N(euro)otjes vrekkentip van de week

Eén van de minder leuke huishoudelijke klusjes is het schoonmaken van de vriezer.

Maar met de temperaturen nu en helemaal later deze week kan de hele inhoud van de vriezer gewoon naar buiten in een paar boodschappentassen. Geen gedoe met koelelementen, koelboxen, in kranten verpakte schnitzels, gewoon naar buiten met die bevroren voorraad!

Dus, de vrekkentip van deze week: vriezer schoonmaken als het buiten heel en heel erg koudddddd is… Bijvoorbeeld deze week ;-)

(En aansluitend de tip voor gevorderden: de vriezer uitlaten tot het weer warmer wordt…. :-) )

 

 

 

N(euro)otje krijgt de waterrekening

Na het opgeven van de standen een paar weken geleden viel de afgelopen week de jaarafrekening in de brievenbus.

We hebben voor precies één persoon bespaard en dat scheelt op jaarbasis EURO 30,29. Ons maandbedrag gaat hiermee EURO 2.53 per maand omlaag!

Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd, zullen we maar zeggen. Dus ook met deze besparing zijn we toch weer blij!

N(euro)otje in de sneeuw!

Even een berichtje tussendoor. Het wonder is geschied: er dwarrelt hier sneeuw naar beneden. Hele fijne sneeuw maar het is hier de hele dag niet warmer geweest dan -2 dus moet het toch blijven liggen, niet waar?

En om even mee te genieten hier een fotootje van een minuut of tien geleden (ca. 19:15 uur):

N(euro)otje hoeft geen klantenkaarten

Deze maand zijn er herhaaldelijk stukjes op het internet te lezen over de AHAA bonuskaart. Die zou door de grootgrutter gebruikt worden om u te bestoken met gepersonaliseerde aanbiedingen. Om deze aanbiedingen te kunnen spuien aan een paar miljoen klanten heeft het bedrijf de afgelopen jaren, vanaf 1997, bonuskaartgegevens verzameld. De gerichte aanbiedingen en extra kortingen die men nu krijgt zijn gebaseerd op het geregistreerde koopgedrag van de laatste jaren.

Jaren geleden, toen N(euro)otje ook eens een AHAA binnenliep omdat ze had gehoord van een geweldige vegetarische-hapjes-aanbieding, stond ze nietsvermoedend bij de kassa met getrokken portemonnee klaar, toen bleek dat ze geen korting kreeg. Niets… Want die korting kreeg je alleen met een zogenoemde bonuskaart. Die heeft ze toen genomen maar wel zonder iets in te vullen. Dat kon, een anonieme bonuskaart. En in haar geval was het een kaart voor eenmalig gebruik. Want ze houdt niet zo van een dergelijk systeem. Een aanbieding is een aanbieding of niet.  Als ze het formulier had móeten invullen, had ze het niet gedaan en had de kassière de spullen zelf terug in de winkel mogen leggen.

Paranoïde? Misschien. Aan de andere kant: zit je te wachten op aanbiedingen per e-mail of post die speciaal zijn afgestemd op je gemiddelde koopgedrag van de laatste jaren? Wil je wel zo op de voet gevolgd worden door de supermarkt?

Wist je trouwens dat is gebleken dat grote supermarktketens zoals de AHAA tientallen malen per jaar klantgegevens delen met justitie? Want “de klantenkaart kan belangrijke informatie bevatten over wat iemand precies heeft gedaan op welk tijdstip of wat ze precies hebben gekocht. Dat kan belangrijk zijn in een strafrechtelijk onderzoek” (Bron: http://www.security.nl/artikel/23260). Zo ontdekte men bijvoorbeeld in een onderzoek naar uitkeringsfraude dat de persoon in kwestie in de supermarkt meer besteedde dan zij met haar uitkering had kunnen doen. De gegevens kwamen van de bonuskaart. Ook moet het mogelijk worden voor verzekeringen, met een paar aanpassingen in de privacywet weliswaar, om aan de hand van klantenkaartgegevens te controleren of mensen zich wel houden aan doktersvoorschriften. Mag men geen alcohol meer drinken en gaat er toch regelmatig een fles drank langs de kassa, is men het bokje. (Bron: Het KNP)

Maar het kan nóg veel verder gaan. In hetzelfde artikel van het KNP is te lezen dat men in 2002 in een supermarktketen in de VS een systeem invoerde dat de RFID-chip in de klantenkaart al scant bij binnenkomst, dus op het moment dat de kaart nog gewoon in je portemonnee zit. Er zitten sensoren in de grond die je bewegingen door de winkel volgen, meten hoeveel tijd je bij een bepaald schap doorbrengt en je direct via de kaart een aanbieding doen voor een product. Zo kun je gebruik maken van aanbiedingen die niet voor andere klanten gelden. Alleen voor jou… Speciaal voor jou…

Grote vraag is of we hier op zitten te wachten. Voor de volledigheid van dit stukje moet overigens wel vermeld worden dat het mogelijk is om je AHAA bonuskaart om te zetten in een anonieme kaart. Op de site staat te lezen: “U hoeft uw persoonlijke gegevens niet aan ons op te geven om toch gebruik te kunnen maken van de Bonuskaart. U profiteert dan alleen van de Bonuskorting. In dat geval kunt geen gebruik maken van onze sleutelservice en zelfscankassa’s. Ook wordt u niet op de hoogte gehouden van nieuws, persoonlijke aanbiedingen en speciale services voor Bonuskaarthouders.”

Maar voor wie nog niet overtuigd is, hier een stukje over de RFID-techonologie…

N(euro)otje ligt er nog even niet wakker van en gaat weer een boekje lezen. Deze week op het nachtkastje: “1984″ van George Orwell  :-)

N(euro)otje bereidt zich voor op de koude

En toen werd het toch nog winter… Vanmorgen waren we buiten bezig onder een strak blauwe hemel en een prachtige zon. Fris, ja, dat wel. Maar halverwege de ochtend trok de bewolking binnen vanuit het noordoosten en voelden we het kouder worden. Althans, het leek kouder te voelen; logisch natuurlijk, in de zon of uit de zon maakt nogal een verschil… In ieder geval zijn de verwachtingen voor de komende week behoorlijk winters. Matige tot strenge vorst krijgen we nu.

Als de wind uit het oosten gaat waaien, wordt dat voor ons een dure periode. We wonen in een oude boerderij, met veel nissen en holletjes en kleine en grote kieren. We wapenen ons tegen de kou die door het huis gaat tochten met behulp van tochtrollen voor de deuren, veel dikke gordijnen voor kleine en grote ramen en deuren en een bonte verzameling plaids en dekens over de bankleuningen of binnen grijpafstand van de banken. Daarbij natuurlijk warme fleecetruien, Noorse sokken, vesten en thermoleggings. N(euro)otje heeft eergisteren in Duitsland nog een paar nieuwe superwarme sloffen op de kop getikt. De kruik voor in bed ligt klaar in de badkamer, het bed is gedekt met flanellen beddengoed en er ligt een enorme lading dekens en spreien overheen. Misschien moet ze er even bij vertellen dat onze slaapkamer op het noorden ligt, in dit seizoen geen sprankje zon krijgt en verstoken is van een radiator… Weet daarbij dat de overige slaapkamers zich boven bevinden en dat de trap daarnaartoe op de deel staat, die geheel onverwarmd is omdat die niet warm te krijgen is door de grote ruimte waar je naar de nok van het dak kunt kijken. We hebben wel winters meegemaakt dat het zo hard vroor dat het water in de bakken van de honden, die daar slapen, bevroor. Nou, door deze ruimte dus moeten we heen om naar de slaapkamers te gaan, de was op te hangen etcetera. Gemiddelde temperatuur tijdens een flinke vorstperiode op de deel is 2 graden boven nul. Dat is de temperatuur die je voor de kiezen krijgt als je ‘s morgens in je pyamaatje de slaapkamerdeur open zwaait en de galerij op stapt. We stoppen opgevouwen kranten in de kieren bij de deeldeuren en in het oude sleutelgat en hebben stukken vloerbedekking tegen de onderkant van diezelfde deuren aangespijkerd. Alles om zoveel mogelijk overtollige kou buiten te houden. (Het gekke is trouwens dat de was daar ook in de kou toch altijd prima droogt.)

De eerste winter dat we hier woonden, we zijn verhuisd in december, kregen we binnen 14 dagen te maken met nachtvorst van -23 graden. De oude CV-ketel trok het niet en we hebben het koud gehad. Heel koud! Inmiddels zijn we afgehard en stappen moeiteloos de koude deel op. N(euro)otje stapt ook als het vriest rustig ‘s morgens vroeg met de honden naar buiten, gekleed in pyama met badstoffen peignoir eroverheen en op haar sloffen.

Maar hoe je ook went aan kou, je kunt er wel last van hebben. Vorig jaar bevroren meerdere malen onze waterleidingen van de douche en ook de leiding naar de buitenkraan toe, die over de deel loopt is al een keer geknapt. Daar heb je niets aan. Ergens in de herfst heeft Man de leidingen naar de douche toe extra geïsoleerd en wat betreft de waterleiding op de deel, daarvan hebben we ons verzekerd dat die echt helemaal leeg is. Ook daar kan nu niets meer misgaan.

Nu het toch winter wordt mag het van ons ook wel lekker gaan sneeuwen. Zo’n laagje op het dak  isoleert en dat scheelt misschien toch weer in de stookkosten… ;-)

N(euro)otje doet boodschappen

Tja, gisteren toch maar weer even geweest. In Duitsland hebben we het leeuwendeel gehaald, een dikke 51 euro. Dat viel dus weer mee. Vandaag nog even wat hier in de buurt gehaald, ter waarde van iets meer dan 18 euro en we zijn weer keurig onder budget gebleven. Met de vorige boodschappenloze week blijven we deze hele maand zelfs fors binnen budget.

In de rij voor de kassa van de Duitse supermarkt stond er een mevrouw voor ons met een dochter in de tienerleeftijd. Ze hadden niet veel boodschappen op de band staan. En de mevrouw stond duidelijk het bedrag bij te houden op de kassa. Bij 20 euro gaf ze aan niet meer te kunnen pinnen dan dat. De rest van de boodschappen werd door de kassière achter de kassa gezet. Na het afrekenen bleek ze nog een beetje kleingeld in de portemonnee te hebben en kon er voor de dochter nog een flesje drinken teruggepakt en betaald worden. Tot ongenoegen van de dochter, die zich duidelijk geneerde voor de situatie, ging de moeder de niet betaalde boodschappen zelf terug zetten in de winkel.

N(euro)otje en Man hadden te doen met de vrouw. Dat komt omdat we zelf jarenlang al hoofdrekenend met soms niet meer dan een tientje of twintig euro door de supermarkt dwaalden. Dat ellendige gevoel komt zo weer terug als je zo’n tafereeltje bekijkt. Het enige wat we echt jammer en onbegrijpelijk vonden, was dat de moeder juist de gezonde dingen achteruit liet zetten. De snaai ging mee naar huis, de champignons en de appels bleven achter. En hoewel je er niet over kunt en mag oordelen, misschien had ze er wel een hele goede reden voor, zouden wij de groente en het fruit meegenomen en de chips en de koekjes achtergelaten hebben.

N(euro)otjes reiskostenvergoeding

N(euro)otje krijgt per werkdag een vaste reiskostenvergoeding. Leuk, zul je denken, maar er zit een ‘maar’ aan deze vergoeding namelijk: ‘maar’ deze is helaas niet zo hoog.

Nu was het recentelijk  in het nieuws dat er onderzocht zou gaan worden of het verlagen van de kilometervergoeding van maximaal 19 cent naar 12 of 13 cent zou bijdragen aan het verminderen van de files… Nu schijnt die verlaging niet door te gaan maar er wordt nu wel weer onderzocht of de files dan teruggedrongen kunnen worden via de belastingen. (Mag ze hier even opmerken zelf nooit in een file te staan?)

Die 19 cent… Daar kan N(euro)otje alleen maar van dromen. Haar vaste vergoeding bedraagt 6,50 euro. Daar rijdt ze 110 kilometer voor. Dat komt neer op 5,9 cent per kilometer. Als ze daadwerkelijk 19 cent per kilometer zou krijgen, zou ze euro 20,90 per dag krijgen. De vergoeding is al jaren niet verhoogd, de brandstofprijs en de wegenbelasting wel. Ze probeert de kosten te drukken door te carpoolen maar dit werkt niet altijd omdat we nu eenmaal allemaal flexibel inzetbaar moeten zijn. Er zijn weken dat het lukt, er zijn weken dat het niet lukt.

Als de benzineprijzen blijven stijgen wordt de hap uit het salaris die nodig is om op het werk te komen in verhouding te groot. Het openbaar vervoer waarvoor de baas een hele mooie vergoeding biedt, is geen optie. N(euro)otje moet of te vroeg op haar werk zijn voor de eerste bus naar het treinstation 17 kilometer verderop of gaat te laat naar huis en moet daardoor heel lang wachten op een bus terug omdat ze dan nog maar één keer per uur rijden. Of je zou toch nog met de auto naar het station moeten rijden… Reken daarbij een minuut of twintig lopen van station naar werk en natuurlijk vice versa en je zult begrijpen waarom haar reistijd minimaal zal verdubbelen wanneer ze met het openbaar vervoer zou gaan. Daarbij moet je ook incalculeren dat er met slecht weer ineens geen of minder bussen rijden of dat de treinen vertragen of helemaal niet meer rijden. Dat is onverkoopbaar bij de baas dus dan kun je alsnog in je auto stappen. Maar als je vergoeding krijgt voor het openbaar vervoer krijg je geen enkele vergoeding meer voor wanneer je tussendoor eens met de eigen auto zou moeten rijden en rij je 100% voor eigen kosten. Deze winter valt het tot nog toe mee maar in de twee winters hiervoor had ze heel wat problemen gehad als ze van het openbaar vervoer gebruik gemaakt zou hebben.

Het blijft een onkostenpost, de auto. We willen wel zonder, graag zelfs, maar we kunnen niet. Geen auto, geen werk, geen inkomsten. Nu maar hopen dat er niet toch ergens een belastingmaatregel wordt bedacht, zogenaamd om die file die ze hier nooit ziet, terug te dringen…

N(euro)otje en de zuinige afwas

Een jaar of dertien geleden kochten we na lang wikken en wegen toch een  afwasmachien. Het bevalt nog steeds prima, het apparaat heeft nog nooit kuren gehad en vertoont nog immer zijn kunstje. Maar als rechtgeaarde vrekken willen we de vaatwasser natuurlijk wel zo zuinig mogelijk gebruiken. En voor een ieder die dat leuk vindt staan er hier een paar op een rijtje:

1.    Gebruik goedkoop vaatwaspoeder en gebruik de helft van de aanbevolen hoeveelheid. Vooral als de vaatwasser niet bomvol met vette pannen en schalen staat kan het echt prima met minder poeder toe.
2.    Of doe je vaat met een schepje soda.
3.    Gebruik geen duur glansspoelmiddel maar giet azijn in het bakje. Doet het ook prima en kost amper 30 cent voor een liter.
4.    Niet voorspoelen onder de kraan! Zo zonde. Als je dat doet kun je beter meteen met de borstel afwassen. Gewoon de grote brokken van de borden afvegen is goed genoeg.
5.    N(euro)otje is nog altijd onofficieel kampioen-vaatwasservullen… Draai de vaatwasser alleen, net als de wasmachine, als die echt helemaal vol is.
6.    Het vullen van de vaatwasser gaat wat minder hard als je zorgt voor een bonte verzameling koffie- en theebekers. Zorg dat iedereen ‘s morgens al zijn/haar eigen exemplaar in gebruik neemt. In plaats van na ieder kopje koffie of thee de boel in de vaatwasser te zetten en voor de volgende ronde weer nieuwe kopjes te pakken, zet je je eigen exemplaar na ieder gebruik weg tot het volgende gebruik.  Zo heb je voor 4 personen aan het einde van de dag maar 4 bekers in de vaatwasser in plaats van 16. Scheelt aanmerkelijk. Dit slimmigheidje maakt het voor ons meer dan eens mogelijk de vaatwasser maar eens in de twee dagen te laten draaien. Gróte besparing!
7.    En, als je een dubbeltariefmeter hebt, zet je de vaatwasser natuurlijk pas om 11 uur ‘s avonds aan. Let er bij aanschaf van een nieuw exemplaar dan vooral op dat er een timer op zit. Da’s namelijk erg handig.

En wat is er dan goedkoper, afwassen in het teiltje of met de vaatwasser. Het is moeilijk te vergelijken. Als je gewend was bij de handafwas alles voor te spoelen en af te spoelen onder een lopende kraan verdien je de aanschaf van een vaatwasser redelijk makkelijk terug, misschien niet eens zozeer aan water maar dan toch wel aan gas. Aan de andere kant is een vaatwasser wel een iets grotere hap uit het vrekkenbudget dan een teiltje en een borsteltje. Maar dan, als je vaatwasser net als die van ons, dertien jaar probleemloos draait, ziet dat plaatje er toch weer wat anders uit. Onze machine was toen een van de energiezuinigste en waterbesparendste in zijn soort en van zijn tijd. En hij kan zich nog steeds meten met de machines van nu.

Toch ben je met een vaatwasser niet meteen helemaal klaar na het eten. Wij hebben redelijk veel serviesgoed waar geen decor op zou overblijven als we dat steeds in de vaatwasser zouden zetten. En houten lepels moet je er ook maar niet in doen…

Afwassen op de hand heeft zijn voordelen, de vaatwasser vullen ook. Beide hebben ook hun nadelen. Het is een persoonlijke keuze. En wat je ook kiest, je kunt in beide gevallen besparen maar ook verspillend te werk gaan.

N(euro)otje doet zelf niet aan dumpster diving…

Het begon een aantal jaren geleden in Amerika: dumpster diving. Het zijn overwegend jongeren die op deze manier protesteren tegen de overconsumptie in de maatschappij. Ze worden freegans genoemd, ze eten en hergebruiken wat de rest weggooit… In Amerika alleen al wordt 1/5 van al het gekochte voedsel weer weggegooid. Vaak zelfs zonder de verpakking opengemaakt te hebben. Op zoek naar dit voedsel duiken freegans soms letterlijk in vuilnisbakken en containers.

De groep jongeren in de onderstaande korte documentaire eet er niet alleen zelf van maar ze bereiden ook op regelmatige basis maaltijden voor een ieder die maar honger heeft. En zoals er gezegd wordt, niemand vraagt waar het voedsel vandaan komt…

N(euro)otjes oude weblog

Het oude weblog is helaas nog steeds niet in orde. Alle filmpjes die N(euro)otje ooit geplaatst heeft, zijn verdwenen. Leestekens zijn niet goed overgenomen, alinea’s zijn weg, reacties staan bij de verkeerde berichten, kladberichten zijn gepubliceerd en er komen bergen spamreacties binnen. Importeren in dit weblog lukt niet. Bij het dashboard, onder het kopje “Tools” kan je normaal gesproken kiezen voor “Exporteren” maar toen ze dat wilde doen was het kopje “Exporteren” ineens helemaal weg. Handmatig overzetten van alle berichten is geen optie, het zijn er teveel en er moet teveel aan de tekst hersteld worden plus foto’s en filmpjes die er weer bij gezocht moeten worden… De migratie begon op 24 augustus 2011… Vooralsnog laat ze het er maar bij zitten maar een beetje jammer is het wel…

Vorige Oudere items

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 50 other followers