N(euro)otjes slasoep

Wij hadden nog nooit slasoep gegeten. Wel van gehoord maar altijd een beetje een vreemd idee ervan gehad. Waarom? Wij zaten een beetje klem in de gewoonte om sla alleen maar rauw te eten. Maar om nu het hele overschot aan sla op de tuin aan de kippen te voeren, ging ook een beetje te ver en dus aten we gisteren slasoep. Het was een ‘cooking-from-scratch’-gerecht en is beter bevallen dan we zelf verwacht hadden. N(euro)otje heeft niet echt een talent voor het fotograferen van voedsel maar de foto is toch wel een aardige weergave van wat we gisteren gegeten hebben.

Hoe ze het maakte:

  • olijfolie
  • water
  • ongeveer 300 gram sla, wij hebben pluksla gebruikt maar kropsla kan natuurlijk ook
  • 1 ui, gesnipperd
  • 2 teentjes knoflook, geperst
  • 5 aardappeltjes, geschild, in stukken
  • beetje slagroom, 2 eetlepels of zo… kan ook meer zijn geweest
  • peper, zout
  • 2 gekookte eitjes

De gesnipperde ui in een beetje olijfolie fruiten, geperste knoflook toevoegen. De gewassen sla toevoegen, wat water erbij, en sla aan de kook brengen. Aardappeltjes toevoegen en zout, eventueel nog wat water erbij, voldoende om alles goed te laten koken maar niet teveel. Als de aardappeltjes gaar zijn, de soep pureren. Slagroom erbij, op smaak maken met peper en zout en nog even laten koken. De eieren in partjes snijden en in elke soepkom twee of drie partjes doen.

Volgende keer zullen we zoiets ongetwijfeld weer anders maken. Maar de basis is al lekker genoeg!

N(euro)otjes boodschappen

Ook vorige week hebben we weinig boodschappen gedaan. Voor 23 euro waren we weer klaar. Daarmee komen de voorlopige uitgaven voor de maand mei op ongeveer 155 euro. Dat betekent dat we voor de komende 10 dagen nog 145 euro te besteden hebben. Nu komt het erop aan zoveel mogelijk over te gaan houden hiervan… :-) Zo heel gek veel hebben we ook niet meer nodig. Het nodige honden- en kippenvoer, kaas, melk en koffiemelk. Groenten hoeven we nu echt even niet te kopen. We ‘moeten’ deze week spinazie, raapjes, sla, sla en sla eten (in de versies van snijsla, pluksla en kropsla). Gelukkig valt er met sla ook nog heel wat te variëren en kun je er zelfs soep van maken :-)

 

N(euro)otje bezuinigt verder en het dilemma van de koelkast…

Met de plannen voor de komende bezuinigingen (BTW van 19% naar 21%, eigen bijdrage zorg van EUR 220.- naar EUR 350,-, verhoging van de energierekening, enz.), zullen ook wij de broekriem toch weer een beetje moeten aanhalen. Waar kunnen wij nog op bezuinigen? Goed beschouwd alleen op stookkosten en elektra. We hebben geen abonnementen, we kunnen niet stoppen met roken want we hebben nooit gerookt, we kunnen geen auto wegdoen want nodig om het inkomen binnen te slepen, en nog minder boodschappenbudget wordt onhaalbaar als de prijzen voor voedsel blijven stijgen. Buiten de hypotheek hebben we alleen de kosten voor water, gas en licht en alle verplichte kosten zoals WOZ en verzekeringen. In ons huishoudboekje komen geen vrijwillige kosten voor van een lening, een creditcard of een lidmaatschap.

Op elektra kunnen we alleen bezuinigen door nog meer elektrische apparaten de deur uit te doen (eerder deden wij afstand van een magnetron en een koffiezetter) en ‘s avonds geheel in het donker te gaan zitten. Of helemaal over te schakelen op olie- en solarlampjes… Misschien de oven afschaffen… Maar of dat wenselijk is? Daarom zijn we toch maar eens gaan informeren naar een zonneboiler en zonnepanelen. We wachten in spanning af. Maar we vrezen de prijzen…

Ondertussen zoeken we naarstig verder naar andere manieren van bezuinigen. Zo hebben we het er serieus over om de koelkast definitief uit te zetten en geheel te stoppen met koken op inductie. Extreem? Misschien. Effectief? Vast. De koelkast is hier sowieso al een tijd een flink punt van discussie: gebruikt 24/7 stroom, is nooit helemaal vol en is verantwoordelijk voor een enorme uitstoot aan onwenselijke broeikasgassen. Bovendien hebben wij een goede kelderkast waar het merendeel prima in kan. Zeker ‘s winters komt de temperatuur er niet boven de 7 of 8 graden. Alleen vlees en vleeswaren zouden we niet in de kelderkast durven bewaren maar dat is ook niet nodig. Er wordt hier niet veel vlees gegeten en wat je dan haalt moet je dan gewoon dezelfde dag klaar maken. De enige reden dat de koelkast alle discussierondes nog overleefd heeft, is dat er een klein vriezertje onder zit en het geheel op één motor draait. Vriezertje vol, koelkast aan. Zonder dat vriezertje zouden we trouwens ook wel kunnen, het bevat merendeels pakjes bladerdeeg, filodeeg, een enkel stukje vis (terwijl er toch niks boven verse vis gaat) en af en toe wat brood. Meer past er ook niet in. Zelfs de ijsklontjesbakjes zijn wegens ruimtegebrek verbannen.

De koelkast weg doen dus. Het is een lange weg naar het besef dat we prima zonder kunnen maar we zijn al even onderweg. De koelkast behoort tot de onvermijdelijke koken-spoelen-koelen-driehoek van iedere keuken en mensen kijken je glazig aan als je melding durft te maken van je voornemen een koelkastloos bestaan te gaan leiden.

Voorlopig zoemt het apparaat er dus nog lustig op los. Altijd handig voor dat bakje crème fraîche en dat ene stukje brie. Het is een dure echoput…

N(euro)otjes voorbeeld-boodschappenlijstje

Het wordt haar regelmatig gevraagd, hoe ze boodschappen doet met zo’n laag budget. Het is vrij eenvoudig. Ten eerste kopen wij niks kant en klaar. Iedere voorbewerking kost immers geld. Een zakje geraspte kaas van 200 gram voor EUR 1,29 komt er hier niet in. We kopen de kaas per kilo en we hebben een rasp. Als de kaas EUR 4,- per kilo kost en we moeten 200 gram geraspte kaas hebben kost dat wanneer je het zelf doet maar 80 cent. De 49 cent die je meer betaalt voor kant en klare geraspte kaas spaar je hiermee direct uit. Hetzelfde principe gaat op voor kant en klare kruidenmixen, pannenkoek- en poffertjesmixen, zakken voorgesneden en voorgewassen groenten, bakjes met voorgesneden en geschilde stukjes fruit en kant en klare cakes die je zo met verpakking en al in de magnetron schijnt te kunnen zetten.

Verder hebben we een strak boodschappenlijstjes-systeem. We hebben een (wel kant en klaar :-) ) boodschappenlijstje. Dit gebruiken we als voorbeeld voor het daadwerkelijke lijstje en heeft de volgende indeling:

  1. fruit
  2. groenten
  3. kaas: gewone kaas, feta, mozarella, smeerkaas, roomkaas, franse kaas, Parmezaanse, etc.
  4. vleeswaren
  5. vlees / vega
  6. vis
  7. brood: brood, beschuit, crackers, ontbijtkoek, chocobroodjes, krentenbrood etc.
  8. broodbeleg: zoet zoals jam, pindakaas, hagelslag etc.
  9. melkprodukten: melk, smeer- en bakboter, yoghurt, koffiemelk, chocomel, zure room, crème fraîche, slagroom, roomboter, etc.
  10. huishoudelijk: wc-papier, keukenrollen, afwasmiddel, huishoudhandschoenen, wasmiddel, schuursponsjes, soda, groene zeep, schoonmaakazijn, lampolie, lucifers, etc.
  11. houdbare etenswaren: soorten olie zoals zonnebloem- en olijfolie, azijn, brinta, bloem, mosterd, rozijnen, bakbenodigdheden, blikken groenten, blikken fruit, tomaten (gezeefd,gepeld,puree in blik/pak) peulvruchten, koffie, thee, rijst, pasta’s, appelmoes, vermicelli, suiker, zout, etc.
  12. drinken
  13. persoonlijke verzorging: tandenborstel, zeep, floss, maandverband, shampoo, tandpasta (of in ons geval zuiveringszout ter vervanging van die twee), etc.
  14. snaai: koekjes, zoutjes
  15. (gedroogde) kruiden
  16. kippenvoer, hondenvoer en -snacks
  17. diversen

Dis is dus een voorbeeld-basislijst. We beginnen altijd met de verse groenten en fruit omdat daar het hele weekmenu op gebaseerd wordt. We kijken wat we op de tuin hebben staan en wat er verder in het seizoen en in de aanbieding is. Hetzelfde geldt voor vlees, vis en vega. Wat is er in de aanbieding? Vervolgens gaan we de voorraadkast in om te zien wat er van de andere items aangevuld moet worden. Het kan zijn dat iets op is of dat iets onder het minimum wat wij in huis willen hebben, is gekomen. We zorgen dus met iedere boodschappenronde dat er voorraad aangevuld wordt.

Wanneer je met zo’n lijst begint (en nogmaals, dit is een voorbeeldlijstje van jaren geleden maar we kunnen ons voorstellen dat je zelf hele andere dingen erop zou zetten), is het misschien handig om je boodschappenbudget te verdelen over de verschillende categorieën. Dus: zoveel euro voor vers, zoveel voor brood, vis, vlees, zoveel voor houdbaar en persoonlijke verzorging en aan het einde van het lijstje zie je vanzelf of je nog wat overhoudt voor snaai en diversen. Als je niet uitkomt met je budget zul je ergens in moeten snijden. Dan kun je misschien het beste snijden in de afdeling snaai en een extra pak bloem van dertig cent kopen zodat je zelf kunt bakken.

En natuurlijk tijdens het uiteindelijke boodschappen doen: geen merken kopen dus goed in de onderste schappen kijken, goed letten op aanbiedingsstickers bij de afdeling vers en je niet laten verleiden door prachtige stuntaanbiedingen die speciaal met dat doel door de hele winkel heen zijn gezet. Probeer verder zo min mogelijk naar de winkels te gaan, eet voordat je vertrekt en controleer je kassabon goed.

Succes verzekerd!

N(euro)otjes boodschappenbudget

Zoals altijd houden we ons aan een boodschappenbudget. Dat budget bedroeg al enkele jaren 350 euro per maand. Voor de maanden met 5 weken hadden we dan 70 euro per week te besteden en in de maanden met 4 weken, 87,50 euro. Maar meestal hielden we het gewoon op de 70 euro per week en hielden dan aan het einde van de maand lekker wat over.

Ondertussen hebben we het budget een beetje naar beneden toe bijgesteld, naar 300 euro per maand. Dochter is al een tijdje de deur uit en we zijn nu nog maar met zijn drieën. We redden het prima met dit bedrag. Daarbij moet wel opgemerkt worden dat we geen van allen roken en geen tijdschriften en dergelijke daarvan kopen. Wanneer je alleen voedingsmiddelen te kopen hebt is het goed te doen. 60 Euro per week voor drie personen betekent dat we per persoon iets minder dan 3 euro per dag uit te geven hebben. Als we kijken naar de kosten van een ontbijt, een lunch en een avondmaaltijd is die 9 euro totaal per dag best te doen. Vooral ‘s zomers, wanneer we veel groenten, fruit en verse kruiden van de tuin halen, geven we nog veel minder uit dan dat.

Buiten de wekelijkse verse artikelen, halen we ook altijd wat voor de voorraad. Een goede voorraad bijhouden is eenvoudig: het moet gebruikt worden zodat er niet onnodig weggegooid hoeft te worden. Als je elke week een beetje koopt, kun je zonder al teveel kosten toch voldoende voorraad op peil houden. Mocht er dan eens wat tegen zitten of er een meute onverwachte visite komt,  kun je altijd een volledige maaltijd uit die voorraad samenstellen. Zorg bijvoorbeeld voor een basisvoorraad van rijst, couscous en verschillende pastasoorten. Daarbij wat blikken of potten groenten en blikken gepelde tomaten en je komt al een heel eind. Met voldoende smaakmakers zoals azijn, ketjap, en een ruim assortiment gedroogde kruiden kun je dan niet alleen een gezonde maar ook een smakelijke maaltijd op tafel zetten.

En een paar blikken fruit zijn natuurlijk ook wel lekker. Voor het onverwachte toetje ;-)

 

N(euro)otje en de zelfvoorziening

Eén van N(euro)otjes geliefde onderwerpen is zelfvoorziening. Ze leest graag het boek van John Seymour, over leven van het land. Ze weet wel dat ze nooit de volledige zelfvoorziening zal bereiken die ze zo graag wil maar het blijft geweldig om te proberen zelfvoorzienend te worden op tenminste een paar vlakken van het leven. En voor de rest lezen we wel over mensen die het wel gelukt is.

Zo willen we hier graag het hele jaar rond van de tuin eten. Daar komt nogal wat bij kijken omdat we hier in Nederland nu eenmaal vrij noordelijk zitten en we in de herfst al te weinig daglicht krijgen om nog gewassen te laten groeien. Maar het is wel mogelijk om winterharde gewassen voor die tijd al op te kweken en op de tuin te laten staan en daarbij veel van de zomergewassen te drogen, te wecken of in te vriezen zodat we toch de hele winter te eten hebben. Een kas geeft nog extra mogelijkheden door daarin gedurende de winter meerdere slasoorten te kweken. We zijn hier nog steeds in de testfase maar we hopen elk jaar een stapje verder te komen.

In de planning voor dit jaar staat:

  • de kas beter gebruiken. Tot nog toe wordt die voornamelijk gebruikt om sierplanten in potten vorstvrij te laten overwinteren. Heel leuk maar we vergeten daarbij dat we de grond kunnen blijven benutten door er flink wat sla in te zaaien voordat de winter invalt.
  • meer en meer fruit. Pas kocht N(euro)otje nog een paar zwarte-bessenstruiken. Die ontbraken nog. De miniboompjes die we vorig jaar geplant hebben zijn allemaal goed aangeslagen. We zijn nieuwsgierig naar hoeveel fruit die boompjes op kunnen gaan leveren. De oudere en grotere fruitbomen zijn vorig jaar goed gesnoeid en leverden al meer fruit dan ooit tevoren.
  • het stroomgebruik terugbrengen naar ongeveer 6000 kWh. Liefst minder! We hebben al een magnetron de deur uitgedragen en een koffiezetapparaat. De vaatwasser staat al een tijdje op non-actief. Het koken op inductie kost natuurlijk stroom maar N(euro)otje vindt het gelukkig leuk om met haar petroleumstelletjes te koken. In de zomer willen we zoveel mogelijk buiten gaan koken.
  • ook ons watergebruik zou nog naar beneden kunnen als we het eens voor elkaar krijgen de wc’s door te trekken met regenwater…
  • N(euro)otje wil graag het brood bakken weer oppakken. Zoveel brood eten we hier niet meer dus daar moet weer een gaatje voor te vinden zijn.
  • het bronwater laten testen. We gebruiken het nu alleen om de potplanten water te geven, de tuin te sproeien, auto’s schoon te maken enzovoort. Maar ons vermoeden is dat het water van goede kwaliteit is. Als dat zo is, kunnen we het ook voor consumptie gebruiken.
  • een zonneboiler…
  • zelf crèmes maken zoals calendulazalf
  • meer eten uit het wild
  • Man en Zoon zijn bezig met een grote vijver te maken. We willen graag visjes voor consumptie kweken. Zo niet, hebben we straks een natuurbad. Ook niet verkeerd misschien…

Tja, da’s nog heel wat. Maar voor alles geldt dat het een kwestie van beginnen is.

N(euro)otje borrelt over

Bijna letterlijk. Het vocht hoopt zich weer met enkele kilo’s tegelijk op tussen kaaklijn en enkels. Oorzaak: E621, verstopt in een maaltijd bij vrienden thuis. Fijn. Eten bij een ander kan dus eigenlijk niet meer. Tenzij ze net zoals N(euro)otje koken, dus niks uit pakjes en zakjes. E621, de grote ellende van vandaag.  E621 staat bekend onder allerlei namen: monosodiumglutamaat (MSG), gistextract, aroma, ve-tsin, ajinomoto, gehydroliseeerd eiwit of natriumglutamaat. Het is één van de schadelijkste stoffen die er in voedsel gestopt mag worden. N(euro)otje houdt er extreem vocht van vast, maar het kan ook hoge bloeddruk, overgewicht, migraine en zelfs kanker veroorzaken. Een stof om te ontlopen.

N(euro)otje is voor vegetarisme

Vlees eten kost heel veel. Uit een onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam blijkt dat als alle Nederlanders één dag per week geen vlees zouden eten, alle Nederlandse klimaatdoelstellingen voor huishoudens gehaald zouden zijn. En met twee vleesloze dagen per week, halen we bovendien qua broeikasgassen in één klap 2 miljoen auto’s van de snelweg. Minder vlees en vis eten is daarmee één van de makkelijkste manieren om milieuvriendelijker te leven.

Zelf is N(euro)otje al zowat dertig jaar vegetariër maar Man en Kinderen niet. Hoewel er in Huize Vrek wel overwegend vlees- en visloos eten geserveerd wordt. Dochter twijfelt af en toe om toch helemaal vegetarisch te gaan eten. En gasten zullen altijd een vegetarische maaltijd voorgeschoteld krijgen. Juist om ze ermee kennis te laten maken.

Om mensen een beetje te helpen om minder dierlijke producten te consumeren, gaat op 1 juni de Veggie Challenge van start. Alle deelnemers gaan samen de uitdaging aan om dertig dagen lang geen of minder dierlijke producten te eten, daarbij ondersteund door de organisator van de Veggie Challenge, de jongerenstichting Viva Las Vega’s, die alle deelnemers de hele maand zal voorzien van recepten, tips en adviezen.

Dus voor alle twijfelaars en iedereen die geen idee heeft hoe lekker, gezond en makkelijk vegetarisch eten is: probeer het eens een maandje en geef je op voor de Veggie Challenge!

N(euro)otje vindt lelijke groenten gewoon… groenten!

Wist je dat er heel wat regelgeving bestaat rondom te verkopen groenten en fruit? De EU schrijft precies voor aan wat voor uiterlijke kenmerken groenten en fruit moeten voldoen om in de supermarkt verkocht te mogen worden. Zo moeten bananen bijvoorbeeld 27 millimeter dik en 14 centimeter lang zijn. Wijken ze hiervan af, mogen ze niet verkocht worden.  Door deze regelgeving komt 20 procent  van het fruit nooit in de winkel te liggen want afgekeurd op uiterlijk terwijl het aan de smaak niets verandert. Ook bovenstaande aardappel, die N(euro)otje ooit zelf vond, had niet verkocht mogen worden vanwege de hartvorm, maar ontsprong de dans en belandde via de supermarkt toch bij haar thuis …

Dat afkeuren van verder prima voedsel betekent dat er bij telers iedere week tonnen goed voedsel doorgedraaid worden. Worteltjes met vreemde uitgroeisels, kromme komkommers en samengegroeide tomaten, ze komen niet in de winkel omdat ze er niet uitzien.

Bron: Trouw.nl

Uit groeiende ergernis over deze verspilling wordt er nu in Limburg moeite  gedaan om deze lelijkerds toch te gebruiken. Meerdere restaurants hebben al aangegeven dat ze mee willen doen en ook een ziekenhuis heeft er wel oren naar. En waarom ook niet? Behalve dat de vorm niet aan de gestelde norm voldoet, is er verder niks mee. En als de groente verwerkt op het bord ligt, zie je er niets meer van.

Bovendien is het van de zotte dat in een wereld waar miljoenen mensen honger hebben en zelfs in Nederland mensen van de voedselbank afhankelijk zijn, tonnen aan prima voedsel weggegooid worden, alleen maar omdat ze dankzij die gekke regelgeving niet verkocht mogen worden.

N(euro)otje laat zich de lelijke groenten en fruit uit eigen tuin dan ook altijd goed smaken en is het helemaal eens met dit initiatief. Groenten zijn groenten, ook als ze er gek uitzien.

N(euro)otje eet liever lokaal

Vorige week stond N(euro)otje in de Duitse Aldi en verbaasde zich over de nieuwe bordjes op de groenten- en fruitafdeling. Tot haar plezier staat nu namelijk op elk bordje het land van herkomst aangegeven. Of dat echt gedaan is om consumenten bewust te maken van het feit dat hun voedsel van het andere eind van de wereld vandaan komt, weet ze niet. Maar ze zal vast niet de enige zijn die het opvalt. Er lagen bananen uit Bolivia, druiven uit Spanje, en nog van alles uit onder andere Peru en Chili. Alleen de wortelen kwamen uit Duitsland. En de uien uit Nederland. De rest kwam uit landen waar N(euro)otje waarschijnlijk nooit van haar leven zal komen.

N(euro)otje probeert al jaren op te letten waar haar gekochte voedsel vandaan komt. Grootste mislukking in deze missie blijft de banaan… Voor de rest lukt het wel aardig met af en toe een misser zoals een ananas, en ‘s zomers gaat het natuurlijk best goed, als ze alleen nog maar van de tuin eten. Over het algemeen zit ze liever zonder uien dan met uien uit Nieuw-Zeeland en ze kan het opbrengen om watertandend de Spaanse aardbeien voorbij te lopen en te wachten tot ze die zelf kan plukken.

Ze hoopt dat meer mensen (gaan) nadenken over de herkomst van hun voedsel. Niet iedereen zal een moestuin kunnen of willen onderhouden maar iedereen kan zich wel afvragen wat er mis mee is om (zoveel mogelijk) terug te gaan naar het eten van groenten die in het seizoen zijn en uit eigen land komen. Het Zuid-Amerikaanse fruit is namelijk heel milieubelastend zodra het hier in Nederland in de winkel ligt. Het heeft duizenden kilometers per vliegtuig of boot afgelegd. Bovendien moet het onrijp worden geplukt omdat het anders halfrot aankomt. Bananen bijvoorbeeld worden daarna kunstmatig gerijpt met behulp van ethyleengas en zuurstofarme cabines. Het rijpingsschema is heel precies en de bananen worden zelfs op de favoriete kleur van de gemiddelde consument afgeleverd.

Met dit in gedachten, vind N(euro)otje het leuk om weer eens de aandacht te vestigen op het ’100-milie-diet’. Dit houdt in dat alles wat je eet en drinkt niet meer dan 100 mijl heeft afgelegd om bij jou op je bord te komen. Lokaal geproduceerd voedsel dus. N(euro)otje moet heel eerlijk toegeven hier zelf genoeg mank te gaan. Ook hier ligt rijst en couscous in de kast… :-(   Daarom probeert ze het in ieder geval altijd al met de groenten en het fruit. En zelfs daar heeft ze dus die beroemde uitzondering van de bananen…

Ze twijfelt wel eens: zal ze het eens een maand proberen, net zoals de mensen in het onderstaande filmpje? Eens aan den lijve ondervinden hoe groot de impact is? Het zal waarschijnlijk nog tegenvallen ook. Gisteren bijvoorbeeld nog couscous gegeten… Helemaal niet goed natuurlijk. Het zou ook makkelijker zijn als je het met heel veel mensen zou proberen. Ook weer net zoals in het filmpje. Twijfel, twijfel. Ze komt er nog op terug…

Vorige Oudere items

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 50 other followers