N(euro)otje heeft de papieren gelukkig op orde

Vier op de vijf bedrijven heeft personeel met geldproblemen en raakt daar zelf ongewild bij betrokken. Zo krijgen werkgevers steeds meer verzoeken om een voorschot op het loon, krijgen ze te maken met meer ziekteverzuim van de betreffende werknemers en hebben ze te maken met de administratieve rompslomp rond loonbeslag.

Volgens het onderzoek van het Nibud heeft één op de tien Nederlanders grote schulden. De belangrijkste oorzaken van die schulden zijn een echtscheiding (67%), slordigheid in de administratie (55%) en op te grote voet leven.

Bij de eerste oorzaak kan N(euro)otje zich nog wel wat voorstellen maar van het aantal mensen dat in de schulden komt door een rommelige administratie, schrok ze toch wel. De derde oorzaak is natuurlijk bekend, veel mensen proberen langere tijd meer uit te geven dan er binnen komt en dat gaat uiteraard een keer mis.

Maar het betekent dus wel dat 55% van de Nederlanders met grote schulden dit aan zichzelf te danken heeft door de papieren niet op orde te hebben.

N(euro)otje vraagt zich onwillekeurig af: Zou dat nou kloppen, zo’n cijfer? Het is wel heel erg veel. Zelf heeft ze jaren geleden meer dan krap gezeten toen Man zijn baan kwijt raakte en er slechts 950 euro per maand binnen kwam. Dat was toen al meer dan 200 euro lager dan wat N(euro)otje en Man hadden gekregen als ze in de bijstand hadden gezeten. Even ter illustratie van de financiële situatie waar ze in zaten. De oorzaak lag dus niet in een echtscheiding, niet in een slecht gevoerde administratie en ook niet in het op te grote voet leven, het lag simpelweg aan een ingestort inkomen en geen enkel recht op hulp door de last van een ‘eigen’ huis. Het heeft een paar jaar geduurd, ook als er dan toch weer werk is, ben je niet direct uit de problemen, maar niemand heeft daar ooit last van gehad. N(euro)otjes baas niet, de gemeente niet, de staat niet. Niks ziekteverzuim, voorschot vragen, loonbeslag, schuldsanering, voedselbank of bijzondere bijstand. Doorlopen op schoenen met de gaten erin, de hele winter de goedkoopste spruiten en zuurkool eten (en o wat een geluk, dat zijn vitaminebommen dus niemand werd ziek 🙂 ) en gewoon doorploeteren. Maar wel met de administratie op orde! Misschien is dat het wel geweest dat ze eruit gekomen zijn……

Nou ja, hoe dan ook, ze vond de cijfers van het onderzoek erg hoog. En met een beetje pech zullen ze nog wel hoger worden ook. Ze wenst iedereen toe dat ze financieel rond kunnen komen en gunt niemand wat ze zelf heeft meegemaakt. Hoewel ze wel moet toegeven dat het weliswaar niet altijd even leuk en makkelijk was, maar ze heeft er wel lessen voor de rest van haar leven van geleerd. Die had ze toch niet gehad als alles altijd maar aan was komen blijven waaien. Wat dan ook weer niet wil zeggen dat je pas goed met geld kunt omgaan als je eens lekker diep in de ellende hebt gezeten…  Maar het blijft je wel bij.

 

Advertenties

13 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. spaarolifantje
    Nov 20, 2012 @ 22:05:01

    Nou ja, 67% en 55% is samen meer dan 100%, dus ik dénk dat mensen in dit onderzoek meerdere redenen konden aangeven waarom het mis gegaan was. Ik geloof best dat je bijv. door een combinatie van echtscheiding en slecht administreren (misschien niet heel verwonderlijk als je net gescheiden bent en emotioneel nog wat in de knoop zit) in de problemen kunt komen, of door een situatie van plots baan kwijt en kind ziek en slecht administreren. Of zo. Dat het niet één oorzaak is, maar een combinatie van factoren.

    Beantwoorden

  2. Monique
    Nov 20, 2012 @ 22:17:04

    Ook hier een administratie die piekfijn in orde is. Eerst de rekening, daarna de boodschappen.
    Klinkt misschien niet helemaal fraai, maar door zo voor jezelf te zorgen, weet je inderdaad na lange tijd wel hoe het moet. En dat het ook gaat! Dat is misschien nog wel de mooiste les van alles. Je kúnt met minder rond komen, je kúnt met minder toch nog gezond leven. Het is alleen niet altijd even leuk. Ik werd er persoonlijk enorm creatief en handig van.
    Laten we hopen dat het cijfer niet hoger hoeft te worden, al heb ik er niet echt een vertrouwen in.. :o(

    Beantwoorden

  3. betjesonnetje
    Nov 20, 2012 @ 23:53:35

    Volgens mij is het probleem in 100% van de gevallen: op te grote voet leven. Of, aardiger gezegd: meer uitgeven dan er binnenkomt. Die ‘te grote voet’ kan soms een akelig klein voetje zijn.

    De vraag is vervolgens: hoe komt het dat iemand meer uitgeeft dan er binnenkomt? Gebrek aan vaardigheden? Gebrek aan overzicht, inzicht? Moeilijke situaties, zoals echtscheiding, baanverlies, onverkoopbaar huis, gezondheidsproblemen? Om een of andere reden geen recht hebben op een uitkering, terwijl er toch geen geld binnenkomt?

    Beantwoorden

    • KK
      Nov 21, 2012 @ 09:38:38

      In mijn schoonfamilie komt hoogfunctionerend autisme voor. Zij zijn gewend aan een hoge levensstandaard, abonnement op een krant én een tv gids, een werkster, vakantie, uitgaan, uit eten gaan, huisdieren, bio-eten, hobby’s en sport, giften aan goede doelen, jaarlijks een familieweekeind op een bungalowpark. Studieschulden vinden ze heel normaal, een tophypotheek ook.
      Voor een deel is het bij hen op te grote voet leven, maar voor een ander deel is het ook het niet kunnen wennen aan een soberder levensstijl vanwege autisme. Niet kunnen wennen aan veranderingen. Toch komen ze er tot nu toe steeds meer weg. Wij bemoeien ons er zo min mogelijk mee, van ruzie wordt de wereld niet beter.

      Beantwoorden

  4. Samenbesparen
    Nov 21, 2012 @ 07:20:33

    Jeetje, wat een hoge cijfers! Ik schrik er ook van, 1 op de 10 heeft dus flinke schulden.

    Leven met heel weinig geld gun ik ook niemand, toch is het mijn ouders overkomen en wij krabbelen nu weer op. Ik vind wel dat je in de periode daarna (als alles weer beter gaat) meer waardeerd en sneller gelukkiger/tevreden bent. Voor sommige mensen zou het toch goed zijn om dat eens mee te maken. (of dat ze er zelf achterkomen zonder met heel weinig te moeten leven, dat zou het mooiste zijn!)

    Beantwoorden

  5. kniepertie
    Nov 21, 2012 @ 07:45:06

    Daar word een mensch niet vrolijk van, ‘k heb ‘gelukkig’ nog maar één keer meegemaakt dat er loonbeslag werd gelegd, Nog gelukkiger… dat was niet voor mezelf maar voor een medewerker, erg genoeg,
    groet

    Beantwoorden

  6. marion anderson
    Nov 21, 2012 @ 08:42:29

    jammer he? dat je geld nodig hebt voor een hele hoop onzin, zoals, belastingen,verzekeringen,gebruikskosten,administratiekosten, vergunningen, en meer van dat burocratische gedoe, voor gewoon eten en kleding heeft een mens echt niet zoveel nodig, dat zouden we zelf ook nog eens kunnen verbouwen, ruilen, stad/dorp, en dan hadden niet zoveel mensen een grote schuld. en tevreden zijn is gelukkig niet te koop, geniet ervan , liefs marion

    Beantwoorden

  7. izerina
    Nov 21, 2012 @ 09:04:34

    Toen ik dat las,schrok ik. Maar vroeg me ook af,of mensen hun geldzorgen verbergen. Want ik ken gelukkig niemand in mijn omgeving met grote schulden.,Maar of dat waar is?

    Beantwoorden

    • hermi
      Nov 21, 2012 @ 13:56:24

      Mijn moeder zei altijd: als je wilt weten hoe goed het met mensen gaat, dan moet je onverwacht bij ze binnen komen als ze zitten te eten.
      Mijn ouders hadden een groentewinkel waar de “dames” met bontmantel en dure tassen het goedkoopte van het moment kwamen kopen.

      Beantwoorden

    • Aukje
      Nov 21, 2012 @ 17:50:52

      Tegenwoordig verbergen mensen inderdaad hun schulden achter de deuren.Toen ik nog klein was(in de jaren 60)hadden de mensen bij ons in de straat het echt niet breed,maar iedereen wist van elkaar hoe het er voor stond.Degenen die het slechter hadden dan een ander werden meestentijdens ondersteunt door de buurt.Meestal met kleine dingen zoals brood of koffie of andere dingen.Kleding die voor het ene kind te klein waren werden aan de buren geschonken als die het nog konden gebruiken.Met Kerst en oud en nieuw stonden altijd letterlijk alle deuren open.Die het niet breed hadden konden gewoon binnen lopen,en mee eten en drinken.Die het konden dragen namen eten en drinken mee,en het was erg gezellig.Mensen waren toen veel meer met elkaar.
      Nu heb ik altijd het gevoel,dat niemand iets mag weten van de ander.Hoe vaak lees je niet,dat men z’n eigen buren niet eens kent.
      Nee je mag nu de vuile was niet buiten hangen.Maar dat zal mij een worst zijn.Ik zeg gewoon als het mij niet uitkomt om iets te betalen of te halen omdat ik het te duur vind of eventjes zuinig aan moet doen.
      Ik heb dat altijd gehad.Op school ook al.Ondanks dat mijn ouders reisjes etc.. konden betalen meldde ik gewoon,dat als de school vond dat we een kennismakings week moesten hebben,dat de school het maar moest betalen,en dat mijn ouders dat niet konden betalen.Moeders des duivels natuurlijk ,omdat ik dat zo had gezegt,maar ik wist dat er klasgenootjes waren die hun ouders het echt niet konden betalen,en zoals het spreekwoord zegt “als er één schaap over de dam is volgen er meer”bleek dan wel uit de reactie’s van ja mijn ouders kunnen dat ook niet betalen.
      En het is nu nog zo,dat als ik mijn omgeving meldt,dat kan ik niet betalen of dat is te duur,dat er dan door anderen het be-aamt worden van dat zij dat ook niet kunnen doen.
      Nee de schaamte zit bij de meesten nog te hoog.Je hoeft je er niet voor te schamen.Jij moet met je inkomen rond komen,en als je buren willen dat je in een SUV rijd dan betalen zij hem maar voor jou.En anders is een Eendje (2CV)ook goed genoeg.

      Beantwoorden

  8. dreamingalynia
    Nov 22, 2012 @ 11:10:10

    Hoe schrikbarend die 55% is, mij verbaast het niet meer. Voor een groot deel zal het inderdaad combinatie van dingen zijn – zo had mijn ex inderdaad van administratie geen kaas gegeten, want dat deed zijn ex-vrouw altijd, en bij hem was het dus een combinatie van alle drie de dingen die je noemde. Maar ook, wat ik pas echt schrikken vond: dinsdag kwam een monteur de geiser controleren, en ik moest iets ondertekenen waar de naam van de vorige huurster nog op stond. Ik vroeg of dat geen probleem was, en kreeg als antwoord: ‘Mevrouw, daar kijken ze echt niet naar. U wilt niet weten hoe veel mensen hier (= bij de sociale woningbouw, maar niet in een achterstandswijk…) nog tekenen met een kruisje omdat ze niet kunnen schrijven’ Daar schrok ik wel even van, dat dat blijkbaar nog zo normaal is.

    Beantwoorden

  9. dreamingalynia
    Nov 22, 2012 @ 11:15:53

    Oh ja, en loonbeslag door ‘slechte administratie’ van derden kan ook nog. Vriend kreeg een paar weken terug een brief dat hij loonbeslag kreeg, van de ib-groep, omdat hij een keer een termijn van zijn studieschuld niet betaald zou hebben. Dat terwijl hij (gelukkig in dit geval) vanwege zijn asperger nog onder bewindvoering staat – lang verhaal, vroeger was hij niet zo verstandig met geld en administratie als nu – en een door zijn broer en door een rechter ondertekende verklaring had dat zijn administratie op orde en alles betaald was. Hij met een ‘ben ik nou gek???’ broer gebeld, die heeft het nagekeken, en inderdaad het was gewoon betaald, stond op zijn afschrift, en op dat overzicht. Maar ondertussen lag het loonbeslag al wel bij zijn werkgever.
    We zijn bezig dat die bewindvoering niet meer nodig is – na het verhaal van KK ben ik extra blij dat mijn ‘autist’ wel leerbaar is wat geld betreft – maar dat dat er nog niet door is kwam wel even heel mooi uit nu.

    Beantwoorden

  10. KruidigMeisje
    Nov 22, 2012 @ 14:27:51

    @KK:Mijn ervaring met autistische familie is dat die heel vast in hun patronen zitten. Mijn auti-ex-schoonfamilie was heel goed in administratie (obsessief zou je kunnen zeggen) en best zuinig (ook weer obsessief). Mijn ex was niet goed in administratie, wel ook heel zuinig (en beide heel rigide, er was niet over te praten). Ik heb zelf het idee dat het starre meer door het autistische komt, dan het patroon zelf.
    Maar zeker intelligente autisten kunnen leren, al is de drempel van de schok die nodig is om de ogen te openen hoger dan gemiddeld. En dan ga je je afvragen of het doel de middelen heiligt.
    Voor mezelf heb ik de papieren dus bijgehouden, ex- hield vol het zelf te kunnen en ik heb toen gekozen de strijd niet aan te gaan. Maar zo maakt iedereen de keuzes die bij zijn/haar situatie past.
    @Aukje: knap hoor, hoe je het bespreekbaar krijgt. Goede actie, zo klinkt het.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: