N(euro)otjes vrekkenzonnebril

Op haar twaalfde werden N(euro)otjes Ouders bang dat ze vroegtijdig rimpels zou krijgen van het fronsen als ze probeerde te ontcijferen wat er op het schoolbord gekalkt stond en zo kwam ze aan een brilletje. Een nieuwe wereld ontvouwde zich. Eén met heldere lijnen en contouren, en één waarin het verouderingsproces door te veelvuldig fronsen weer een voorlopige halt was toegeroepen. Twaalf jaar later sneuvelde bril twee en N(euro)otje, niet helemaal wars van enige ijdelheid, vertikte het een nieuwe te halen. Ze zag ook best weer redelijk, alleen in de verte werd het een beetje wazig, maar het viel alleszins mee.

Na de geboorte van Zoon gingen N(euro)otje, Man en een heleboel vrienden, naar een voorstelling in het theater. Zo één waar je niks van wil missen. Zo één waar je scherp zicht voor moet hebben. En dus gooide N(euro)otje haar ijdelheid overboord en stapte naar de opticien. Dit was in de tijd van het ziekenfonds en de fantastische gratis brillen. Ze zocht een hip montuurtje uit en kreeg te horen dat ze er een gratis zonnebril op sterkte bij kon uitzoeken. Voor 75 gulden was ze helemaal klaar en kon ze naar het Amsterdamse Carré, alwaar ze met volle teugen genoten heeft van het spektakel Les Misérables.

Deze week, bijna tweeëntwintig jaar later, kreeg N(euro)otje een compliment voor haar leuke zonnebril… Een paar jaar geleden nog werd ze wel eens gek aangekeken voor haar gedateerde brilletje maar de geschiedenis heeft de neiging zich te herhalen en hetzelfde gebeurt met mode en trends en dus is haar brilletje nu weer helemaal goed.

Helaas is het scharnier van haar brillenkokertje een beetje lam en rolt de bril er wel eens uit. Hierdoor ging N(euro)otje een paar maanden geleden boven op haar uit de tas gegleden zonnebril zitten. Er zitten nu een paar scheurtjes in het montuur die echter nog prima in elkaar gedrukt kunnen worden en met een beetje lijm zie je er niks meer van. De glazen vallen er af en toe spontaan uit maar ook dit is niet onoverkomelijk. Soms is ze een glas kwijt, als ze niet merkt da tze  er één verliest omdat de bril boven op haar hoofd staat, maar alle speurtochten door winkels en over markten hebben altijd nog tot het terugvinden van het verloren stukje kunststof op sterkte geleid.

De gewone bril leeft ook nog. Die ligt standaard in de auto. Een goudkleurig montuurtje met kleine glazen, want men had net de tijd van de reuzenbrillen achter zich gelaten, die nu weer zo vreselijk in zijn. Daardoor valt N(euro)otjes kleine glaasjesmontuur extra op en krijgen mensen ook weer zin in een kleinere bril op hun neus.

Al met al heeft N(euro)otje vreselijk veel lol van haar 75 gulden en blijkt ze zelfs trendsetter te zijn want er zijn vast in de afgelopen weken weer een paar mensen bij de opticien geweest om kleinere zonnebrilmonturen te vragen. En zo blijkt maar weer: trends komen en modegrillen gaan maar vrekkenbrillen blijven altijd goed staan.

🙂

Advertenties

8 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. izerina
    Jul 26, 2012 @ 09:47:54

    Dat klopt. Ik kocht in een kringloopwinkel eenzelfde zomerbroek,die ik twee jaar geleden geheel versleten moest weggooien.Hij misstaat nog niet.

    Beantwoorden

  2. Inge
    Jul 26, 2012 @ 11:06:40

    Ja hoor, na een jaar of 20 komt alles vanzelf terug. Als je het maar lang genoeg bewaart 😉

    Lieve groet, Inge

    Beantwoorden

  3. mathilde
    Jul 26, 2012 @ 14:34:55

    ha, mooi verhaal. Zo zie je maar, liever goede spullen dan modieuze troep.
    Maar oude kleren bewaren omdat ze misschien wel weer mode worden, lijkt me niet handig. Dan slipt je huis dicht. Bovendien verandert je lichaam. Ik moet er niet aan denken dat ik nu nog mijn 70-er jaren broeken met wijde pijpen in een zak op zolder had liggen. Die had ik dan toch al lang vermaakt, afgezien dat ik er vast niet meer in kan….

    Beantwoorden

  4. betjesonnetje
    Jul 26, 2012 @ 15:56:33

    Een bril van het ziekenfonds … nostalgie.

    Eind jaren ’80 heb ik een aantal stretch spijkerbroeken gekocht, met smalle pijpen. Ik draag ze nog/weer. En wat zo lekker is: ze komen helemaal tot in je taille. Draagt heerlijk.

    De mode van kleine brillenglazen vond ik een ellende. Nu ze weer groot zijn, heb ik mijn kans gegrepen en een flinke bril aangeschaft. Nee, niet oversized, en niet met zo’n dikke plastic rand. Die zijn volgend jaar weer uit de mode. Een neutraal model, dun metalen randje, maar wel flinke glazen. Hij valt nu niet op en als de mode verandert, valt hij nog steeds niet op.

    Helaas is er geen ziekenfonds meer dat de rekening betaalt.

    Beantwoorden

  5. Henriëtte
    Jul 26, 2012 @ 19:07:57

    Een leuk verhaal het is gewoon een soort kringloop van mode enz. als je geduld hebt komt het weer in de mode

    Beantwoorden

  6. Debby
    Jul 26, 2012 @ 23:53:41

    Op mijn negende of tiende kreeg ik mijn eerste (ziekenfonds)brilletjes. Die na vijf of zes jaar weer werd vervangen, meer door slechter wordende ogen dan door slijtage van het montuur. Ik ben nu veertig en nog twee brillen verder, dus dat komt neer op één bril per tien jaar.
    Het ziekenfonds is nu niet meer zo royaal (understatement), daar ga ik me maar niet verder over uitlaten, mijn haren gaan er gewoon recht van overeind staan.
    Maar gelukkig dat jij tot nog toe dezelfde oogmeting behoudt, dat scheelt natuurlijk wel.

    Beantwoorden

  7. Margreet B
    Jul 27, 2012 @ 09:56:30

    Mijn dochter is 6 jaar en bezig aan haar 3de bril. 🙂 Totaal heeft ons dat nog geen € 100,- gekost. En dat is ook alleen maar omdat een glas beschadigd was en we een beetje duur montuur hadden uitgezocht.

    Beantwoorden

  8. VeggieMo
    Jul 27, 2012 @ 16:25:13

    Geen idee hoeveel brillen ik al gehad heb. Maar langer dan 3 jaar doe ik niet met een bril, de glazen worden dan ook slechter en onze verzekering heeft nog een best aardige vergoeding. Al was die vroeger stukken beter.
    Ik heb nu mijn oude bril weer regelmatig op. Het lijkt erop dat ik naar een leesbril toega maar die hoef ik voorlopig dus niet. Mijn oude bril heeft iets minder sterke glazen dan mijn nieuwe bril.
    Ik ben zo bijziend als wat en die grote glazenbrillen wil ik nooit meer. Die had je in de jaren ’80 en ik moest pleisters op mijn oren hebben omdat mijn oren kapot gingen van het gewicht van de glazen. Gelukkig bestaan er lenzen en die heb ik jaren gedragen. De afgelopen jaren vooral een bril, maar ik wil weer met de lenzen beginnen.

    Groetjes, VeggieMo

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: