N(euro)otjes ambitie: eenvoudig leven

Eenvoudig leven betekent voor N(euro)otje en Man zo min mogelijk ballast en kopzorgen om die ballast. Daarom hebben ze er naar gestreefd om schuldvrij te raken. Wat uiteindelijk ook gelukt is. Op de hypotheek na hebben ze geen enkele schuld. En ze zullen er ook voor waken om ooit nog schuld te krijgen. Wanneer er iets aangeschaft moet worden sparen ze. En wanneer het bij elkaar gespaard is, betalen ze het contant. Kunnen ze dat niet, kopen ze het niet. Verder hanteren ze het principe van het ‘wachten’. Wanneer je niet aan je impulsen toegeeft maar naar huis gaat en rustig gaat slapen, is de kans heel groot dat je het gisteren nog zo fel begeerde artikel in een heel ander licht kunt zien. Als je dat wachten een paar dagen of een week volhoudt, ebt de behoefte om het te bezitten zeer waarschijnlijk zelfs helemaal weg. Als je dat steeds doet wordt je er vanzelf heel goed in. En dat is waar het om gaat. Afleren om iets te willen hebben. N(euro)otje en Man kunnen nu beide door volgestampte winkels drentelen, zich verbazend over het enorme assortiment, de prijzen, de drukte bij de kassa (‘het lijkt wel of ze het weggeven vandaag…’ ) en de ‘heb’zucht van zoveel mensen. En het blijft ze verbazen. Omdat ze het zelf niet meer hebben maar zich nog net kunnen herinneren dat ze ooit ook met verlangende blikken langs de schappen dwaalden. Het is een lang proces geweest maar ze kunnen nu makkelijk afstand doen van zaken en voelen geen behoefte meer om dingen te vernieuwen omdat er een verbeterde versie van is of omdat ze het al zo lang hebben. Dat kan gaan om potten en pannen, bankstellen, auto’s of complete badkamers. Wat niet is, is niet en wat niet kan, kan niet. Simpel? Ja. Moeilijk? Nee. Als zij het kunnen, kan iedereen het.

Het punt is dat de hebzucht wordt aangewakkerd door de reclame. Op de radio, de televisie, in kranten, bladen, op  internet, overal. Het lijkt wel iets hypnotisch. Er zit ook een enorme berg psychologie achter. N(euro)otje heeft zich hier al enige tijd geleden van weten los te rukken en is het stadium van de grote verbazing binnengewandeld: zoveel winkels met zoveel artikelen en zoveel keuze en zoveel mensen die zoveel artikelen aanschaffen. Voor zoveel geld. Hoeveel van die spullen belanden uiteindelijk op een kleedje op een rommelmarkt, ‘alles voor een euro’, omdat de mensen vergeten zijn wat het ook al weer was dat ze het gevoel gaf er niet buiten te kunnen, dit absoluut te moeten hebben? Het is al lang vervangen door andere spullen die nu noodzakelijk, onmisbaar of o, zo handig zijn. En volgende week is er weer iets anders. N(euro)otje kijkt ernaar als was het iets dat zich in een andere dimensie afspeelde.

Het idee achter de massaconsumptie is dat er hele volksstammen zijn die de hele dag bezig zijn met het verzinnen van nieuwigheidjes en andere volksstammen die de hele dag bezig zijn met het verzinnen van uitgekookte strategieën om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat het leven zonder dit of dat zo ongeveer zinloos wordt. En op zijn minst hoor je er niet meer bij. Waarbij? Bij die meute die zich laat verblinden door de ‘Op=Op’-kreten, de ‘Nu tijdelijk halve prijs’-aanbiedingen en de ‘Alleen-vandaag!’-reclames. En dan al die teleshoppingkanalen: ‘Wanneer u nu deze geweldige pan bestelt, krijgt u er deze ook zo fantastische steelpan ter waarde van 29,95 euro bij! Maar alleen vandaag! En ook alleen vandaag geen verzendkosten!’ En ondertussen bewerkt de verkoper  de pannen met een moker om je ervan te overtuigen dat er nooit eerder zoiets wereldschokkend goeds is uitgevonden als deze pan. En sterker nog: ze hebben er een hele set van gemaakt! En die gratis steelpan, krijg je alleen als je vandaag die grote pan bestelt, die ‘de grootste doorbraak in uw keuken in de laatste tientallen jaren’ belooft te zijn… Mensen krijgen het gevoel dat als ze niet NU beslissen en NU kopen, ze te laat zijn en iets fantastisch mislopen. Wanneer ze zich de tijd zouden geven om te gaan slapen en het te laten bezinken, zouden ze ontdekken dat het helemaal niet zo belangrijk is. En al zeker niet wereldschokkend. En ook niet belangrijk genoeg om je voor in de nesten te werken. Ga eens op 30 april de rommelmarkten af en ontdek voor een paar centen al die geweldige pannensets, fitnessapparaten en gezondheidskussens van de televisie, gekocht door mensen die de impuls niet konden weerstaan en later niet goed wisten wat ze er nu eigenlijk mee moesten want ja, dat fitnessapparaat viel toch wel tegen, het kussen bleek harder dan verwacht en ze hadden al zoveel pannen terwijl de meeste maaltijden uit de magnetron komen…

En de meneer met die geweldige pannen die je met een moker kunt bewerken, is volgend jaar ook nog op televisie te zien. En daarna kun je ze bij elke huishoudzaak in het land kopen. Voor hetzelfde geld of minder. En als je nog een jaartje geduld hebt, vind je ze dus op de rommelmarkt. Waarschijnlijk omdat daarin de beste omschrijving voor al die spullen verstopt zit: rommel.

Advertenties

9 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. izerina
    Jul 19, 2012 @ 08:47:53

    Ik kan die reflex van “dat heb ik nodig”soms nog krijgen bij het doorkijken van een reclamekrantje. Maar weet,dat ik er na een half uur anders over denk.

    Beantwoorden

  2. marion anderson
    Jul 19, 2012 @ 09:06:01

    niets nodig hebben is het mooiste kadootje voor jezelf, geniet ervan , liefs marion

    Beantwoorden

  3. Cleopetra
    Jul 19, 2012 @ 09:41:05

    Goh wat een ontzettend mooi en waar stukje. Ik heb hem gecopieerd en hang hen op zodat de rest van het gezin er ook weer eens goed opgewezen wordt!! Thanks

    Beantwoorden

  4. inrustigvaarwater
    Jul 19, 2012 @ 12:13:58

    Mooi geschreven!

    Beantwoorden

  5. mathilde
    Jul 19, 2012 @ 13:09:34

    helemaal goed. Daarom vind ik je (pas ontdekte) blog zo leuk: ik voel het precies zo.

    Beantwoorden

  6. annelieya
    Jul 19, 2012 @ 19:31:52

    Geweldige blog weer ,ik kan daar zo van genieten.

    Beantwoorden

  7. Monique65
    Jul 19, 2012 @ 21:12:36

    Weet je dat ik dat steeds meer heb? Steeds minder kopen.

    Beantwoorden

  8. Debby
    Jul 19, 2012 @ 22:18:24

    Ook wij staan er helemaal achter en hebben de kreet “geld wat je niet hebt, kun je niet uitgeven”. En uiteraard “geld wat je wel hebt, kun je maar ene maal uitgeven”.

    Beantwoorden

  9. jenneke
    Jul 20, 2012 @ 07:51:59

    Soms kan ik net als izerina dat gevoel nog hebben en ik denk er nu over een ja/nee sticker op de brievenbus te plakken.

    Groetjes jenneke

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: