N(euro)otje koopt niet zo veel nieuw

Er is al genoeg ‘spul’ op de wereld. Dus in plaats daar nog van alles aan toe te voegen, haalt N(euro)otje als het even kan haar bezittingen uit die enorme berg afgedankt ‘spul’ of hergebruikt ze haar eigen ‘spul’.

Zo staat er een oud dressoir in de woonkamer die ze ooit per ongeluk tegenkwam omdat een kennis zonder auto haar vroeg te helpen wat rommel van de zolder weg te gooien. De kast behoorde tot de rommel. Man hoefde alleen maar een kleine houtwormkolonie uit te roeien en N(euro)otje poetste de kast tot -ie blonk. Hij staat alweer jaren in Huize Vrek. Verderop het kastje dat haar Opa vond aan de straatkant, tussen het grofvuil. Er hoefden alleen maar nieuwe ruitjes in. En de plantentafeltjes in huis komen allemaal van de straat.

Vroeger woonde N(euro)otje in een flat met zo’n grote containerruimte op de begane grond. Heel veel flatbewoners zetten daar hun afgedankte spul netjes naast de containers omdat ze wel wisten dat er altijd wel iemand was die er weer plezier van zou kunnen hebben. N(euro)otje mocht daar graag rondscharrelen. Opa, geboren eilandbewoner, was helemaal een echte jutter, die struinde echt op zijn fiets de hele stad af naar schatten. En dat dat niet voor niets was, wordt nog altijd bewezen door Opa’s kastje dat al jaren N(euro)otjes favoriete meubelstuk is.

En verder helpt het als familie, vrienden en kennissen weten dat je niet vies bent van een afdankertje. Dan zullen ze al gauw gaan vragen of je ‘er nog wat aan hebt’. Hoewel de ervaring hier geleerd heeft dat het geen kwaad kan bij sommigen eerst eens poolshoogte te nemen voordat je een dubbelasaanhanger met tot op de draad versleten schoenen en kleding en honderden kapotte plastic plantenpotjes in de maag gesplitst krijgt, die je linea recta naar de vuilstort kunt brengen. Tegen 10 euro per aanhanger. Ook dat dan nog. Echt, N(euro)otje heeft het allemaal al meegemaakt…

Maar de meeste mensen hebben het goed met jutvolk voor en geven graag spul wat ze zelf niet meer gebruiken maar ook niet meer willen bewaren. Zij vinden het gewoon leuk dat iemand er nog lol van heeft. En hoewel dat niet hun insteek zal zijn, is een appeltaart als dank toch zo gebakken….

Op dit moment lijdt het bankstel onder snel voortschrijdende slijtage… 😦 Na een jaar of 15, 16 het vrekkengezin te hebben voorzien van een aangename hangplek, waarin de kinderen spugend en knoeiend over de banken heen rolden, de honden stiekem een plekje tussen de kussens vonden en talloos bezoek koffie, thee, wijn en nog veel meer morste, en de bekleding wasbeurt na wasbeurt weer stralend over de kussens getrokken werd, is het einde in zicht. De gaten vallen er in. Hier en daar dan. Vanuit N(euro)otjes oogpunt dus altijd ‘hier’… Dat de stof sleets wordt is het ergste nog niet eens maar nu kan die dus niet meer gewassen worden want bij elke wasbeurt wordt het risico groter dat de stof totaal scheurt. Met als resultaat dat de bank smoezelig begint te worden. En daar houdt N(euro)otje niet van. Ze reddert nog wat af met doekjes en een lauwwarm sopje maar dat houdt natuurlijk een keer op.

En nu zitten N(euro)otje en Man al een paar maanden te tobben: laten bekleden? De bank op zich is nog prima. Hoewel er wel iets aan de wiebelige poten gedaan moet worden… Een kringloop bank? Nog steeds geen leuke gezien en de prijzen daar worden ondertussen steeds hoger… Toch maar weer een nieuwe? Een nieuw bankstel per 20 jaar (want zo lang duurt het getob waarschijnlijk nog wel voort… 🙂 ) valt op zich toch nog wel mee… MP dan? Hmm, die kan ze natuurlijk nog wel een poos in de gaten houden. Als ze maar niet vergeet te filteren op kilometers, anders zul je net zien dat ze ideale bank vindt in Middelburg…

En terwijl ze zo mijmert over haar kwijnende bankstel, krijgt ze zowaar een aanval van melancholie. Toch eerst maar eens zien of de boel te bekleden valt… 🙂

Advertenties

12 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Giorgianna
    Jul 16, 2013 @ 21:48:27

    vreselijk, afscheid van een bank te moeten nemen, bah. Ik leef heel erg mee!

    Beantwoorden

  2. Valhalla
    Jul 16, 2013 @ 21:48:51

    Balen is dat, als geliefde dingen uiteindelijk echt de geest geven. Voor in huis doe ik graag met ‘afdankertjes’, we vervangen steeds meer ‘nieuw’ voor tweedehands en gekregen spullen 😀

    Beantwoorden

  3. loesje
    Jul 16, 2013 @ 22:00:56

    Onze bank is ook sleets, de stof dan, verder zittie nog heerlijk. Dertien jaar lief en leed en allerhande huisdieren meegemaakt, zelfs de kleur, blauw, verveelt nog niet.
    Ik wil hem ook niet kwijt maar bekleden schijnt ook duur te zijn….

