N(euro)otje en het zuinige leven

Zoals gisteren al een beetje benoemd, zijn N(euro)otje en Man eigenlijk gewoon heel tevreden met wat ze hebben. En wat ze niet hebben missen ze niet, of hebben ze bewust weggedaan.

Hoe dat zo gekomen is? Ooit zaten ze toch wel een beetje vast in het leven waarin iedereen vast leek te zitten. Een beetje hè, niet helemaal… Maar dus wel: er mooi bij willen zitten qua huis en inrichting, leuke auto voor de deur, dure boodschappen (N(euro)otje gaf 20 jaar geleden meer uit per week dan nu, ondanks de invoering van de euro en de inflatie), abonnementen, lidmaatschappen, boekenclub, uitjes, vakanties, en dergelijke. Kleren niet zo heel veel, N(euro)otje is een beetje apart daarin. Van mode heeft ze zich nooit wat aangetrokken. Da’s trouwens heel handig. Ze draagt wat ze leuk vindt, en eens in de zoveel jaar loopt ze er dan per ongeluk wel eens hip bij. Valt haar zelf niet eens op, ’t is dat anderen dan ineens zeggen dat ze er leuk uitziet. Als ze dat hoort, moet ze uit gaan kijken, dat betekent dus dat ze teveel eenheidsworst wordt…

Want ze wilden altijd zo graag anders. Maar hoe? Tot ze eens goed om zich heen gingen kijken. Toen voelden ze zich domme kuddedieren. Want zoals zij leefden, zo leefde bijna iedereen. En die niet zo leefden, wilden het. En zoals zij woonden, zo woonde iedereen. Saaaaai. Voorspelbaar. Hebberig. Consumenten, noemen ze dat ook wel…

N(euro)otje had altijd al een voorliefde gehad voor het ‘andere’ leven. Tuintje, eigen groentjes en fruitjes, kipjes, dat sprak veel meer aan. Zelf aan de slag gaan dus. Tuintje gehuurd, groentjes en fruitjes gekweekt, kipjes had Moeders al in de stadstuin, en zo begon het er al meer op te lijken. Van lieverlee schudden ze het algemeen aanvaarde leven van zich af. Noem het de kont tegen de krib, noem het vrijvechten, het resultaat was in ieder geval dat aardig wat mensen de wenkbrauwen begonnen op te trekken. Want de keuzes die N(euro)otje en Man maakten, waren niet bepaald standaard te noemen (trek maar eens met een peuter en een baby van acht maanden de deur van je koopflatje achter je dicht om op de zolder van het huurhuis van je ouders te gaan wonen. Volgens de algemene opinie ben je dan óf failliet óf gek. De Vrekken waren geen van beide. Althans, van dat eerste wisten ze het zeker, van dat tweede mogen ze het graag denken… 😉 )Hoe dan ook, ze zijn uit de ‘rat-race’ gestapt. En na een flinke afkickperiode kun je naar de mensen kijken die er nog midden in zitten en een meewarig gevoel krijgen. En soms krijg je er zelfs een misselijkmakend gevoel bij. Het is net zoiets als van het ene op het andere moment stoppen met drie schepjes suiker in je thee te doen. De eerste paar koppen thee zijn ronduit smerig, maar als je even doorbijt, raak je er aan gewend, en als later iemand dan eens een korreltje suiker in jouw thee morst, lust je het ineens niet meer. Zoiets, maar dan met geld uitgeven.

N(euro)otje kan rustig door een winkel dwalen met daarin de mooiste spullen maar het gevoel van het ‘willen hebben’ is weg. Het doet haar niks meer. Záááálig.

Ooit woonde N(euro)otje naast mensen die elk jaar alles nieuw kochten: eettafel en -stoelen, bankstel, vloerbedekking, gordijnen, echt alles op meubel en stofferingsgebied. Waar die mensen het voor deden: laten zien aan de buurt dat ze het zo goed hadden. Zeiden ze ook gewoon zo. Showen. N(euro)otje was nog maar een tiener maar zo’n leven leek haar toen al dodelijk vermoeiend. Zij zit nu al vijftien jaar op hetzelfde bankstel, legt de voeten al jaren en jaren elke avond neer op dezelfde tafel en heeft de televisie staan op een oude kast die ze voor nop kreeg van een mevrouw die ‘m op zolder had staan en niet wist wat ze er mee moest. Staat er inmiddels ook al jaren en gaat ook niet meer weg. Waarom ook?

Als er soms voor bezoek een spelletje jenga uit de kast getrokken wordt (van de rommelmarkt voor 50 cent!), hoeft N(euro)otje niet nerveus te worden als de toren knijterhard omstort. Dan komt er nog een deukje bij in de tafel. Is helemaal niet erg. Het leven wordt er erg rustig van, als je je niet druk hoeft te maken om dat soort futiliteiten.

Een aanrader dus.

Advertenties

16 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. inrustigvaarwater
    Feb 20, 2013 @ 20:49:13

    Leuk stukje!

    Beantwoorden

  2. Ilse
    Feb 20, 2013 @ 20:52:11

    Ik vind dit een fantastisch stukje! Ik denk er net zo over.

    Beantwoorden

  3. ver-greetmenietje
    Feb 20, 2013 @ 22:01:03

    Supermooi stukje!
    liefs

    Beantwoorden

  4. Jacqueline
    Feb 21, 2013 @ 08:17:37

    Leuk om te lezen! Nu ben ik wel benieuwd hoe je van de zolder van het huurhuis van je ouders terecht bent gekomen waar je nu woont…. Overigens begint het wel een beetje te kriebelen als ik dit zo lees…ik heb steeds het gevoel dat ik dingen ‘anders’ wil, maar loop vast op het hoe en wat. Toch wel heel inspirerend om te lezen hoe andere het aanpakken…

    Beantwoorden

  5. izerina
    Feb 21, 2013 @ 08:42:27

    Wat een herkenning! Hoewel vriendinnen in een “alles mooi”huis wonen,vinden ze het in ons kringloop-huisje altijd heel gezellig. Wonderlijk!

    Beantwoorden

  6. Greet
    Feb 21, 2013 @ 08:49:24

    Heerlijk, zo te leven. Het geeft je vrijheid. Zelf ben ik ook geen consument van lifestyle- en interieurwinkels.

    Beantwoorden

  7. Anna
    Feb 21, 2013 @ 09:12:28

    Herkenbaar, mijn oude buren deden het elke 3 jaar ( de boel vernieuwen)
    Ons huis ziet er prachtig uit , maar wel bijna alles is 2e hands gekocht, tafel, stoelen tot bloempotten aan toe, echt geen bij elkaar geraapt zooitje, maar helemaal onze smaak, redelijk strak met wat design , dat koste een fractie van de nieuwprijs en we zijn er trots en zuinig op
    Wel hebben we er 3 jaar over gedaan om het zo te krijgen, dat zijn heel veel uren zoeken op marktplaats elke week weer.
    Wij doen dus ons voordeel met mensen die vaak vernieuwen 🙂

    Beantwoorden

  8. Lidy
    Feb 21, 2013 @ 09:45:39

    Mooi stukje, herken mijzelf erin
    Lidy

    Beantwoorden

  9. kruidig meisje
    Feb 21, 2013 @ 10:53:13

    Ik zeg altijd tegen mensen die zoveel kopen: “Wat ben jij goed voor de economie!” En ik gun iedereen wel een baan bij de fabriek, winkel enzo.
    Van mij moet de economie het niet zo hebben, ik probeer zoveel mogelijk salaris te sparen. Levert wel tijd op, al dat niet-kopen en niet-winkelen, wordt een mens lui van 😉

    Beantwoorden

  10. Giséla
    Feb 21, 2013 @ 19:37:26

    Oja kan ik zeggen zooooo herkenbaar! Meubels gaan weg als t echt niet meer kan en met mode heb ik ook niet veel. De auto( 2de hands) is oud en doet t nog prima. Ja ook ik kan zo nog wel even doorgaan met het lijstje. Maar het fijnste is dat wij ons niet druk hoeven te maken wat een ander er over denkt, dat kan ons namelijk niks schelen. Heeeeerlijk !

    Beantwoorden

  11. Margreet
    Feb 21, 2013 @ 20:11:53

    Hier ook veel gekregen meubels; tafel,kastje en bijzettafeltjes van oma die al meer dan 30 meegaan. Een bank van 17 jaar oud. Een antieke kast. Wel een nieuwe eethoek, maar die ziet er ondertussen oud uit, moeten we nodig schuren en lakken. Stoelen erbij van een 2-de hands zaak. Wij zijn er blij mee. Ook een combimagnetron die we graag wilden hebben voor meer dan de helft van het geld van Marktplaats. De garantie zit erbij en hij is niet veel gebruikt. Mijn auto is ook al 16 jaar oud, ik denk dat hij na dit jaar echt weg moet. Ook de vloer is al erg oud. Lag hier al in huis toen we het huis kochten. Helemaal geschuurd en in de lak gezet, kan nog weer jaren mee!

    Beantwoorden

  12. Jodelieh Blue
    Feb 21, 2013 @ 20:55:07

    Weer een geweldige blog, N(euro)otje! Zo herkenbaar, al ben ik nog niet zo ver in het proces.

    Wij zitten al tien jaar op dezelfde (tweedehands bank) en ja, flink aan het doorzakken. In het nieuwe huis een nieuwe tweedehandsje? Eentje die weer lang mee gaat?

    Ga door met het schrijven, want je inspireert me geweldig!

    Groetjes,
    Jodelieh!

    Beantwoorden

  13. annelieya
    Feb 21, 2013 @ 22:39:26

    Ik heb genoten van je stukje.

    Groetjes Annelieya

    Beantwoorden

  14. Iris
    Feb 22, 2013 @ 09:44:54

    Heel herkenbaar! Dank je wel

    Beantwoorden

  15. Esmeralda de Jonge
    Feb 23, 2013 @ 08:48:25

    Echt een heel leuk stuk om te lezen, hebt u misschien ook wat tips voor mij die ik aan mijn vriend kan geven? Heb een vriend die echt het nieuwste van het nieuwste moet hebben,je kan bijna zeggen dat ie eraan verslaafd is geraakt.

    Wil eigenlijk op een subtiele manier wat hinten geven om hem ervan af te krijgen, maar ben bang dat het mij in mijn uppie niet gaat lukken. Zelfs zijn broertje en schoonzusje hebben het geprobeerd zonder succes tot nu toe.

    Beantwoorden

  16. Debby
    Mrt 01, 2013 @ 15:58:07

    Respect.
    Ik heb niet de noodzaak om te kopen. Duur te doen of in de mode te zijn. Daarin kan ik me helemaal vinden. Ik zal nooit mijn neus ophalen voor tweedehands of gekregen of derde- of vierdehands materiaal. Maarrrrrr …. ik heb wel nog het streven om ons huisje als een heerlijke warme omhelsing te doen voelen. Daarin kan ik dus wel mijn ogen de kost geven in de winkel naar nieuw, ALS we in het andere circuit niet slagen. Ik heb dus sommige investeringen die ik zeker wel maak. Heel simpel wordt ervoor gespaard, we geven geen geld uit wat we niet bezitten. En dus hebben we bijv. na 15 jaar sparen een nieuwe bank gekocht. Zeker naar ons aller wens en een goede keuze. Nu alweer 7 jaar lang ons heerlijke zitgebeuren. En als dit zo doorgaat zal die bank ons zeker overleven. Maar goed, zoals je leest heb ik de knop een beetje “anders” maar wel omgezet. Het gaat in ieder geval niet ten koste van ‘alles’.
    Groetjes Debby

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: