N(euro)otje over de dingen die voorbijgaan

Klinkt waarschijnlijk ietsje melancholischer dan het is. Maar soms wordt je wel eens overweldigd door zo’n bui.

N(euro)otje heeft dat soms als ze de pannenlapjes van het haakje afpakt om een heet deksel van een pan af te halen. Die pannenlapjes zijn inmiddels meer dan 26 jaar oud. Gehaakt door een vriendin van N(euro)otjes Oma. Een vriendin die N(euro)otje nooit heeft ontmoet en die ze alleen maar van naam kende omdat Oma wel eens over haar sprak. Die vriendin haakte de pannenlapjes speciaal voor N(euro)otje en Man en gaf ze aan Oma mee om met de verloving te geven. Oma overleed nog voor het einde van dat jaar, tien dagen na de bruiloft en de vriendin van Oma is niet lang daarna ook overleden. Maar die pannenlapjes die Oma moest geven uit naam van haar vriendin, worden hier dus al die jaren nog steeds dagelijks gebruikt. Ze hebben al heel wat wasbeurten overleefd en zo het zich laat aanzien, kunnen ze nog wel wat jaartjes mee.

Bijzonder toch? Dat twee van die gehaakte lapjes al zoveel jaar meegaan? En het leuke is: toen waren ze al een tikkeltje ouderwets, tegenwoordig vallen ze bijna in de categorie retro. Dat had Oma’s vriendin vast niet kunnen voorzien… 🙂

Advertenties

9 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Vlijtig Liesje
    Feb 12, 2014 @ 08:36:04

    Ik vind het mooi! En helemaal dat je elke keer als je ze gebruikt aan je oma denkt en haar vriendin. Prachtig zoals mensen dan voortleven.

    Beantwoorden

  2. izerina
    Feb 12, 2014 @ 08:39:46

    Dat is het mooie van oude dingen gebruiken,die je ooit kreeg. Er is meestal een goede herinnering aan verbonden. Zo gebruik ik met plezier het 50 jr oude fornuis van mijn schoonmoeder.

    Beantwoorden

  3. Nina
    Feb 12, 2014 @ 08:43:53

    zo bedacht ik gisteravond dat de beenwarmers die ik bezig was aan te trekken, lekker over een paar dikke geitenwollensokken, nog door mijn moeder waren gebreid. Dat was toen die dingen in de mode waren, volgens mij begin jaren 80 (en dat is dus ook zo’n 30 jaar geleden)…. Ze doen het nog prima en zien er ook nog prima uit. De sokken zijn trouwens ook huisvlijt, maar dan van een latere datum, die zijn gebreid door mijn moeder of de zus van mijn moeder.

    Het sprei waar ik me nog wel eens onder wil stoppen als ik op de bank lig, is nog ouder. Dat hebben mijn ouders gezamenlijk gebreid toen ik een jaar of 5-8 oud was. Dat is nog veeeeeeel langer geleden 🙂 .

    Ik kan daar ook zo ontzettend van genieten.

    Beantwoorden

  4. Debby
    Feb 12, 2014 @ 08:45:52

    Hier een soortgelijke pannenlappen-verhaal. Nadat mijn schoonmoeder was overleden, een pittig lief klein vrouwtje hebben wij (schoondochters, zwager en haar kinderen) geprobeerd het huishouden te runnen zoals zij dat in haar uppie deed. We schoten ruimschoots tekort. En dit deed ze met haar schort om en de pannenlappen die ze zelf had gemaakt op de huishoudschool. Het schort is veilig in handen bij haar dochter maar de pannenlappen zijn nu mijn dagelijkse herinnering van haar. En ook deze lappen kunnen er nog flink wat jaartjes mee door. Leuk om jou stukje te lezen en weer even terug te blikken in tijd.
    Groetjes

    Beantwoorden

  5. giséla
    Feb 12, 2014 @ 11:48:14

    Oja hier ook, ik heb een strijkplank van mijn oma. Zo’n houten plank met een loei zwaar onderstel die je kan verstellen op hoogte. De strijkplank is al meer dan 65 jaar oud. Ik kan er geen overtrek meer voor krijgen ivm de grote van de plank. Maar met een groot badlaken voldoet ie nog prima.

    Beantwoorden

  6. Lot
    Feb 12, 2014 @ 18:02:17

    Ik bak veel in de BK pan die van mijn oma was die in 1974 overleed, geen idee hoe lang ze hem had, waarschijnlijk lang.

    Beantwoorden

  7. grandma
    Feb 12, 2014 @ 18:10:24

    Ik bewaar mijn brood in een groene broodtrommel van oma. Kleindochtertje draagt een schortje die mijn moeder maakte toen dochter 2 was.

    Beantwoorden

  8. Margreet
    Feb 12, 2014 @ 20:24:56

    Leuk Neurootje! Zo’n tastbare herinnering die nog altijd in gebruik is. Zo heeft mijn vader mijn zelfgemaakte vaderdagcadeautje van mij toen ik 4 of 5 was nog steeds in gebruik: het is een brievenhouder van papier/karton. Met een gevlochten randje en een poezieplaatje in het midden. Het ding doet het al zo’n halve eeuw!
    Zelf heb een barbie in een hele mooie trouwjurk; die maakte mijn oma van de trouwjurk van mijn moeder. Is altijd gewoon mee gespeeld en ziet er nog altijd prachtig uit. Heel ietsje nieuwer dan de brievenhouder.
    Ook heb ik nog een plantentafeltje van mijn ene oma en een kastje van de andere oma, spullen die zijzelf ook jarenlang hebben gebruikt.
    Zelf heb ik eens een tafelkleed gehaakt voor op een ronde tafel, jaren lang gebruikt toen dat “in” was. Maar ik doe het niet weg! Zo kan ik nog wel meer opnoemen….

    Beantwoorden

  9. inrustigvaarwater
    Feb 12, 2014 @ 22:16:49

    Wat een mooi verhaal!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: