N(euro)otje over Floor

N(euro)otje had even een paar dagen geen zin om te bloggen. Floors dood hakte er flink in in Huize Vrek. Ze kreeg een mooi plekje op het eigen erf. Een waardig plekje want Floor bewaakte en beschermde dit erf haar hele leven met veel plezier. Ze kende zeker elke vierkante centimeter. Dat viel te merken nadat ze blind geworden was. Ze liep zonder problemen door de tuin heen. Hoewel het ietsje minder goed ging toen er een pak sneeuw lag… Floor was wat je wel noemt een markante persoonlijkheid. Zo één waar je niet om heen kon. Een eigen, sterke wil, heel zelfstandig en geen pietlut. Kon de hele wereld aan. In haar eentje als het moest.

Het afscheid van de andere honden was een beetje eigenaardig. Dochter van Floor heeft een paar uur vanuit haar mand liggen kijken naar haar moeder en snuffelde af en toe eens wat. De kleinste leek bang en wilde niet dichtbij komen. En de oudste leek het totaal niet te boeien. Die oudste is trouwens inmiddels 14 en lijkt voorlopig onverwoestbaar maar ja, dat dacht N(euro)otje een half jaar geleden ook nog van Floor. Het kan verkeren…

Wel heel vreemd: ondanks dat er nog drie honden zijn in Huize Vrek is het toch stil. Opmerkelijk stil. Zouden honden toch ook rouwen? Of het in ieder geval beseffen? Terug kunnen denken? Floors geur zal voor de anderen natuurlijk nog wel te ruiken zijn. Ooit liet N(euro)otje zich vertellen dat honden 400 keer beter kunnen ruiken dan mensen. Dus het is niet onmogelijk. Het is afwachten hoe het verder gaat. Vooral voor Floors dochter zal het vreemd zijn. Die is nog geen dag in haar leven zonder haar moeder geweest. De twee aten samen, dronken samen, stoeiden samen, renden samen, haalden samen rottigheid uit en sliepen samen. Nooit gescheiden van elkaar. Tot nu. Ze lijkt een beetje ontheemd nu tussen de wereldvreemde en ietwat schuwe Jack Teckel en de oude humeurige Maltipoo. Dus iedereen vertroetelt haar maar wat extra. Wat kun je anders?

En dan jullie reacties. N(euro)otje heeft ze samen met Man allemaal gelezen. En bij elke reactie tranen geplengd. Tot ze haar blog niet meer wilde zien en twee dagen de laptop dicht liet zitten. Nu net de laatste reacties bijgelezen. Iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve woorden. Het is fijn om te weten dat zovelen het snappen.

Advertenties

15 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Ilse
    Feb 05, 2013 @ 21:03:55

    Fijn terug iets van je te lezen. Als moeder van drie en een heleboel dieren komen de tranen in de ogen bij het lezen van dit stukje. Het zal idd vreemd zijn voor de dochter maar ik ben er zeker van dat jullie en de andere honden het verlies wat minder zullen maken. Fijn dat ze op jullie erf is begraven.

    Beantwoorden

  2. breienmaar
    Feb 05, 2013 @ 21:49:29

    Ook ik heb de tranen in de ogen! Het is zo herkenbaar! Wij hebben zelf ook altijd al honden gehad. Onze oudste opdondertje, zo’n grote hond in een klein jasje, is 13 en we zien hem achteruit gaan. Dus ja, dit raakt gewoon.
    Wat mooi dat ze op jullie erf is begraven. Honden zijn echt wel even van slag als er 1 overlijd, dat is wel mij ervaring tenminste. Het zal wennen zijn en vreemd, ze maakte een groot onderdeel uit van jullie leven.

    Beantwoorden

  3. loesje
    Feb 05, 2013 @ 22:02:24

    Wij hebben drie honden, twee oudjes uit Roemenie en een oud opvangertje uit Belgie,allemaal hadden ze een onderdak nodig en dat hebben wij ze met liefde geboden. Een van hen, we weten niet precies hoe oud ze is, ze komt van de straat, wordt nu opeens wel erg oud, beetje blind en soms reageert ze wat raar, alsof ze een beetje in de war is.
    We houden er rekening mee dat we haar binnenkort zullen moeten missen, het doet nu al pijn. De enige troost is dat ze nog een paar mooie jaren bij ons gehad heeft.
    Floor heeft een heel mooi leven bij jullie gehad, altijd samen met haar pup, dat komt niet vaak voor!

    Beantwoorden

  4. betjesonnetje
    Feb 05, 2013 @ 22:39:01

    Fijn weer iets van je te lezen, N(euro)otje.

    Beantwoorden

  5. Zuinigaan
    Feb 05, 2013 @ 23:10:42

    Fijn dat je weer wat van je laat horen! Ik wil je waarschuwen voor Weblog oftewel web-log. Ik las hier het bericht over het stoppen van weblog: http://groninganus.wordpress.com/2013/01/21/sanoma-zak-eens-lekker-de-grond-in/
    Harry blogt over het stoppen van weblog cq web-log per 1 maart a.s. Heb je nog berichten die je hier wilt plaatsen, dan moet je dat voor 1 maart doen, want dan doet Weblog het licht uit. Ik ben ook al bezig berichten over te zetten naar Blogger.

    Beantwoorden

  6. Lot
    Feb 05, 2013 @ 23:18:22

    Dit is een van de mooiste blogjes die ik ooit heb gelezen.
    Dank je wel zeg ik uit de grond van mijn hart en tranen in mijn ogen

    Beantwoorden

  7. Bloem
    Feb 05, 2013 @ 23:18:27

    Het is je gegund hoor!
    Ik geloof oprecht dat de andere honden Floor ook missen.
    Dat kan toch niet anders?
    Begrijpelijk dat je geen zin had in de blog.
    Neem lekker je tijd!

    Beantwoorden

  8. izerina
    Feb 06, 2013 @ 08:28:12

    Wat mooi,dat jullie missen van Floor zo gedeeld wordt met de andere honden. Schrijf nog eens,later,hoe je roedel zich herpakt heeft?

    Beantwoorden

  9. Jacq.
    Feb 06, 2013 @ 08:53:14

    Lieve Neurootje,

    Ook hier wordt met je meegeleefd/meegevoeld. Een klein woord van troost, wat het gemis niet minder zal maken; Een leven bij Neurootje, moet een goed leven zijn geweest.

    Liefs Jacq.

    Beantwoorden

  10. Debby
    Feb 06, 2013 @ 10:04:29

    Alles is al gezegd. . . blij te zien dat je roedel zich probeert te herpakken. Uiteraard leven we met je mee, grotendeels herkenning en zeker het inlevingsvermogen om te voelen hoe dit je leven veranderd. Sterkte

    Beantwoorden

  11. Vlijtig met zuinigheid
    Feb 06, 2013 @ 10:22:52

    Ik heb me ook terugverplaatst in de tijd toen het ons overkwam. Onze arme schat is toen slechts 4,5 jaar geworden. Omdat onze oudste toen heel erg klein was hebben wij verschillende jaren gewacht voordat wij kozen voor een nieuwe hond.
    Inmiddels is onze boef nu ook alweer 4 jaar.
    Fijn dat je er weer bent.

    Beantwoorden

  12. jenneke
    Feb 06, 2013 @ 13:09:23

    Een paar jaar geleden moesten wij ook een grote lieverd laten gaan.
    We hadden twee honden die altijd samen waren geweest en ik was bang dat de andere hond zou wegkwijnen.
    De dierenarts vertelde toen dat je een hond afscheid moet laten nemen van de overleden hond.
    En zo hebben we na het overlijden onze andere hond erbij geroepen.
    Na een paar keer snuffelen liep hij weg en we hebben nooit aan hem gemerkt dat hij zijn maatje miste.
    Wel hebben we hondenmand en alles weggegeven waar ze altijd samen inlagen en een nieuwe voor hem gekocht.
    Bedankt dat je dit met ons wilde delen.

    Groetjes jenneke

    Beantwoorden

  13. marion anderson
    Feb 06, 2013 @ 17:34:52

    mooi geschreven, recht vanuit jouw hart in het mijne, sterkte meis, knufjes voor je hondjes, liefs marion

    Beantwoorden

  14. annelieya
    Feb 07, 2013 @ 07:54:03

    Zo herkenbaar toen onze pup Maxon overleed ,ging onze andere hond ernaast liggen.Ik helemaal overstuur en hij vol liefde voor zijn maatje. Dat beeld zal ik nooit vergeten ( de tranen staan alweer in mijn ogen)

    Het duurt nog wel even voor je het weer een plek hebt gegeven.Veel sterkte.

    Groetjes Annelieya

    Beantwoorden

  15. M@@ike
    Feb 08, 2013 @ 15:33:15

    Altijd akelig en zo verdrietig als een dier sterft. Veel sterkte, het is een deel van je gezin wat je kwijtraakt.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: