat snapt N(euro)otje nou niet…

Hebben jullie ervaring met het slachten en eten van je eigen pluimvee? Dat was tot enkele tientallen jaren geleden toch heel normaal? Heeft de zelfbedienings-consumptiemaatschappij ons soft gemaakt? En voor wie denkt dat N(euro)otje vegetariër is geworden omdat ze het zo zielig vindt om beestjes te eten, hier een grote ontboezeming: ze vindt het helemaal niet zielig, mits het beestje in kwestie een normaal leven heeft kunnen leiden en goed verzorgd is geweest. Varkensflats en megastallen, kortom de manier waarop al jaren en jaren aan de alsmaar stijgende vraag naar vlees wordt voldaan, zijn voor haar reden geweest om geen vlees meer te eten. Niet het eten van vlees op zich. En juist de vleeseters in Huize Vrek willen Mankie maar in leven houden omdat het zo zielig zou zijn om haar dood te maken… Maar de vegetariër in Huize Vrek heeft gesproken: Mankie wordt uit haar lijden verlost en verorberd door een stel mensen die dit vlees heel erg kunnen waarderen.  En daar heeft N(euro)otje vrede mee.

 

N(euro)otje en Utopia

Iemand gisteren naar de eerste uitzending van Utopia gekeken?

N(euro)otje had  het natuurlijk weer gemist want helemaal geen TV gezien, maar ze kreeg stukjes van de herhaling van vanmorgen mee. En ze heeft zo  het gevoel dat ze geen vaste kijker zal gaan worden. Waarom niet: ze kan zich zo voorstellen dat de makers van het programma zitten te hopen een nieuw kijkcijferkanon in handen te hebben dat goed is voor de broodnodige inkomsten. Kijkcijfers zullen ze waarschijnlijk vooral krijgen als het fout gaat: flinke ruzies, heftige vrijpartijen enzovoort. En N(euro)otje heeft zo het vermoeden dat de deelnemers uitgeselecteerd zijn op de verwachting van de makers. Met welke groep mensen zul je de sappigste scènes kunnen verwachten? N(euro)otje zou vrijwel zeker niet door de selectie heen zijn gekomen: veel te idealistisch en te saai. Ze heeft zich ook niet opgegeven hoor 🙂 Overigens las ze op internet dat er al een stomendhete douchescène zou hebben plaatsgevonden tussen een getrouwde meneer die zijn vrouw en vier kindertjes thuis heeft gelaten en een mevrouw die zijn vrouw dus niet is… Niet alleen niet netjes maar na het plengen van zilte tranen in de koeienstal is hij blijkbaar wel heel erg snel over het verdriet heen.

Aangezien N(euro)otje niet van dat gevoos houdt en aan een ruzie-allergie lijdt, zal ze waarschijnlijk  niet veel meer zien van het programma. Bovendien las ze dat er 10.000 euro beschikbaar is om zaken mee te doen. Dus met die beloofde ontberingen zal het ook wel meevallen…

Maar goed, ze zal er verder niet over zeuren. Smaken verschillen. En ze hoeft de tv van niemand aan te zetten als ze dat niet wilt. Maar voor wie het geweldig vindt: kijk ze! En voor wie het ook maar zo-zo vindt, hieronder een programma van een heel ander kaliber. Misschien voor sommigen wat saai want er komt geen bloot aan te pas maar wel heel educatief.

🙂

N(euro)otje over de bio-wc-pot

Onderzoekers op een universiteit in Singapore hebben een nieuwe manier ontwikkeld om duurzame energie op te wekken. Daarvoor hadden ze nodig: een wc-pot…

De nieuwe wc-pot ziet er iets anders uit dan we gewend zijn. Er zitten twee afvoeren in, één voor de urine en één voor de ontlasting. De ontlasting komt, samen met GFT-afval, in een gasinstallatie terecht waar het tot biogas verwerkt wordt. En daar kun je weer op koken. Een mooi systeem want zelfs het restwater dat na de vergassing overblijft, wordt gebruikt: er worden algen in gekweekt die weer in brandstof omgezet kunnen worden.

Kijk, zo’n wc-pot lijkt N(euro)otje nou ook wel wat. Het deed haar trouwens denken aan een hilarische aflevering van The Good Life, waarin Tom Good de mest van de varkens in de kelder tot biogas gaat verwerken:

N(euro)otjes zelfgemaakte muntsiroop

Ja, je leest het goed, het is muntsiroop geworden… De citroenmelisse bloeide teveel. Die is nu flink teruggesnoeid, voor de volgende ronde. N(euro)otje had niet zo’n zin in die uitgelopen takken. Dus knipte ze in plaats daarvan dertig gram muntblaadjes uit de moestuin. Ze had het idee dat dat ook best kon. Dus het recept van het vorige bericht gevolgd en zie hier het resultaat:

Zelfgemaakte muntsiroop

 

Het is ruim 2,5 liter siroop geworden. Het is lekker!! Wel heel zoet, N(euro)otje is zelf niet zo’n zoetekauw dus van haar zou het wat minder mogen met de suiker. Maar ze gaat er zeker nog wel meer van maken. Ze is nu trouwens helemaal in de ban van sapjes: rode bessen, aardbeien, vlierbessen, ze gaat nu overal siroop van maken. Het eerste lege Grolschflesje staat klaar.

N(euro)otje wil nog veel meer unpluggen…!

N(euro)otje schreef het al eerder: een poosje geleden werd de niet veel gebruikte magnetron overleden verklaard en belandde op de electrische-apparaten-begraafplaats die gemeentelijke vuilstort heet. Niet lang daarna trokken N(euro)otje en Man de stekker uit een overigens nog prima werkende koffiezetter. Die staat op zolder te wachten tot er iemand voorbij komt die er nog eentje kan gebruiken. Voor in de stacaravan of zo. Het apparaat dat daarna op de lijst van nog te verbannen apparaten kwam te staan, is de waterkoker. Met de hoeveelheden thee die er in Huize Vrek gezet worden, kost dat ding echt teveel stroom. De fluitketel doet het niet op de inductieplaat en dat is maar goed ook want in het verleden hebben ze eens het stroomverbruik vergeleken van een liter water koken in een waterkoker en een liter water koken op inductie en dat scheelde vrijwel niks. Die fluitketel wordt dus gebruikt op het petroleumstel dat brandt op lampolie. Dat scheelt wel. Je moet er iets meer geduld voor hebben maar het leven een beetje rustiger nemen kan geen kwaad, sterker nog, het valt aan te raden!

Natuurlijk hebben ze het ook graag over de algemeen ingeburgerde koelkast. In de winter is het makkelijk: alles kan in de koude kelderkast, op de deel, in de schuur of zelfs buiten. ’s Zomers is het iets moeilijker maar ook niet onoverkomelijk. N(euro)otje zelf is vegetariër en de Mannen eten niet zo heel veel vlees. Wanneer het gekochte vlees dezelfde dag klaargemaakt wordt, is er niks aan de hand. Groenten, kaas, eieren, koffiemelk, potjes mosterd en sambal, het kan allemaal in de kelderkast die in de zomer weliswaar niet zo heel koel is maar toch goed genoeg voor dit soort etenswaren. Vleeswaren hebben ze niet veel in huis. Groenten en fruit bewaren ze ook in de kelderkast. Dat de koelkast het nog zo lang gered heeft bij N(euro)otje, ligt dan ook voor een groot deel aan Zoon. Die heeft meer (veel meer) tijd nodig om te wennen aan het idee van een koelkastloos bestaan. Dus zodra de temperaturen in het komende voorjaar gaan stijgen, gaat ook de koelkast waarschijnlijk toch weer aan. Maar Zoon is gewaarschuwd: als de koelkast stuk gaat, komt er geen nieuwe…

Het vriezertje dat onder de koelkast zit en op dezelfde motor draait was ook altijd een probleem.  Het zat voornamelijk vol met bladerdeeg en pakjes spinazie. Veel meer paste er ook niet in. Maar onlangs kregen N(euro)otje en Man twee kleine vriezers. Een heel stuk jonger dan de koel-vries-combi en er is sinds de ingebruikname van die twee apparaten niet bar veel verschil te merken in het stroomgebruik.

Dan het koken. N(euro)otje kookt nu vrijwel steeds op de petroleumstellen. Nu ze daar meer en meer gebruik van maakt, blijkt het stroomverbruik aardig naar beneden te gaan. De inductieplaat is een grootverbruiker! Gisteren kookte ze de zuurkool op de petroleumstellen. Een pan met de zuurkool (met een laurierblaadje en tien jeneverbessen), een pan met de aardappelen, een pan met heet water voor de rookworst op het éénpittertje en toen die klaar was, werd de jus daar op opgewarmd.

Enige nadeel van deze manier van koken: de thermostaat van Huize Vrek hangt in de keuken. En door het koken op de petroleumstellen wordt het snel graden warmer waardoor de thermostaat uitslaat en het in de woonkamer niet meer warm wordt. Gelukkig maar dat ze daar een houtkachel hebben 😉

Vorige Oudere items