    Beantwoorden

  4. Maia
    Jul 16, 2013 @ 22:24:19

    Herkenbaar, ik heb ook een inboedel van tweede- en derdehands spulletjes en ik ben gek op ieder ding. Alles heeft een verhaal en een emotie, het is erg lastig om wat weg te doen dan.

    Beantwoorden

  5. Hilde
    Jul 17, 2013 @ 09:41:12

    ik zou gaan voor een nieuwe zelfgemaakte overtrek in een fleurig kleurtje, zelfs liefst 2 , zo gemakkelijk als er eentje in de was moet, en van die bank nog vele jaren genieten, ikzelf ben ook een kringloopmens en een happy krijger van afdankertjes van anderen, wel opletten dat je nog een plaatsje vindt in je huis, niet altijd evident!!! en doorgeven aan andere gewilligen wat echt niet in je huishouden past.

    Beantwoorden

  6. Lily
    Jul 17, 2013 @ 11:36:40

    Hmm ja, misschien dat ik dan aan de overtreffende trap doe. Maar hier staat een (Gelderlander) bankje dat is aangeschaft door mijn grootouders (en door mijn moeder is gered van de vuilstort toen mijn tante van kamers naar een groter huis ging en de bank daar achter wilde laten). De bank is opnieuw bekleed toen mijn moeder van mijn tante ‘voor vuilstort mocht spelen’ en is nog in prima conditie. Punt is wel dat de vering er nu (alweer) half onderuit hangt. Dat is een beetje aan mijn vader te wijten, het bankje is gerenoveerd toen ik het huis uit ging. Maar mijn vader denkt altijd overal korting te krijgen als hij zegt dat het naar een studentenhuis gaat. Hij verwijst dan naar mijn volledig zelfstandige appartement dat ik bewoon als student, dus hij wil eigenlijk zeggen het is voor een arme student is (want studenten zijn tenslotte altijd arm). Maar dat horen mensen niet als je zegt ‘studentenhuis’. Die denken ‘oh het niet hoeft niet zo degelijk want het gaat over 2 jaar toch naar de stort’. Het bankje is daardoor aan een leerling toevertrouwd en dat is te merken want de eerste maanden zat het helemaal niet lekker meer (het voelt alsof er iets in de verkeerde volgorde zit) en na een jaar kwamen de eerste springveren er alweer onderuit. De conclusie is duidelijk: mijn vader heeft (door zijn eigen schuld) veel te veel betaald. Voor nu doen we het er maar mee. Maar als er hier weer wat meer inkomsten zijn dan laat ik er zelf voor de zitting een nieuw binnenwerk in zetten, ik durf te wenden dat het ding nog mee het bejaardentehuis in gaat…. Misschien is er hier en daar een opknapbeurt nodig maar kwaliteit als dit wordt er niet meer gemaakt.

    Beantwoorden

  7. Thea
    Jul 17, 2013 @ 18:52:38

    Onze I.ke.a bankjes gingen na 15 jaar (omdat ik met een hernia iets hoger moest zitten) naar jongste dochter en partner en die zitten er ook alweer bijna 7 jaar op!
    Wij hebben een bank van broer gekregen en die opnieuw laten bekleden door een vakman. Was idd duur (bijna 1500 euro) maar de kwaliteit van de bank en van de nieuwe bekleding is zo goed dat we er zeker nog jaren en jaen plezier van zullen hebben!

    Beantwoorden

  8. gerrie
    Jul 17, 2013 @ 19:35:59

    Wij hebben al een jaar of twaalf een prima bankje. Tweedehands gekocht bij een goede meubelzaak in Vriescheloo. (Jou niet onbekend toch?). En deze gaat nog wel een aantal jaren mee. Heb het goed.

    Beantwoorden

  9. Marieke
    Jul 17, 2013 @ 20:06:23

    En een mooi kleed overheen draperen? Al denk ik dat jullie daar zelf ook al over hebben na gedacht….In ieder geval totdat jullie iets beters gevonden hebben? Lastig hoor

    Beantwoorden

  10. annelieya
    Jul 18, 2013 @ 06:46:52

    Lekker herkenbaar, wij met ons grote gezin en alle huisdieren zijn ook altijd bezig met de banken. Gelukkig hebben wij een 2e hands bank met verwisselbare hoezen waardoor we regelmatig kunnen wisselen ( en soms als het tot de draad versleten is een nieuwe 2e hands hoes erop kopen op MP)
    Groetjes Annelieya

    Beantwoorden

  11. Debby
    Jul 19, 2013 @ 23:54:55

    Manlief en ik zijn ongeveer 14 jaar geleden begonnen met dromen. Plannen maken over wat we zouden doen met een geldprijs ! Goede en leuk tijdverdrijf:
    die dromen maken we nog steeds, ze worden met de jaren anders maar eentje daarvan was een “andere” bank. En tijden hebben we rondgekeken, niet echt gericht zoekende maar wel altijd alert wanneer er een bank in het vizier kwam die ons leek te passen. En zo hebben we dat dus jaren volgehouden en eigenlijk tot de conclusie gekomen dat ze ze niet meer zo maken als onze “ouwe” bank. Die was al eens opnieuw bekleed en de veren nagelopen. Het werd een drama, onze bank werd toch wel steeds krakkemikkiger. Met pijn in het hart is hij deels naar de vuilstort gegaan en toch ook deels weer hergebruikt. Een beetje verzachtende gedachte. Maar stiekum is onze “andere” bank ook langzaamaan dierbaarder aan het worden. Doet goede dienst en zal zeker nog heeeeel wat jaartjes meegaan.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: