N(euro)otjes pannen

Toen we twee jaar geleden 25 jaar getrouwd waren, vroegen Ouders wat we als cadeautje wilden hebben. We wisten het niet…  Wekenlang bleef Vaders vragen wat we toch wilden hebben. En uiteindelijk wist ik het: een nieuwe, kleine gietijzeren pan. De pannenset die we op dat moment al een jaar of 15, 16 gebruikten, was toen een b – keuze en daarmee aanmerkelijk goedkoper. De grepen zaten allemaal op een andere hoogte, veel grepen zaten scheef en de thermostaten in de knoppen van de deksels waren geen lang leven beschoren. Van een enkele pan konden de grepen ook niet meer goed vastgezet worden en dus dunde de set uit veiligheidsoverwegingen al wat uit. We waren daardoor van plan om de pannen langzaam aan te vervangen door ijzeren en gietijzeren pannen.

Dergelijke pannen gaan makkelijk een leven lang mee. De ijzeren pannen moet je voor het eerste gebruik goed schoonmaken en inbranden met olie, aardappelschillen en veel zout. Zo ontstaat er een natuurlijke ‘anti-aanbak-laag’  waar geen teflon (giftig!) aan te pas komt. Het nieuwe witte gietijzeren pannetje is, gecombineerd met de grote gietijzeren rode braadpan, die we nieuw kochten (20 euro hij de aaldie), de ijzeren pannen (uit een aanbieding bij de Duitse Liedel voor nog geen tientje), en de zware gietijzeren koekenpan die de vorige bewoners van het huis achterlieten, een prima set. Dan hebben we nog een steelpannetje van het pannensetje dat we kregen bij aankoop van de inductiekookplaat. De andere twee pannetjes daarvan worden alleen gebruikt om restjes in te bewaren en op te warmen. Ze zijn heel goed stapelbaar en daardoor makkelijk weg te zetten. Verder hebben we nog drie van die kleine zwarte emaille braadpannetjes die je voor een paar centen overal kunt kopen. Die pannetjes hebben we al ons hele huwelijk en lijken niet kapot te krijgen. Ze worden gebruikt op de inductieplaat, op de petroleumstellen, op de gaspit buiten en trekken niet krom of zo.

De set was daarmee meer dan compleet, ware het niet dat ik al jaren een wok wilde hebben. Maar dan wel zonder daar teveel geld voor uit te geven.  Een vriendin kocht een paar jaar geleden een prachtexemplaar van gietijzer met mooi geel geëmailleerde buitenkant voor 2 euro op de rommelmarkt en het is ons nu ook gelukt: we scoorden er zelfs twee. Per ongeluk, dat dan weer wel. Eén voor 1 euro maar deze bleek een bolle bodem te hebben, niet op gelet, stom, want die kunnen we op de inductieplaat niet gebruiken, dus die geven we wel weer door, en dus ook één met een platte bodem, compleet met deksel en stoomrekje voor 3 euro. Beide zijn van zwaar gietijzer, niet geëmailleerd. Overigens noemen wij het wel een wok maar officieel is het een wadjan geloof ik. Hoe dan ook,  er wordt lustig mee gekookt. Gisteren nog, alle restjes groenten gewokt,  kruiden erbij, rijst erdoor en smullen maar.

Overigens hebben we ook nog een enorme soeppan in de bijkeuken staan, voor gezamenlijk gebruik, overgebleven van een oude pannenset van Ouders 😉 En we hebben nog een kleine verzameling van die grijsgewolkte pannen, waaronder een stoompan, die we nog een extra etage kunnen geven met de stoominzet van onze oude pannenset…. Een echt allegaartje dus! Maar het is prima koken zo en allemaal zonder teflon. Het is ook best nog wel veel, hoewel wij vinden dat we al behoorlijk wat weggedaan hebben, maar ja, minimalisten zullen we ook wel nooit worden… 😉

20150602_085705