N(euro)otjes maandlasten

Ze wisten het natuurlijk al ruim van tevoren. In 2012 zouden ze van een stuk schuld voor het huis af zijn. Het betreffende stukje schuld waar dit stukje blog over gaat, had nog een vrij hoge rente maar die stond helaas vast. Ook zat er een verzekering aan gekoppeld. Het was geen gunstig geheel. De enige die er toen beter van werd was de tussenpersoon die van het ene grote huis naar het volgende grotere huis hopte en zich likkebaardend rijk zat te rekenen. Maar het einddoel is behaald en in totaal zijn N(euro)otje en Man nu elke maand 230 euro goedkoper uit. Hiep hoi!

Dat is de ene kant. Aan de andere kant komt er tegelijk meer geld binnen. N(euro)otje heeft naast haar vaste baan een kleine bijverdienste van 200 euro per maand. Het verschil tussen juni 2012 en juli 2012 komt daarmee op 430 euro in het voordeel van N(euro)otje en Man. Dat zijn geen kleine verschillen. Per september gaat Zoon ook nog eens 300 euro kostgeld betalen. Nou is dat laatste tijdelijk want Zoon zal echt wel een keer de deur uit gaan, en ze zullen er ook voor Zoon van gaan sparen, maar een deel komt natuurlijk wel in het huishoudpotje terecht. N(euro)otje weet niet wat haar overkomt. Jaren geleden zaten ze nog onder de 1000 euro aan totale maandinkomsten en dan nu dit. Hoe gek kan het lopen. Ze zegt wel eens dat zij en Man een eigen crisis gehad hebben lang voordat de huidige economische crisis losbarstte. En uitgerekend midden in die heftige periode van kredietcrisis, bankencrisis en de rest, zijn zij uit uit hun eigen dalletje geklommen. Dat neemt natuurlijk niet weg dat ze lekker blijven consuminderen en besparen, hoewel ze vanavond even heerlijk uit eten zijn geweest. Ze hadden dat aan Zoon beloofd, nog voor het behalen van zijn diploma. Uiteraard mocht Zoon de locatie kiezen. En dat is toevallig een restaurant waar ze goede herinneringen aan hebben en op loopafstand van hun huis staat. Dus zo zie je maar, ook vrekken hebben zo af en toe hun uitspattingen.  Maar, het moet gezegd, ze geven het geld toch niet zo heel makkelijk uit. Ergens piepte er vanavond steeds een klein stemmetje: ‘Zonde hoor, zo’n etentje’.  Vreselijk hè. N(euro)otje heeft enthousiast geprobeerd zich er niks van aan te trekken, volop genoten en haar bordje op wat kruimels na, helemaal leeggegeten. Want dat hebben ze dan wel weer allemaal: als je ergens voor betaalt, zul je het helemaal opeten ook. Totdat je ploft. Want betalen en het dan laten liggen is zonde. Wat vanavond overbleef was een restje brood en een paar hele kleine stukjes sla, en het eigenlijk zelfs te weinig voor een doggybag. Het had trouwens wel in haar tas gepast. Toen moest ze ineens denken aan vroeger (alweer, zou het de leeftijd zijn…?) Als ze als kind in een restaurant zat met haar Ouders en Opa en Oma, propten Moeder en Oma, als iedereen uitgegeten was, alles in servetten en douwden het in hun bovenmaatse handtasjes. Hele stukken vette kip verdwenen erin, overgoten met de laatste druppels jus en wat nog meer. Want thuis zat er een hond. En er was immers voor betaald? N(euro)otje heeft die neiging ook maar Zoon geneert zich er dood voor. En ook een zakje vragen kun je beter niet doen waar hij bij is… Dus heeft ze zich ingehouden, om Zoon een genant moment te besparen,  en het stukje brood en de slablaadjes met lede ogen afgevoerd zien worden.

Zouden jullie dat beetje wel meegenomen hebben? Of eet je zover door tot er niks meer over is om mee te nemen en je zelf geen pap meer kunt zeggen?

Advertenties

19 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. jenneke
    Aug 14, 2012 @ 08:25:45

    Afgelopen vrijdag nodigde manlief mij uit om samen pannenkoeken te gaan eten in een hele leuke boerderij, maar ik vind het zo zonde van het geld om zomaar ergens pannenkoeken te gaan eten, want thuis bak ik ze VEEL goedkoper en lekkerder.
    Wel voel ik me dan een beetje schuldig naar manlief, want hij bedoelt het zo lief, maar begrijpt het wel.
    Als we ergens gaan eten en er blijft veel over dan deins ik er niet voor terug om een doggy bag te vragen, want ik betaal er tenslotte voor.
    En ik vertel er dan ook gerust bij dat het niet voor de hond is….
    Dochters schamen zich er voor en gaan dan snel naar het toilet, maar manlief is er al aan gewend en blijft rustig zitten.

    Groetjes jenneke

    Beantwoorden

  2. Annelieya
    Aug 14, 2012 @ 09:12:39

    Fijn dat je nu wat ruimer in je budget zit.ik gun het je van Harte!
    Ik kan mij heel goed voorstellen dat je moeite hebt met uitgeven, dat is best lastig als je lang met heel weinig toe moet komen. En wat betreft het voedsel weggooien ik kan het ook niet .Ik vries het in of geef het aan de kippen.

    Beantwoorden

  3. -10.000
    Aug 14, 2012 @ 10:19:29

    Goh wat heerlijk voor jullie! En dat is nogal een verschil zeg! Je hebt er hard voor gewerkt dus het is je dik gegund! Het lijkt mij een heerlijk gevoel als het financieel zo goed gaat.

    Beantwoorden

  4. betjesonnetje
    Aug 14, 2012 @ 11:18:39

    Heerlijk N(euro)otje, lagere maandlasten. Wat een opluchting zal dat zijn.

    Beantwoorden

  5. Bloem
    Aug 14, 2012 @ 11:20:04

    Prachtig bericht. Wat een lekker gevoel zal jullie dit geven. Chappeau!

    Beantwoorden

  6. izerina
    Aug 14, 2012 @ 11:20:14

    Voel je je niet ontzettend rijk nu? En restjes neem ik mee die enkele keer,dat we uit eten gaan.

    Beantwoorden

  7. stijlvolminimalisme
    Aug 14, 2012 @ 12:53:46

    Ik zou het niet meegenomen hebben. In Amerika is het normaal, maar toch heb ik ook een beetje last van schaamte. Terwijl er, als ik erover nadenk, helemaal geen schaamte hoeft te zijn. Je hebt er immers voor betaald toch?!

    Verder bestel ik, als kleine eter, niet zoveel. Alleen een hoofdgerecht of als ik erg honger heb ervoor nog een voorgerecht. Als het bij een restaurant is waar er standaard bijgerechten bij zitten, dan houd ik het zeker bij het hoofdgerecht. Omdat ik weinig bestel probeer ik ook alles helemaal op te eten. Geen verspilling en geen doggy bag nodig!

    Wat fijn van die extra inkomsten. Wat zal dat een lekker gevoel zijn! Geniet ervan!

    Beantwoorden

  8. Debby
    Aug 14, 2012 @ 13:10:32

    Wat een ontzettend fijn gevoel moet het zijn om nu financieel in de plus uit te komen. Het siert je wel om toch te blijven consuminderen en gelukkig niet door te slaan de andere kant op. Ik zou ze niet de kost willen geven die dat accuut wel weer doen.
    Persoonlijk ben ik van mening dat uit eten ook voor mij niet echt ontspannend werkt. Ik vind het vaak teveel geld om uit te geven, en omdat koken ook mijn hobby is heeft het ook vaak de irritatie dat ik het thuis net zo goed kan klaarmaken en daarbij voel ik me meer ontspannender. Dat heeft er bij mij altijd wel ingezeten net als het consuminderen. Hoewel het nu noodzaak is en dus de creativiteit enorm gestimuleerd wordt omdat het gewoon “moet”.
    Ik zou er niet voor schamen of terugschrikken om eten mee naar huis te vragen, zeker als het een behoorlijke portie is. Wel zou ik het benoemde stukje brood hebben laten liggen. Misschien juist om eens decadent te doen . . . en uiteraard voor zoonlief zijn gemoedstoestand !

    Beantwoorden

  9. petradepooh
    Aug 14, 2012 @ 13:28:18

    ik neem wel altijd de koekjess, koffiemelk en suiker enzo mee………….. vette kip in de tas,nu nee…….Maar waarom niet? Er is voor betaald tenslotte

    Beantwoorden

  10. spaarolifantje
    Aug 14, 2012 @ 14:06:16

    Als je uit eten gaat, doe je dat, denk ik, voor de ervaring. Plus voor het eten, dat moet ook een beetje lekker zijn en je maag vullen. Dus dat stukje brood en die blaadjes sla, samen ter waarde van zo’n tien cent, schat ik, zou ik gewoon laten liggen.
    Gefeliciteerd met de extra inkomsten en de verminderde uitgaven, geniet er maar van, het is welverdiend.

    Beantwoorden

  11. Eva
    Aug 14, 2012 @ 17:35:33

    Wij eten altijd in restaurants waar je zo weinig krijgt, dat er echt niks overblijft!
    ;)))

    Beantwoorden

  12. Petra
    Aug 14, 2012 @ 18:44:34

    Wij wonen op Curaçao, en hier is het heel normaal dat je een doggy bag vraagt. Overigens vraagt meestal de serveerster al of zij het in zal pakken voor thuis. Aan mij de keus, of ik het zelf op eet of de hond 🙂 Ook thuis gooi ik geen eten weg.

    Groet Petra

    Ik lees overigens al lange tijd je blog, en geniet ervan.

    Beantwoorden

  13. giséla
    Aug 14, 2012 @ 20:30:55

    Dat is wel lekker om wat ruimer in de slappe was te zitten. En wat dat eten meenemen aangaat, ik kan dat ook niet.

    Beantwoorden

  14. Valhalla
    Aug 14, 2012 @ 20:32:20

    Wat heerlijk, opeens zo veel extra ruimte!

    Moest wel lachen om je uit-eten verhaal 😀

    Als wij uit eten gaan (practisch nooit) dan wil ik wel iets dat ik thuis echt niet, of niet zo lekker kan maken. Grieks, of pizza bijvoorbeeld. Ik houd het dan bij twee voorgerechtjes, of voorgerecht en een salade, meer eet ik toch niet op en anders vind ik het zo zonde.

    Beantwoorden

  15. gerrie
    Aug 15, 2012 @ 07:53:25

    De diepvries. Macaroni, bami, nasi goreng, van deze maaltijden maak ik altijd vier keer zoveel. Dat wil zeggen; “het prutje”. Dat gaat de vriezer in en als ik het erg druk heb dan hoef ik alleen maar de pasta/rijst te koken en in een ander pannetje het prutje te warmen, door elkaar roeren en een complete maaltijd in ruim een kwartier op tafel. Pasta en rijst in de diepvries vind ik zonde van de ruimte. Net als jam of limonadesiroop. Dan zet je ook pakken suiker in de ruimte.
    Uit eten gaan doen we haast nooit. Maar ik geniet er veel van, we overeten ons niet en als er wat overblijft; jammer dan. Alleen met grote feesten, bv. trouwdag, dan vraag ik wel eens om de soep mee te nemen, alles staat al zo lang en dan vind ik het daarom ook weer niet zo lekker. Maar ieder leeft zoals hij/zij zelf wil.
    Wel een fijne opsteker, straks wat beter in de “slappe was”. Dat geeft een stuk rust. Hartelijke groeten en heb het goed.

    Beantwoorden

  16. Margreet
    Aug 15, 2012 @ 20:16:31

    Wat fijn dat jullie nu wat ruimer komen te zitten. Goed gedaan, daar hebben jullie toch zelf naar toe gewerkt! Knap hoor!
    Uit eten… heerlijk, maar ook ik kies dan iets wat ik zelf niet zo lekker kan klaarmaken. Enne… ik eet heel langzaam, maar ik eet wel alles op! Heerlijk!
    Ik zal zelf niet gauw vragen om het mee te nemen naar huis, tenzij er veel is overgebleven.
    Vroeger ben ik eens met mijn oma een week op vakantie geweest en zij propte ook al het eten wat over bleef in haar tas. Toen ze na die week haar heup brak en in het ziekenhuis belandde vond mijn moeder al dat eten in haar koelkast ……

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: